Romans & histoires Villainous Hero

Desperada? Tears rolled down my cheeks freely now, my breath hitching with every sob. I leaned against the steering wheel and just let myself break—for once, not caring who saw me. “I’m not the villain,” I whispered shakily. “I’m not the villain here…” But the silence didn’t answer. Because maybe… I wasn’t the hero either. Maybe I'm just a side character trying to be the protagonist. Maybe I was just a girl—spoiled, lonely, and painfully in love with someone who would never love her back.

"Can't you just give it to me? Kahit ito lang? Wala naman akong balak na takasan ka, e. Wala akong balak na talikurang muli ang kasalanang ginawa ko..." Mapakla siyang tumawa saka tumingin nang masama sa akin. "Give you what? You know what, Cleonne? You really are so good at playing victim. Do you think madadala mo ako sa pa-awa mo?" Napayuko na lamang ako. Mukhang wala na rin naman akong iba pang magagawa. Matigas talaga ang puso niya pagdating sa akin. Pero ayaw ko talagang bitiwan ang trabahong iyon...

Hindi maganda ang kanyang pakiramdam nilalagnat siya at puno rin siya ng pasa sa katawan dahil sa pwersahan na ginawa sa kanya ni Vladimir. Hindi niya na pigilan ang pagtangis. Ang sakit ng kalooban na kanyang nararamdaman ay pilit na nangingibabaw sa sakit ng katawan na kanyang nararamdaman ngayon. Sinisisi niya ang kanyang sarili kung bakit nagtiwala siya sa katulad ni Vladimir. Nagsisisi siya kung bakit ibinigay niya ang kanyang puso at pagmamahal sa isang tao na sasaktan lang pala siya kalaunan.

Alam ko napakasama ko para husgahan agad ang pagkatao niya pero base sa ugaling pinapakita niya ay pakiramdam ko tama ako. Akmang ipipikit ko na sana ang aking mga mata subalit bigla akong nakarinig ng pagkabasag ng kung ano. Dali dali akong lumabas at halos magulat pa nang makita ko ang kamay ni Yashvin na punomg puno ng d*go. Kasalukuyan siyang nasa study room at nasaktuhang katapat lang 'yon ng kuwarto ko. Dahan dahan akong lumapit upang sumilip at doon ko napagtantong 'yong salamin pala ang sinuntok niya kaya grabe ang mga d*gong dumadaloy sa kamao niya.

Sa puntong ito, masasabi ko na patatawarin ko siya dahil nakikita ko na rin naman na ang karma na ang naniningil sa kanya. I also realize today that, every villain have a story to tell. Tulad ni Herisha, may kwento sa likod ng mga ginagawa niya. Nalulunod siya sa subrang pagmamahal kaya hindi na niya binibigyan ng pansin kung nakakasakit na siya sa bawat ginagawa niya para masalba ang pag-ibig na hinahawakan niya. Love can make you a hero, however, in the same time love can transform you into a villain. And, that's what Herisha is.

Nagulat ako nang punasan nito ang aking pisngi gamit ang kanyang hinlalaki at nagsalita, “Do villains really have a dramatic backstory?” Villain? Ako? Villain? Agad akong umiwas dito ng tingin at pinunasan ang aking mga luha. He’s right. I am the villain of his story, of their love story. I was the villain who ruined his wedding and the reason behind his child’s death. I was the villain who caused them pain and sadness. “Bakit ka nandito?” tanong ko sa garalgal na tinig dahil tinatablan na ako ng lamig.

Marahan kong hinaplos ang aking leeg saka dahan-dahan ding humilig doon. Ikinulong ko ang aking sarili sa dilim, isinaalis ang negatibong pag-iisip ukol sa binalita ng kaibigan. I wasn't scared for myself because I don't have a capability to felt that. I am a scared for everyone around me. Thomas won't attack me because I am one of his asset, but he surely got an eye to everyone. Walang kahit na sino ang pwedeng kumuha ng karapatan niya sa 'kin.

- " TO DEFEAT EVIL, I SHALL BECOME AN EVEN GREATER EVIL." - Flame Morjiana Lavistre - Dela Vega

Tila ba ang hangin mismo ay huminto upang pakinggan ang mga salitang binitawan niya. Hindi ko alam kung bakit, pero may kung anong init ang gumapang sa dibdib ko. Nakatingin lang siya sa akin, diretso, walang pag-iwas. At sa isang iglap ay napangiti siya, isang ngiti na bihira kong makita sa kanya. "Okay, my wife. But I'm not a superhero." Napakunot ang noo ko. "I'm a villain."

Nakaramdam siya ng katangahan at gusto niyang gumawa ng higit pa ngunit hindi niya alam kung paano. Sa lahat ng mga araw na ito na kasama siya, natutunan ni Vienna ang tatlong bagay. Isa, si Raziel ay hindi mapili. Dalawa, he’s too nice for a villain, three, he could be cruel when he wants to.