Walang Kwenta Novels & Stories

Unti unting nagdidilim ang paningin ko, ang mga bulong na hindi ko maintindihan ay unti unti kong naririnig Natigil ang pag-iyak ko, humawak ako sa aking buhok at sinubukang takpan ang aking Tenga para sana hindi marinig ang mga bulong na iyon ngunit hindi ko kaya Paulit ulit nitong sinasabi saakin ang mga sakitang hindi ko maintindihan hanggang sa.... 'Walang may gusto sayo dahil wala kang kwenta, Walang may gusto sayo dahil wala kang kwenta'

sagot ko ulit. Bakit kaya wala pa si Tan Joe saan kaya ito nagpunta? sinilip ko kwarto nito, wala ito dun, hay umaalis nalang talaga ito ng hindi nagsasabi sakin, tinext ko ito kung san na ito, walang sagot. Lintik nasa sugalan na naman siguro ito.

"Walang Ganon, Oo Walang Ganon Walang Ganon, Woohoo Wala Walang Ganon" Tho may point nga naman ang kanta pero hindi rin naman palaging tama iyon. "Gusto mo ba ng pag-ibig na panatag Walang pag aalinlangan Na kahit ika'y wala yung Alam mong di gagawa ng kalokohan At parang drama sa isang sikat na istasyon Na inaabangan ng buong nayon Sa ganda ng takbo ng kwento niyo

"What?!" "Watawat," bulong ko at umirap. "Why aren't you answering my calls huh? I thought you're one text away?" sumbat ko kay Kent na bahagyang ikinagulat niya ngunit ng kapain ang bulsa ah wala siyang makapa. "A-Ah that—" "So is everything done? Tapos na kayo mag-away kung kasal ako o hindi? 'wag kayo mag-alala hindi pa." Humakbang ako papalapit sa harap ng magulang ko.

"How dare you give us that trash? Oh naalala ko nga pala, basura ka lang pala na pinulot ng walang kwenta ko ding apo. Hindi ko kailangan ang walang kwenta at basura nyong regalo. Ito ba? Huh Clarence? Ito ba ang pinagmamalaki mo sa amin? Kung sana ay nakinig ka, hindi sana mapapahiya ng ganito ang pamilyang ito," Malakas na singhal ni Don Manolo

May mga bagay na hindi siya dapat makialam. Muling umandar ang sasakyan. Isang segundo ang lumipas, “Ahhh! Ang mga litrato ko! Ang mahalaga kong litrato! Ang litrato ng malaking abs ay wala na! Wala na!!” Humagulgol si Klentina na tila ba gumuho na ang mundo.

sigaw ko at wala akong pakialam kung pinagtitinginan ako ng lahat. Nilingon ko si Kanton na sinenyasan ang mga surot niyang maiitim, pati na yata singit at itlog. Hindi ko pa naman nakita ang mga itlog nila, imagination ko lang na maitim iyon kassi maiitim sila. Imposible naman na maitim sila at maputi ang kanilang mga kwan. Ano yun? Baka ikinula at ibinabad sa chlorine kaya namuti.

panankot ko sakanya "Hindi ba puwedeng mamahalin ka?" "Mahalin mo nga sarili mo!" Sa wakas at bumitaw na din siya pero hindi pa din siya umaalis sa harapan ko. Nakatayo lang siya doon habang lumilipad lipad yung alaga niyang paru-paro. Potek bigla kong naalala yung alaga kong si orev. Nasaan naman na kaya yung walang kwentang uwak na yon?

Forth: What are doing? Me: Wala naman. Forth: Why aren't you sleeping yet? Me: I can't sleep pa eh. Walang kwenta yata ang mga reply ko. Hindi naman kasi ako sanay na makipag-usap sa text. And I am not a conversationalist.

wika ni Alyana at nagpalinga-linga sa pasilyo papunta sa kuwarto ng kanyang magulang. Napanguso pa siya dahil sa dami ng kuwartong nakahilera at ni isa doon ay wala siyang ideya kung na saan ba naroon ang kuwartong hinahanap niya. “Waaah! Paano ko ‘to madidikit kung hindi ko naman alam kung saan kuwarto nila? Niloloko yata ako ni Kuya Brent *pout* dapat pala si Barbie na lang inutusan niya huhuhu,” nakanguso nitong bulong saka nagpalinga-linga muli.