Watashi No Ai Meaning Novels & Stories

“Sana nga po…” Limang taong gulang na si Aziyuki, habang lumalaki ay mas nakikita na ang itsurang pagiging Hapon nito. Bukod sa kaniyang mukha at biglaang pagbago ng kaniyang pag-uugali sa ibang tao ay napapansin din ni Akira na mahilig ito mag drawing at napakatalinong bata kahit sa murang edad pa lamang. Matatas na ito mag-english, magaling na magbilang, madaling matuto, isang beses lang ‘pinagsasabihan, at tahimik lang din na nakikinig sa mga tao na ani mo’y nag-oobserba. “Beb!” tawag ni Aia ng naisipan nitong dumaan sa tyangge kung saan nagtitinda si Akira.

) Natawa si Arthur at sumagot sa babae. “Arigatou gozaimasu. Kanojo ga kiniitte kurerunara, sore de juubun desu.” (Thank you. As long as she likes it, that’s enough for me.) Nang marinig ko iyon, naramdaman ko ang init sa pisngi ko. “You know how to speak Nihonggo?” tanong ko nang makalabas kami ng tindahan, habang tangan niya ang dalawang paper bag na may logo ng mamahaling brand.

Yan nalang Ang tanging naisambit ko. Tatango tango Naman si softie. " Basta kung Kailangan mo ng back up para mahuli natin yang kabit ni Sir. Tawagan mo lang ako " Wika nito. Natawa Naman ako, Hindi Niya pa alam na Hindi ko tunay na Asawa si Akio kaya naiintindihan ko siya. Bumuntong hininga na lamang ako dahil alam ko Kasi na unti unti na akong nahuhulog sa bakulaw na yun kahit mahirap aminin sa sarili ko na ganun Ang nararamdaman ko pero yun Ang nararamdaman ko at alam kong Wala na akong magagawa.

Nakarating ako sa baba na ang iniisip lamang ay kung paano ipapaliwanag sa kanya ang nangyari. "Magandang umaga, Mr. D. Ako po ito, si Ayumi na janitress," paunang bati ko. Alam ko na ang rason kung bakit niya ako pinatawag. Pinadyak ko ng mahina ang aking paa dahil sa labis na kaba na aking nararamdaman. Pakiramdam ko tuloy ay luluwas na ang aking puso sa katawan. Hindi ako pwedeng mawalan ng trabaho!

“Baka sa bisita ni Aeris.” “Visitor?” My brows furrowed. “You mean the dog borrower?” Ano?” Humalakhak siya ng malakas bago humarap sa akin. “Dog borrower? It’s Azai, Sia. His name is Azai.” “Well, I didn’t know. Aeries hasn’t introduced him yet,” I answered before getting out of his car. I quickly went inside the house. Just like what I expected, I saw Aeris and Ami in the living room, with an unfamiliar guy.

And I’m willing to do everything for them. “Okay ka na ba talaga? Baka pagkapasok mo sa loob ay umiyak ka na naman nang umiyak. Halos puro uhog mo na nga ‘tong damit ko,” ani Iwatani. Hindi ko alam kung nag-aalala ba siya o talagang nang-aasar na lang. “Okay na nga ako. Promise. Sa tingin ko ay wala na akong iiiyak pa mamaya. Ubos na ubos na.”

“What do you want, Ai?” Pero hindi ko pa rin alam kung paano sabihin. “I…” I want you. But with no strings attached. How can I ever say that? “Ai?” Am I being crazy? “Like what I told you, you can use me all you want, Ai,” he whispered. Damn it.

mahinahong saad niya. Yumuko naman ako. "P-Paano kung hindi ako gagaling?" Tumahimik naman bigla si Kei. "K-Kahit imposible na m-mabuhay din si AIshi. A-Alam mo iyon, Kei. Gusto ko lang maranasan na maging masaya. I-Iyong pangarap ko na maging i-ina," mapait naman akong ngumiti rito.

Anito “Syempre nag mana sakin e.” sagot naman ni Aia. “Osige na, sayo na nag mana. Kumain ka ng kumain dyan at baka mabulunan ka pa sa sobrang taas ng self confidence mo.” turan ni Dark saka sila Nagtawanan.

mahabang paliwanagv "Wow ang cool naman! San ba nabibili yang mga ganyan para pag yumaman ako, makapagpa kabit din ako. Tamad pa naman ako" "That's impossible miss" seryoso syang tumitig sakin. Creepy naman ng chikiting na to. "Amise, is exclusively for PB only" "Ha? Bakit ganun?!" shock kong sagot, gusto ko din ng ganoong AI "Nope, my Uncle, created Amise para sa PB, actually sa kanya nga lang dapat. Wala syang balak na i share si Amise to anyone kaya hoping that you'll get her will just hurt you"