Walang Kawala Novels & Stories

Kabanata 19 Takot --- I choose to stay silent rather than to speak. Coz if I speak, I know it will be useless. Wala namang nanakit sa akin. Ako lang ang nasaktan. Totoo naman ang mga sinabi. Ou wala akong pinag-aralan pero araw-araw kumakayod ako para sa mga kapatid ko. Araw-araw lagi ko silang iniisip. Hindi ko na alintana ang hirap basta may makain kami sa pang-araw-araw.

Saka ito lumabas, nangilid ang mga luha nito at humahangos na niyakap sya "Tamia..." "R-resya? A-anong ginagawa mo dito?" "Wala na tayong panahon, saka ko na lang ipapaliwanag sayo. Kailangan nating makaalis na dito," Agad nitong tinanggal ang tali sa mga kamay nya, hinawakan sa kamay at hinila sya paalis sa lugar na yon. Ingat na ingat kami na di makagawa ng ingay. May mga kawal na nagmamadali papunta kung saan. May mga kawal na mga patay na nagkalat sa daan. Hindi nya alam kung saan sila papunta ni resya basta hinayaan nya lang itong humila sa kanya.

sabi ko Hinanap ko ang bag ko para sa phone ko pero wala akong makita. “ Did you see my bag?” tanong ko “ You didn't bring it.” sabi niya at umupo sa kama. Hindi ko maiwasang hindi mapatitig sa kanya. I can't deny that he has a good physique, sharp jawline, long nose, perfectly crafted eyes and……kissable lips. I shake my head….what am I even thinking. “ How…can I call my friends?” bigla kong tanong. “ Go take a shower, your clothes will be here soon.” sabi niya tumayo at naglakad palabas ng kwarto.

Akala niya, akala niya ay nagbibiro lang ito pero hindi niya akalaing magagawa pala talaga nitong hiwalayan siya. Akala niya ay wala lang sa kaniya ito, pero nang mawala ito ay doon niya na realize na may natitira pa pala siyang pagmamahal para rito. Sinubukan niya itong tawagan ngunit hindi na niya ito natawagan pa dahil mukhang nagpalit na ito ng number. Sinubukan niya rin itong puntahan sa bahay nila para kausapin, para humingi pa ng isa pang pagkakataon ngunit hindi na niya ito inabutan pa. Umalis na ito at nag-ibang bansa.

“Unti-unti mong tanggapin ang lahat at babalik lahat ng nawala sayo Valerie” Napakunot ang noo ko dahil sa sinabing iyon ng boses. Anong nawala? Mayroon bang nawala saakin? Sa pag kakaalam ko ay wala na akong pamilya. May power pa naman ako, wait does it mean nawala as in s-sila Kit?! Magsasalita na sana ako upang magreklamo sa kung ano man na iyon pero nagulat ako ng bigla nalamang mayroong bolang tubig ang umitaw sa harapan ko.

"Pwede ba kitang ihatid mamaya, Al?" Napakurap-kurap siya at tumingin sa nagsalita. Si Will Waiver, isang foreigner na matagal nang nanliligaw sa kanya pero hindi niya sinasagot. Ewan ba niya parang ayaw niya na sa mga lalaki. "I'm sorry pero uuwi ako sa amin sa iloilo to celebrate," aniya. "Can I join your party, Al?"

walang gana kung tanong "𝐖𝐚𝐥𝐚.....𝐰𝐚𝐥𝐚 𝐚𝐤𝐨𝐧𝐠 𝐧𝐚𝐡𝐚𝐧𝐚𝐩 𝐧𝐚 𝐤𝐚𝐡𝐢𝐭 𝐚𝐧𝐨𝐧𝐠 𝐢𝐧𝐟𝐨 𝐭𝐮𝐧𝐠𝐤𝐨𝐥𝐬𝐚 𝐝𝐚𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐦𝐨𝐧𝐠 𝐚𝐬𝐚𝐰𝐚....𝐢 𝐝𝐢𝐠 𝐝𝐞𝐞𝐩 𝐚𝐬 𝐲𝐨𝐮 𝐬𝐚𝐢𝐝 𝐩𝐞�

Rhea: 🎼 Wag mong isipin yun Hindi ka nun mahal Wag yang katangahan mo ang pinapairal Alam mo nang niloloko ka niya Pero nagbubulagbulagan ka Di mo ba napapansin nakekengkoy ka na 🎼 Kengkoy?? Mukha na ba talaga akong kengkoy? Kanta nga naman ng Siakol, the best na pang move on.

maingat niyang sabi na lang. Napakalalim na buntong-hininga ang pinakawalan nito. “Kawawa ka naman kung gan’yan ka na? Sana makapag-isip-isip si Kenneth. O kung hindi man ay sana bilhan ka na lang iyong electronic wheelchair nang sa ganoon ay nakakakilos ka pa rin ng maayos kahit nakaupo ka.” “Sana nga po,” sabi niya lang ulit.

Para wala ng kawala dahil natatakot siyang umatras ito at magkabalikan pa sila ni David Ungab. One night, nakatitig lang siya sa numero ni Ivory sa cellphone niya. Halos kada gabi gabi, tinatangka niya itong e text pero pinipigilan niya ang sarili niya baka kasi may masabi siya at matakot pa ito sa kaniya. ---------------