Veterinarian In Tagalog 소설 & 이야기

Gusto ko iyong hawakan pero masyadong masakit. "What did you do?!" galit na boses ni Chrome ang nakapagpamulat sa akin. Puno ang luha at kagat-labi, pinipiglan ang hikbi na nilingon ko siya. His eyes were enraged. Marahas ang bawat paghinga niya. "C-Chrome..." umiiyak kong tawag sa kaniya, afraid, in pain and embarrassed.

"Wala po, Mama!" Natawa ito at muli siyang kinurot sa pisngi. "Dalaga ka na talaga!" "Ma, wala po talaga akong boyfriend," diin niya. "Alam mo bang mas madalas ka nang nakangiti ngayon? Iyong mga ngiti mo katulad na katulad siya no'ng ngiti mo noon do'n sa ospital. Iyon din ang unang beses na nakita kitang ngumiti kaya hindi ko iyon makakalimutan."

masayang wika neto sa asawa agad silang Pinalalahanan ng Mangangamot na Mag ingat dahil sa Maselan daw ang Pag Bubuntis Neto pinayuhan nila itong Mag alay ng mga Buhay na hayop tulad ng mga Manok at Baka "Kung ganoon atin nang gawin ang iyong Winika mangangamot" wika ni Macario "Bukas nang Gabi Pinuno Tamang Tama sa kabilugan ng Buwan " sagot neto kay Macario Tumingin si Macario sa kanyang Kanang kamay at ito'y lumapit nagsalita na Si Macario dito " Malakas mang huli ka ng mga matatabang hayop upang maging handa sa sinambit ng mangangamot" wika pa nya rito

mga tanong sa isip ko "Miss, hindi ko gustong dagdagan ang bigat na dinadala mo, pero... malaki ang kailangan natin. Ang initial na halaga ay aabot sa kalahating milyon. Hindi pa kasama roon ang post-operation care at gamot. Alam kong mabigat... pero oras na lang ang kalaban natin." "Dok... isang araw lang po ang meron ako?" Nangiginig at naiiyak kong sagot "Isang araw, Miss Laura… pasensya at baka huli na ang lahat pag hindi mo ito magawa." sagot ng doctor at ramdam kodin ang awa ito “Isang araw, kalahating milyon, at saan naman ako kukuha nito. saad ko sa sarili ko habang nakaupo sa gilid

"Sige nga kung nangyari din sayo 'to sa tingin mo hindi ka gaganti!? Wag kang magpaka-hipokrito!" "Sige na nga Nicolo dalhin mo na ang babaeng yan huwag sa ospital sa vet mo dalhin mukhang animal ang gaga! Urrgh nakakapanggigil!" inis na inis na wika nito at tinalikuran na suya nito. "Aba't nagsalita ang mukhang hito!" habol na sabi niya dito. "Aula, let's go!" "Ikaw naman ang OA mo! Sa amin nga nakailang untog nako sa ulo hindi naman ako nagpapa-ospital!"

naglakad na ako papuntang clinic, at sa labas nito ay may nakita akong isang beterinaryo na nag-iinject kay Thunder at sa tabi naman ng kabayo ni lolo ay isang Friesian Horse. Napahinto ako at hinaplos-haplos muna ang puting buhok ng napakagandang kabayo. “Hi, doc. Ano pong pangalan ng isang ito?” tanong ko sa guwapong vet. “Hindi ko po alam, ma’am.” nagkakamot ng ulong sagot nito. “Bago lang po ako dito.” “Ganun ba? Pero alam mo ba kung sino ang may-ari nito?”

Sabi ni Kevin. "Teka paalaa ko lang sayo Bro, hindi ako OB Kaya ko magmonitor ang hipag mo pero ipapaalala ko lang sayo na isa akong veterinaryo, mga hayop lamang ang ginagamot ko. Oo nagpaanak na ako ng baka nagpaanak na ako ng aso pero tol, hindi pa ako nangpaanak ng tao" Paalala sa kanya ni doktor John.

I made her cry over and over again. "hushhh baby stop crying please.,it hurts seeing you cry, i won't leave you again hmm? mahal kita baby mahal na mahal kita at masakit para sa akin na makita kang nasasaktan ng ganito ng dahil sa akin" nakikisabay narin ang mga luha ko. I could feel how my heart aches because of its abnormal beating. It was beating too fast and i'm having a hard time because of it.

Sa bagay, sa ganoong propesyon, paniguradong nakasanayan na nila ang ganitong pakikisalamuha. We were led inside the house. Nakakahiya pa nga dahil kailangan pa naming sumingit para lang sa isang kagat ng aso. I was injected with two types of vaccine. For the whole time, the only people conversing mostly were Nurse Reyes and Zaro. Sa Senyorito na rin sinasabi lahat ng procedure maging ang pag-aalaga sa sugat upang makaiwas sa infection. Habang ang mag-asawa, todo tanong sa mga kailangan at gusto naming kainin.