Novel & Cerita Watashi No Ai Meaning

nilagyan niya ng sushi ang plato ni Aimi. Malaking ngiti ang pinakawala nito. "Kesh right? Akio always say things, any thing. Small things or whatsoever about you. Nakakahiya. Nakakailang. My cheeks turned red. I smiled in front of them. "Uh, It's embarrassing baby. Why did you told that?" I whispered to Akio's ears. He chuckled. "Mom, don't say that. Kesh is flattered." "Oh, why? You don't have to. You can call me tita. Akio always tell me that you're kind and yes, you are."

Wala akong matandaan na may misunderstanding sa pagitan naming dalawa ni Takeru. Oh goodness, Aoi, pinapataas mo na naman ang pag-asa mo. Why don’t you just let it go, hmm? Ikaw lang din naman ang masasaktan when you get your hopes up with this. Napapikit na lamang ako. My mind and my heart won’t get along. Every time I think of something, my heart won’t accept it, and vice versa. Whenever I felt something, my mind would immediately tell me what would happen if I let myself get swept up in my feelings.

Ginanahan tuloy siya at hindi na maawat pa ang sarili para tumigil na sana sa kahibangan. “Then also uh, chinaoil.” “What does it mean?” Inilapit ng bahagya ni Amanda ang ulo sa kanya. Halatang interesadong-interesado itong malaman ang kanyang sagot. Banayad niyang inimuwestra ang mga daliri sa ere sa harap nito. “It means, I love you.” “Wait … I thought it's Aishiteru or something?" Lumalim ang kunot sa noo ng babae.

“Anatani muchu nano.” Nangunot ang noo ko sa ibinulong niyang mga salita. Alam kong Japanese 'yon pero hindi ko maintindihan kung anong ibig sabihin ng sinabi niya. “Anong sabi mo?” Hinalikan niya ang balikat ko saka muling nagsalita. “Anata w* totemo kirei desu.” Bahagya ko nang itinulak ang balikat niya dahilan para mapaangat siya mula sa akin. Pangisi-ngisi siya habang namumungay ang mga matang nakatingin sa akin.

Naikuyom niya ang kamao dahil sa tindi ng sakit. "Pangatlo, yang pagmamahal na sinasabi mo, hindi ko kailangan. Hindi ko hinihingi. At hindi ko ibabalik. Kaya pwede ba, itigil mo na yang ilusyon mo na may pag-asa ka sa akin? Wala, Aiko. Wala kang pag-asa sa akin." Parang gumuho ang mundo ni AIKO. This time hinayaan niya na ang mga luha na tumulo ng sunod-sunod.

Pilit kong binawi ang kamay ko pero hindi ko magawa mas lalo lang humigpit ang pagkakahawak nito sa pulsuhan ko. "Ano ba! Isa ka ring bastos eh. Bitiwan mo nga ako.Watashi o hanashite(let go of me)." Pagpupumiglas ko. Huminto ito saka seryusong bumaling sa akin. "Watashi wa anata o ie ni tsurete ikimasu !(I will bring you home)." Napakurap-kurap ako sa sinabi niya, he know how to speak Japanese? "Shokaku Desu ka?(Are you shocked?)." He smirks.

Pakiramdam ko sinisiraan niya ako ng hindi ko alam pero hindi naman niya gagawin iyon 'di ba? *********** Sumimasen, daijōbudesuka? -Excuse me, are you okay? "Kanojo wa anata ga hanashite iru tsumadesu ka? Soredemo kanojo to betsu no heya o kibō shimasu ka?" -Is she the wife you're talking about? Do you still want a separate room from her? Hai, onegaishimasu. Watashi wa mada kanojo ni puraibashī o ataetai to omotte imasu - Yes, please. I still want to give her some privacy. Wakarimashita - I understand.

Nagbigay pa ako ng one thumbs up na kinangiti ni Taki. "Sai akuda," walang emosyon na wika ni Natsume sa tabi ko. This is bad. Iyon ang sabi ni Natsume sa Japanese. "What do you mean?" nagtatakang wika ko. "Asoko," turo niya. Nanlaki ang aking mga mata na makitang si Kuya Rei ay tinulak ng isang hapon na lalaki.Kitang kita ko ang pagngisi ni Kuya Rei. Mahinahong kinausap ni Kuya ito pero tila galit pa rin ang hapon na iyon.

Tinitigan ko lang. "Ano 'yan?" Bahagyang umangat ang sulok ng labi niya. "Bulaklak." "Nakikita ko nga... Ibig kong sabihin, para saan 'yan?" "White camellia. It means welcome." Bahagya niyang inilapit ang mukha sa akin. Napaatras naman agad ako. "You're overthinking it, Zy." Napatikhim ako. Pero pinanliitan ko naman siya ng mata.

Sya ang tumatayong assistant ko at minsan ni Akira. "Sì signora" sabi nya sakin. She means yes ma'am. She's pure Italian. Nakakaintindi lang sya ng tagalog pero hindi nya kayang magsalita. "Salamat" sabi ko, tumalikod na sya at lumabas dala dala ang box. Bumalik na ko sa pag i sketch ng marinig kong bumukas na naman ang pintuan ng opisina ko dito sa boutique.