Memoirs Meaning Novels & Stories

“Jel, naniniwala kaba na kahit nawalan ka ng alaala ay hindi mo parin makakalimutan ang mga bagay na kong saan ka magaling? Tulad ng pag piano.” Napaisip ako. “Oo?” patanong na sagot ko. “Diba sa mga movie or series, kahit may amnesia sila ay hindi parin nila nakakalimutan ang mga talentinto nila? Sabi nila utak lang ang nakalimot pero ang katawan mo naaalala ‘yon. Pero bakit mo naman na itanong?” Umiling lang siya at ngumiti ng pilit bilang sagot.

Nag-apologize pa ito sa kanya na nakalimutan nito ang bagay na iyon. Arianna had a doubt that a Lawyer who she believed still had a sharp mind despite being in his senior years, would forget something important like that. Pero isinantabi na lang niya iyon. After all, hindi lang ang kanyang ama ang kliyente nito. And maybe, just maybe, it really slipped his mind.

Kahit anong hirap ng trabaho, kaya niyang gawin makakasama at makikita lang niya si Angge! Binuksan niya ang drawer na nasa gilid lang din ng kanyang kama at mula doon, inilabas niya ang kanyang diary. Yes! May diary siya. Isinusulat niya ang bawat masasaya at mahahalagang pangyayari sa kanyang buhay at ang makilala si Angge ay isa sa pinakamahalagang pangyayari sa kanyang buhay na hindi niya dapat nalilimutan kailanman.

Tumayo siya at hindi na nag-abalang kunin sa mga kamay ko ang memoire. Nagtaka akong sumunod sa kaniya, ngunit upang lamang magtaka “Maghahapon na at napatagal 'ata ang ating kuwentuhan, pasensiya ka na. Baka hinahanap ka na,” aniya sa bungad ng pinto. Nang mapansin ang pagnguso ko ay dagdag niya, “The memoire of a mother for her child is different of that of the author for the journey to call upon the light of waking up the slumbering nation.”

Nandoon ang mga nakaraang hindi na nila mababalik at mga nakaraang iiwan na lamang sa limot. Memories, like fragments of a forgotten melody, weave the tapestry of our lives. They are the elusive ghosts of our yesterdays, lingering in the recesses of our minds, waiting to be summoned by a scent, a song, or a fleeting glimpse of the familiar. The past, with its palette of emotions and experiences, shapes who we are today. In the quiet moments, we find ourselves drifting back, tracing the contours of our memories like fingers on an old, weathered photograph.

Pero, malas yata sa pag-aasawa dahil pagkaraan ng isang taon, siya ay nabalo. Kailangan niyang maglibang upang makalimot sa kanyang pangungulila. Nahilig siya sa pagbabasa ng aklat hanggang napabayaan niya ang kanyang kayamanan at unti-unting naghirap. Nang hapong iyon ay nagbabadya ang pagkakaroon ng masamang panahon. May mga kidlat na gumuguhit sa kalawakan. Ang simoy ng hangin ay mainit din. Babala ng isang paparating na unos.

A happy memories but sad at the same time. Hindi ko tuloy maiwasang alalahanin ang mga pangyayari noon kung gaano ba kasaya at kasigla ang bahay na ito. Mga alaalang mananatiling alaala. Mga pangyayaring hindi na maari bang maulit dahil hanggang doon na lang. — Flashback —

"Tahimik siyang tumango at saka dinala ang tasa ng kape sa kanyang bibig at saglit na uminom ng kape. Habang nagkakape si Lola, ay nanatili ang kanyang Yaya Meding sa kusina upang samahan siya. "Siya nga pala kung lilibot ka sa buong hacienda ay 'wag ka sanang lalayo at magtungo sa masukal na parte ng hacienda," paalala ni Meding. Napaangat ang kanyang tingin at nagsalubong ang mga kilay. "Bakit naman po? "Hindi na katulad ng dati ang bayan natin, anak. Nitong nakalipas na taon ay dumami ang mga taong labas at madalas ay may napapabalitang engkwentro ng mga sundalo laban sa mga rebelde."