Veil Wedding Novels & Stories

pasasalamat niya rito matapos itong tanguan `tsaka siya tumayo buhat sa pagkakaupo sa harap ng kaniyang dresser. Pinagtulungan nito at ng kasama nito na ipatong sa kaniyang ulo ang manipis at murang gintong veil na may pulang linings sa edges. It was the veil that her mama wore on their wedding. Pagkatapos ay pinatungan iyon ng ginto ring tanikala bilang pampabigat upang hindi iyon maalis sa kaniyang ulo. Kapagkadaka'y tinanguan na siya nito. Kaantabay niya ito patungo sa pintuan. At nang buksan nito ang pinto, tumambad sa kaniya ang tatlong pinsan na litaw ang kagandahan sa kani-kanilang suot na saree.

suway ko dito. Nilingon lang ako at tiningnan na parang sinasabi niya na wala siyang pakialam. Bumuntong hininga namin lang ako at hindi na ito pinatulan. Inayos ko muna ang gown ng magiging asawa ko bago ako tumayo sa tabi nito. She refuse to wear some veil dahil hindi naman na siya pure at second marriage na niya ito. Pero dahil makulit si Annie sinuotan parin siya ngunit hindi ito naka saklob sa mukha niya kundi sa likod lang.

Ngumiti siya sa akin ng kakaiba at parang may kislap ang mga mata. “Bagong booth lang nila ito. Malalaman mo pagpasok natin sa loob.” May pagdududa man, sumama pa rin ako. “Welcome… Maupo na kayo.” Sabi ng isang binata na mukhang pari at maganda ang ngiti sa amin. Inalalayan ako ni Feitan maupo sa harap nito. Para kaming nasa harap ng altar. “This is a wedding booth, Love.” Bulong sa akin ni Feitan na lalong kina-kunot ng noo ko.

Ano ba ang nangyayari? Napayuko ako sa bulaklak na aking dala. It's a bouquet of peonies with white ribbons. Nakasuot din ako ng puti. The veil that I am wearing and the reason why I was left alone outside. We're getting married. "What's happening?" I asked. "Lev?" Kumunot yung noo niya. "What do you mean? Hindi mo alam?" Napapikit ako. Lumapit ako sa kanya at hinila siya palabas. I heard everyone whispering. Buti nalang nagpatianod si Lev sa hila ko. I swear, I am not sure what to feel on what's happening right now.

Pakiramdam ko ay bumibigat ang bawat yapak ko dahil sa suot kong mahabang velo. I glanced on my wedding gown-it was a breathtaking ivory masterpiece embroidered with delicate silver and pearl patterns. Ang gown na hirap na hirap kong pinili ay parang balat na yumayakap sa katawan ko. Naka-off shoulders iyon dahil gustong-gusto makita ni Nicola ang collarbones ko. Siya lang naman ang personal na pumili nito. Ang mahaba kong velo ay parang tubig na dumadaloy sa ilog habang naglalakad ako. Humihina ang mga tuhod ko at parang mapupugto ang hininga ko habang sinusulyapan ang mga bisita.

At si Louie, na seryosong naglalakad sa puting tuxedo, habang iniisip kung bakit parang pang-kasal ang setup. Ang engrandeng hardin ay tila isang eksena mula sa isang fairytale. Isang marangyang wedding venue na puno ng puting bulaklak, golden chandeliers na nakasabit sa mga tent, at isang altar na natatakpan ng napakagarang kurtina. Ang sahig ay sakop ng red carpet, at ang paligid ay pinapalibutan ng mahigpit na security—hindi dahil sa proteksyon, kundi para walang makatakas. Habang naglalakad si Klarise papunta sa loob ng venue, naramdaman niyang tila may mali.

🎵Ikaw ang pag-ibig na hinintay puso ay nalumbay nang kay tagal Ngunit ngayo'y nandito na ikaw Ikaw ang pag-ibig na binigay Sa akin ng maykapal, biyaya ka sa buhay ko Ligaya't pag-ibig ko'y ikaw At hindi pa 'ko umibig ng gan'to at nasa isip Makasama ka habang buhay🎵 Ang kanyang wedding gown ay isang off-shoulder na umabot hanggang ilalim ng kanyang tuhod. May suot-suot siyang koronang bulaklak sa kanyang ulo. Dahil nasa beach sila ay nakapaa lamang siya, hawak-hawak ang bouquet of pink roses niya. Dito sila unang nagkita sa beach ni Wren kaya naisipan niyang beach wedding na lamang. Tanging suot niyang alahas ay ang diamond earing na ibinigay ng kanyang mama noon at ang necklace na ibin iga

Maybe everything is destined to happen. She's still grateful because, without her dad, she's unborn. Today, she's wearing a white long veil and trumpet wedding dress with royal trains while walking on the white carpet barefoot. She's holding a sunflower bouquet. She suppressed her tears, looking at Tadeo and their visitors. She can't believe that she's getting married. She's overwhelmed with overflowing happiness, contentment, and excitement that fill her heart right now.

Nariyang bawiin niya ang kanyang 'I do' at umalis na lang na walang paalam na parang isang runaway bride. Aiah glanced at her hands. Holding the bouquet of white roses felt heavy in her fingers. At ang puting veil sa harap niya ay kanina niya pa gustong alisin. At bakit ba ang tumatagal ang kasalang ito na sa pirmahan din naman ang pagtatapos?

utos ni Maki sa mga kasambahay. Dali-dali namang tumakbo ang mga katulong upang sundin ang inutos ng young master. Nilinisan nila ang dalaga, nilagyan ng magandang make-up sa mukha, at sinuotan ng traditional white wedding dress. Sa pagtakip ng veil sa mukha ni Irene, wala siyang ibang makita kung hindi ang maputing see-through na tela. Habang ang ulo niya ay nakayuko, nakita niya ang luxurious leather shoes ng lalaking nasa harapan niya.