Waste Management Quotes Mga Nobela at Kwento

dagdag pa niya. “Nag-iinarte lang ‘yan! Gan'yan naman talaga pag pa-sosyal. Akala mo mayaman sa saksakan ng arte! Tingnan mo ‘tong kwarto, oh? Hindi man lang nilinis ang mga basura.” Napadaing ako sa pagkarindi sa mga matitining nilang boses.

Ganito pala siya ka-shameless? Saka siya tumingin nang malamig sa dalawa. “Don’t worry. Hindi ako garbage recycling station. Sa inyo na ang basurang ‘yan, baka madumihan pa ako.” Tumaas ang kilay niya, kita ang pandidiri sa nang tapunan niya ng tingin si Charles. “At isa pa, bagay na bagay kayo. Wag na kayong mag-break, para hindi na kayo makapanira pa ng ibang tao.”

“Heto ‘yung listahan ng mga local leaders na makakausap natin mamaya. I want you to take the lead sa technical Q&A.” “Noted. Binasa ko na rin ‘yung profile ng barangay captain doon. Mukhang concerned sila sa water waste management,” sabi ko habang binubuklat ang folder. “Exactly. Kaya mahalaga ‘yung water recycling system na nilagay mo sa blueprint. Show them it’s not just for aesthetics, but for the community too,” dagdag ni Rajah.

Pero in fairness, ang tapang ng tono niya. I smiled at her sweetly like a complete psycho. "From what I am seeing, this place is no different from a trash. But, I'm not generalizing though. At kaya nangangamoy basura ngayon dito dahil amoy basura naman talaga ang lugar na 'to. Can't you see the large amount of unthrown trash bags anywhere? Bulag ka ba? Honey, be careful with your words next time. It might lead to your sudden and unprepared death," I calmly said. "At saka 'wag kang nangingialam sa usapan ng matatanda. Mukhang hindi ka naturuan ng tamang asal ng mga magulang mo." "You don't belong here!" she suddenly shouted. Hindi nga talaga naturuan ng tamang asal.

agad namang nag-abot ng isang wooden stick si agent J kay Shun upang gawing panungkit sa medyo mamasa-masang basura. "Pasensya na po kayo ma'am, sa totoo lang po isang beses lang po sa isang linggo nangungulekta ng basura ang trash truck dito, kaya po nai-stock ang basura at nangangamoy." paumanhin ng dyanitor. "Ayos lang kuya, h'wag niyo akong alalahanin." sagot naman ni Shun habang si agent J ay masuka-suka na habang nilalabanan ang amoy ng basura.

"T-tungkol sa pagkasunog noon ng hospital, Dad! Sigurado ba talaga kayo na maayos na naidispatsa lahat nang mga basura noon?" Bumaling ang matanda sa kanya, "Ano na naman ba ang problema mo at pati ang kung ilang taon nang tapos ay inuungkat mo pa? Wala ka bang tiwala sa kakayahan kong linisin ang lahat ng kalat mo? Tandaan mo, wala ni isa man lang sa gusto kong mangyari ang nagawa mo, halos lahat puro kapalpakan at sakit ng ulo ang ibinibigay mo sa akin. Magpasalamat ka nga at tinulungan pa kitang linisin ang mga basura mo, dahil kung hindi tiyak na sa basurahan din ang bagsak mo!" galit na sabi ng don. "Tapos ngayon pagdududahan mo ang ipina trabaho ko noon?" "I'm sorry, Dad! K-kaya lang-"

Tuwang-tuwa siya sa kanyang sinabi dahil ipinakita raw nito ang kanyang kaalaman at malaking respeto sa kausap. Ngunit hindi niya napansin na bahagyang umiling si Akademisyan. Hindi napigilan ng isang akademisyan sa larangan ng materyales na mapangiti. "Miss Van, ang waste-to-energy incineration ay gumagamit ng mga komplikadong teknolohiya tulad ng high-temperature pyrolysis, flue gas purification, at thermal energy conversion. Hindi ito simpleng pagsusunog lamang ng basura! Ang bagong teknolohiyang ginawa ng grupo ni Akademisyan ay nakakapagpataas na ng decomposition rate ng mga mapanganib na sangkap sa basura hanggang 99.9%, na makababawas ng milyun-milyong toneladang carbon dioxide bawat

Nang magtagpo ang mga mata nila ni Pia, kaswal na nagsalita si Nate, "Huwag nating sayangin ang pagkain." Matapos maubos ang isang slice ng pizza, eleganteng pinunasan ng lalaki ang gilid ng kanyang labi gamit ang tissue. Pagkatapos ay itinapon niya ang tissue sa wastebasket na nasa tabi nila. Nang muli itong magsalita, ramdam na may nakatagong matalim na kahulugan ang kanyang mga salita. "Pero kung basura na talaga ang isang bagay, mas mabuting itapon na lang agad."

Espesyal na tinanong ni Alfonzo Alferez si Lorenzo Alferez, at makikita mula sa pangungusap na ito na binibigyang-halaga niya si Lorenzo Alferez. Bahagyang ngumiti si Lorenzo Alferez at sinabing: "Lolo, this kind of waste, hindi mo na ako kailangang lumabas, ibigay mo na lang sa kanila, ang mga nasa pinakamataas na posisyon ay nagmamalasakit lamang sa malalaking bagay, at ang maliliit na bagay ay natural na kailangang ibigay sa iba upang harapin, kung hindi, ikaw ay mapagod sa iyong sarili."