Walang Sugat Ni Severino Reyes นิยาย & เรื่องราว

Ningning Hindi ako kumurap kahit nasilaw sa headlights ng parating na puting Audi. Humalukipkip ako sa harapan no’n, walang kurap na hinintay ang kung sino mang baba. Tumagal ng ilang minuto pero walang bumaba. Patay na ang makina at ang headlights pero nanatili sa loob ang may-ari. It's him for sure. Joachim Altamayo. My husband.

agap na sabi ko. Ang ngiti ko ay halos mapunta sa ngiwi. Kiniling niya ang ulo at ayaw pang maniwala. Nilakihan ko lang ang ngiti kaya nito nagawang tumango. Ngunit alam kong hindi siya naniniwala. "Severino, uuwi na ako," paalam ni Rigel. Tumapik pa ito sa balikat ni West na tumango lang at hindi inaalis sa akin ang tingin.

"Auntie Josefina, huwag mo akong iwan dito!" Nilingon ko si Severino, at nakita ang seryoso niyang mga mata. Nagsimula akong magpumiglas mula sa pagkakahawak nila sa akin. "Bitiwan niyo ako!" Naramdaman ko na lang ang paglapat ng isang tela sa ilong ko’t bibig—at tuluyang nagdilim ang paningin ko. **

Napatigil ako sa paglalakad at pag iisip ng marinig Ang boses ni papa, bumaling ako sa kaniya na ngayon ay nakatayo sa likod ng sofa habang walang emosyon na nakatingin saakin "Pa"tawag ko sa kaniya at agad na lumapit pero bago pa ako tuluyan na makalapit sa kaniya ay isang malakas na sampal ang binigay niya sa akin kaya napatigil ako Bumaba Ang tingin ko sa hawak niyang diyaryo One of the most respected man in the Philippines Don Aguinaldo announced that his son Sean Davis will get married soon with Lily Rodriguez

Hindi lang ikaw ang nag-aabang. Pagkaalis niya, agad na nagsalita ang isa sa mga executives. “Sir, we need that project. If another firm gets it…” “I know,” putol ko, malamig ang boses. “And we’re not letting that happen.” Pero sa loob-loob ko, may gumugulo. Sebastian Reyes. Bata. Matalino. Makapangyarihan. Biglang sumulpot sa mundo ng negosyo na parang multo… walang masyadong background, pero may solid na reputasyon.

Margaux shouted back, crying hysterically. “Enough!” isang malalim, mabigat na boses ang pumuno sa silid. Lahat ay napalingon. Isang matandang lalaki na naka-itim na suit ang pumasok… ang Lolo ni Adrian, si Don Severino Velasco, ang haligi ng pamilya. “Grandpa…” mahina pero magalang na sabi ni Adrian. Lumapit si Don Severino, malamig ang mga mata habang nakatingin sa mag-asawang Dela Vega.

Umupo ako sa sofa bago magsalita. "Hindi ba't sinabi kong babalik ako rito kapag maayos na ang lahat?" sagot ko at mas lalo namang lumawak ang kaniyang pagngiti, naupo siya sa harapan ko. "Nabalitaan nga namin sa TV ang nangyari, salamat talaga sa'yo at nakakulong na ngayon ang Selenang 'yon," pagkuwento niya. "Ilang linggo ring naging chismis iyon dito, nagsilabasan din ang mga taong galit kay Reyes at sa mga ginagawa niya. Lahat ng tao ay sinasabing masaya silang nahuli na ng mga pulis ang mga taong iyon."

Bakas ang pagkadisgusto sa mukha nito habang nakatitig sa kaniya. Kasabay ng pagkagulat sa naging turan nito ang pagguhit ng pagkalito sa kaniyang mukha. Sino ba ito? Mukhang nabasa naman ng matanda ang nasa isip niya dahil nagpakilala na ito pagkatapos ng ilang sandali. "Ako si Sebastian. Ako ang dating kanang kamay ng dating Inang Reyna." *****

mahinang bulalas ni Severus. Walang imik si Ram Luiz. Nakatayo lamang siya habang nakatanaw sa Mortanang kaniyang iniibig. ....

Kaya nagpasya akong manahimik na lang. Sandali silang nagtinginan, at ramdam kong hindi sila natuwa sa naging mga tugon ko. Kitang-kita sa mga mukha nila ang pagkadismaya, galit, at pagtitimpi. Hanggang sa tumayo na si Señorito Cesar, at nagsunod-sunod din ang dalawa. “Kung gano’n,” malamig na sabi ni Cesar, “hindi ka namin mapipilit.”