Veterinarian In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Kamukhang-kamukha niya yun. "Relax, iha. Inhale, exhale" ginawa ko ang pinagawa niya, malalim akong bumuntong hininga, "ma-upo ka muna dyan," Na upo ako sa sofa, kaharap nang sa kanya. May hawak siya ngayong pad, hindi ko alam kung anong tawag pero parang sa mga bitbit nang doctor. "Btw, ako si Dr. Lerza, may itatanong ako sa'yong mga bagay at gusto kong sagutin mo nang maayos at totoo," paalala niya habang my ngiti sa mukha.

Sabi niya sa akin. Hala siya, Halatang seryoso ang gagi. Tapos yung 'I love you' niya walang can. Tapos panis! I can revive you daw ack! HAHAHAHA. Kaya kitang buhayin sa tagalog HAHAHA. Pak na pak at may dating Yawa.

Ilang minuto din niya kasing kinain ito. Umalis na ako sa pagkakaupo sa kanyang mukha at umupo na ako sa kama. Maski ako ay napagod. "I want you to take from behind baby" he said. Agad naman nagregistered sa utak ko what he meant. Hello! I am Veterinarian no? Agad ko naman sinunod kaya I kneel down and my butt facing him habang ako ay parang naka plunking ang aking mga kamay to balance my body.

“Aaaaaaaah!” Nahila ni Vince ang braso na nakagapos nang malalaking bakal. Hubad ang pang-itaas niya at panay ang hampas nang latigo sa kanyang katawan. Duguan at sugatan na rin siya pero para pa rin siyang hayop na sasagpang ano mang oras kung makakawala ito nang biglaan. “Master, narito ang Vampire Hunter na sinasabi namin sa ‘yo na hindi namin mapatay dahil may potensiyal siya.”

alalang salubong sa kanila ni Vivian una nitong nilapitan ay si Gio. "Nakasagupa sila ng Agore,"sagot nito. "What? may nabubuhay pa palang ganoon ngayon dito sa panahon na ito,"naibulalas ni Vivian. "Hindi rin ako makapaniwala, pero ng magharap kami kanina ay doon ko lang napatunayan na hindi pa pala sila nauubos. Sige na Viv, tawagin mo na ang manggagamot para malunasan na ang tama ng mga bata,"utos niya sa babae.

Dama ko ang pait at sarcasm sa mga salita ni Ashley. “Hindi ka kumain maghapon,” sabi ko na lang sa halip na patulan ang sarcasm niya. Ibinaba ko siya sa kama at inayos ang robe niya. Sumisilip ang mayayaman niyang dibdib, tila nang-aakit na naman. At hindi ito ang tamang oras para sa mga iyon. Hinila niya ang comforter patakip sa katawan. “At masama pala ang pakiramdam mo, hindi ka man lang tumawag sa akin para magpadala sa ospital.”

Tahimik kaming bumyahe papuntang tagaytay. Nasa Nuvali na kami ngunit patuloy pa rin ito sa pag iyak. "Jana stop crying. Ilang oras ka na ng umiiyak? Mamaya ay magkasakit ka niyan. Ano ba talagang problema?" Sunod sunod kong tanong. "Maru akala ko kaya ko..." panimula nito. Kumunot ang noo. Hindi ako sumagot at hinayaan lang siyang umiyak.

Sa loob ng consultation room ng hospital, katatapos lang i-check ng doctor ang sugat ni Liam at ipinaliwanag nitong kailangan munang linisin at i-disinfect ang wound bago ito maturukan ng anti-tetanus at rabies vaccine. Sa binti ito nakagat. Thankfully, mabilis naka-react sina Gerald at ang owner ng aso kaya agad nila itong napigilan.

Hindi maka hindi eh. "Sino yun nak? Si pogi ba?" Nakangiting tanong ng ina niya. She heaved a sigh. "Si Tita Victoria ma, mommy ni Pogi." Mahinang aniya.. "Bakit parang di ka masaya diyan? Naku! Inaapi ka ba? Pag yan nakita ko lalapain ko talaga yan. Naku! Ikaw Marija uulit-ulitin ko sayo ha. Kahit wala akong masyadong pera noon kumakayod ako ng kumakayod para may pambili ng Off lotion mo wag ka lang makagat ng lamok at ibang insekto."

Kabanata anim Nagising ako sa loob ng isang puting silid. It's like a small clinic. I'm wearing a hospital gown. "Mom?" tawag ko. Binaling niya ang mukha niya para tumingin sa akin. "Kumusta ang pakiramdam mo?" Tanong niya. "Where are we? I'm okay. A little bit dizzy." sagot ko. "In our company's clinic, Albert already called for an ambulance. Pupunta tayo ng hospital.” Sabi ni Mom.