Waiting For Rain Novels & Stories

"Why not just wait for her? Hindi naman siguro mababaw ang nararamdaman mo base sa pagkakabasa ko." "Pakiramdam ko nga, hulog na hulog na ako 'e. Anyways, sige, maghihintay na lang ako. Kahit eager akong maka-holding hands siya, lalayo ako. By the way rin, ikaw, wala ka bang ilalabas? I mean, keri kong makinig sa 'yo." Hindi agad ako nakapag-reply. Kaya agad akong naka-kuha na naman sa kaniya ng mensahe.

kaagad nagbago ang mukha nitong bumaling kay Zach ang kaninang nanlilisik na ay napalitan ulit nang lambing. Nagpakending-kending itong naglalakad pabalik kay Zach, at sumenyas sa mga tauhan na puntahan si Amara. Humarap siya kay Rain. “Ano pa ang hinihintay mo? Bakit hindi mo pa pakakawalan ang mag-ina ko? Rain, nandito na ako. Willing akong sumama sa ’yo. This is what you want, right? Ako lang naman ang kailangan mo ’di ba? Kaya pakawalan mo na sila!”

So she will endure his silence for now, the wounds he's causing her, she will wait and she will stay. Matapos ang gabing iyon, naging mailap na ang pagkakataon para pagtagpuing muli ang landas nila ni Art. Walang araw na hindi ito hinintay ni Rain sa may cafe, kahit dumaan man lang sana ito para bumili ng kape. Kahit na hindi si Rain ang mag-serve, kahit hindi sila mag-usap, minsan nga'y naiisip niyang kahit isama pa nito si Jane roon ay okay lang. Basta nakikita niya lang ito at nasisigurong okay pa ito at hindi pa tuluyang sinusunog ng dragona nitong nanay.

Ang tagal niyang naghintay, at hindi na niya palalagpasin ang pagkakataon ngayon. “Nasaan si Rain?” Seryosong tanong ni Jam, salubong pa rin ang kilay. Kahit anong iwas niyang isipin ang sugat ni Rain sa leeg ay hindi siya nagtagumpay, dahil nanatiling paulit-ulit sa isip niya ang imahe na ‘yon.

anito bago pumasok sa isang pinto na sa pagkakatanda niya ay wala roon noon. That’s probably now the bathroom, she quietly told herself. Once alone, she anxiously watched the heavy downpour outside through the closed windows. It looks like a storm was brewing. Kung sabagay, for the last few days that they were there vacationing, ni minsan hindi nagmintis sa pag-ulan tuwing hapon. At tumitigil lang iyon pagkatapos ng ilang oras, sakto sa paglabas ng buwan sa langit. But the rain that afternoon was different. Masipag iyon sa pagbagsak at tila walang planong tumigil. At kahit na anong gawin niya, hindi niya mapigilan ang mag-alala. Idagdag pa, na dahil sa lakas ng buhos ng ulan, dumili na ang

The rain is pouring heavily. Madilim ang kalangitan at mukhang wala itong planong tumigil. And she’s stuck here, in this Nipa Hut with this man she hates the most. Ang pinakaayaw niya ay ang makasama ang lalaking ito. But then fate is sometimes screwed up. Pakiramdam niya ay talagang sinusubok ng langit ang kanyang pasensya.

Malamig at matigas ang tono na utos ni Zack. Pagkarinig nito, lalo pang lumungkot ang ekspresyon ni Rain, at tiningnan niya si Rhian nang may pag-asang imbitahan siya ulit na makabalik sa susunod na pagkakataon. Pero pagkatapos ng ilang sandali ng paghihintay, wala siyang narinig na kahit isang anong salita mula dito. Napayuko si Rain nang may pagkadismaya.

"Santri! Santri, what the hell are you doing here?! Bakit ka nandito?! Bakit hindi ka pumasok sa loob?!" Tiningala niya 'ko. His eyes were gloomy like the clouds. Bumigat ang dibdib ko. Kanina pa ba siya rito? "I was waiting for you," he whispered under the rain.

So this might just be a sign to let the kitty out of the bag. Groggily getting out of bed, I rub the crust from my eyes and stretch. Grabbing a t-shirt and jeans from my closet, I set them down on the bed and hop in the shower. Turning on the faucet, I let the water comb through my hair and coat my body with warm water. Once my loofah is covered in soap suds and body wash, I glide it over my body. I find myself thinking about Marcellius and the way he looked at me. It made butterflies form in my stomach and my heart raced.

Hindi niya man lang papatunayan na kaya niyang habulin si Katty with all his might? "Sun.. Katty doesn't want to be chased. James did his best too. Waiting for someone is already an effort lalo na sa isang lalaki. Waiting is everything." "Chasing is a sign of love, Storm." "I begged to disagree. Chasing is a sign of obssession. Waiting is a sign of pure love and real effort." Hindi na ako kumibo. At some point, tama naman ang sinabi niya. Chasing is obssession and waiting is pure love.