Warm Hearted Novels & Stories

Wika nito kaya mas lalo akong napahanga. At talagang inuuna pa nito ang ibang tao keysa sa sarili niya. Damn! She really has a very kind and big heart for everybody. Walang mataas o mababa ang uri sa kanya dahil ang turing nito sa lahat ay pantay pantay.

Masakit din sa kalooban ng Nanay Mildred ang ginawa niyang ito, pero meron nga ba kaming ibang choice? Mahirap lang kami pero itinaguyod kami nina tatay Albert at Nanay Mildred sa malinis na paraan. Laging sinasabi sa akin ni tatay Albert na lagi kong iisipin ang kabutihan ng bawat isa at wag magtatanim ng sama ng loob, pero parang ang daya naman, bakit kailangan madeprive kami ng Karapatan na magalit sa mga taong sumira sa aming buhay? Bakit parang ang unfair ng buhay para sa amin na mhihirap? Bakit may mga taong ganid? Kung sino pa ang nakakaangat sa buhay ay sila pa itong walang habas at tigil sa pagpapayaman.

Only two people are choosing each other at the moment. The room filled with soft breaths and quiet whispers, my name in his voice sounding different now. Softer. Less guarded. Time blurred. The suitcase. The job. The fear. All of it faded. What remained was warmth. Connection. And the terrifying realization that leaving would now hurt more than staying ever could. When we finally lay still, his arm wrapped around my waist, my head resting against his chest, I listened to his heartbeat. Strong. Steady. Real. “Stay,” he murmured half-asleep.

Si Heart, maganda ito kahit sa malayo mo tingnan pero puro ito bad records dahil sa pakikipag-away, kung saan man siya mapunta, 100% sure away ang mangyayari. Tiningnan ni Heart ang babae, pinasadahan ng tingin ang katawan. Pagkatapos niyon, humarap kay Keziah. "Dapat sa mababait, kinakaibigan, minamahal at higit sa lahat iyong tinutulungan. Hindi 'yong pinagtutulungan." Wow, mabait ba talaga iyang pinagtatanggol niya? Ang mga mata ay na kay Keziah lamang, kung titingnan siya, halatang nagtitimpi.

May puwang pa nga sa puso niya si Duwayne, dahil hindi naman siya masasaktan sa nakikita niyang tuwa sa mukha nito kung hindi na niya ito mahal. Humugot ng malalim na hininga si Maricar. Isinusumpa niya sa kanyang sarili, gagawin niya ang lahat mahalin lang ulit siya ni Duwayne. Minsan na niyang naagawan ng lalaking minahal si Hannah, kaya madali lang sa kanya na mabawi si Duwayne dahil siya ang una nitong minahal.

Kahit gaano pa ka walang puso ang kanyang asawa ay minahal niya pa rin ito sa kung sino at kung ano ito. Isang malungkot na ngiti ang kanyang pinakawalan habang siya ay tinatanaw ang paglubog ng haring araw. Pangarap niya noon na sa susunod na tingnan niya ang paglubog ng araw ay makakasama na niya ang kanyang minamahal. Napayakap siya sa kanyang sarili ng humampas sa kanya ang simoy ng lamig sa hangin. Napagpasyahan niya na bumalik sa kubo.

"Indeed, Z. We've learned to rely on no one but ourselves. We don't need anyone else to define our worth or offer false comfort." Z raised an eyebrow, seemingly unfazed by my cold demeanor. "You know, Gray, sometimes it's good to let your guard down, even just a little. It doesn't make you weak, it makes you human." A flicker of annoyance flashed in my eyes, quickly concealed beneath a mask of indifference. "I don't need your lectures, Z. My heart has been hardened by the harsh realities of this world. Emotions only cloud judgment." Z chuckled, undeterred by my cold response. "You may be right, Gray. But remember, even the coldest of hearts can still find warmth in unexpected places."

Hindi niya rin alam kung anong mas masakit, iyong mawalan ng trabaho o iyong mawalan ng respeto mula sa isang taong ginugol niya ang maraming oras para lang pagsilibihan siya at tanggapin lahat ng sigaw niya. Kahit gaano siya ka-demanding, kahit gaano siya kalamig, kahit gaano niya pa hindi maintindihan, palagi niyang ginagawa ang kaya niya. Pero heto siya. Sinesante. Pinaalis. Tinanggal na parang wala lang.

Sa lahat ng mga bagay na tumatakbo ngayon sa kanyang isipan, isa lang ang kanyang napagtanto at iyon ay handa siyang hamakin ang lahat mapasakanya lamang ito Nang magkakatitigan sila ang tanging pumapasok lamang sa kanyang isipan ay napakagwapo nitong lalaking nasa harapan niya ngayon, With messy hair that enhances his appeal, nose, soft-looking lips that are undeniably alluring, a perfectly defined jawline, and a well-ton body that complements him eyes possess the ability to captivate anyone effortlessly. The word "perfect" don't give justice to his extraordinary attractiveness.

* * * NAKANGITING ITINUON NI ARNI ang tingin sa labas ng nakabukas na bintana ng kotse at dinama ang sariwang hangin na humahampas sa mahaba't nakalugay nitong buhok. The fresh morning breeze was incredible, walang bahid ng usok at polusyon. Ang berdeng palayan at maisan sa magkabilang gilid ng kalsada ay kay sarap sa mga mata. The smell of the morning breeze and the sight of the greenfield brought so many bittersweet memories, but she did her best not to get affected by negative thoughts. Gusto niyang alalahanin ang masasayang mga araw, hindi ang mga masasakit. And oh, she missed the place. Napakapayapa roon at simple lang ang pamumuhay. At hindi siya makapaniwalang babalik siya roon matapo