Novel & Cerita Way Back In Tagalog

“What do you want again? Alam mo ang tahimik ng buong linggo ko dahil walang liah na nanggugulo sa akin.” Sumimangot siya at inirapan ako. “Whatever. Let’s go.” “Saan mo na naman ako dadalhin? Hindi ko natatandaan na may lakad tayo ngayon.” “You’ll see. Huwag ka nang maraming dada riyan old corn.” “Old corn?” Napataas ang kilay ko sa sinabi niya. “Matandang mais sa tagalog.” “Saan mo naman napulot ang tawag na iyan? You are disrespecting me.”

anitong humalakhak pa. Agad naulinigan ni Akihiro na may pagka-slang ang pagsasalita ng Tagalog ng kausap niya, kaya naman hula niya'y isa ito sa mga dayuhang naipakulong niyang nais gumanti. Sa pagkakatanda niya, ito rin ang lalaking nakausap ni Heinz kanina. Hindi rin siya sigurado pero parang narinig na niya ang boses na iyon sa personal.

Nagawa pang pagtawanan ang sitwasyon ko kanina eh nasa peligro na nga ang buhay ko! "Ikaw," inis na tawag ko sa kanya. "Kaibigan ba talaga kita 'ha? Siguro kung matagpuan mo akong ISANG TAE na nga lang ng mga halimaw na iyon baka pagtatawanan mo lang ako!" inis na singhal ko sa kanya. "Alangan namang umiyak ako kapag nakakita ako ng tae, diba?" tugon nito. "Hindi naman yata normal iyon."

Anito at ako'y saglit na tinapunan ng tingin "Oo". Tipid kong sagot. "I'm sorry, Mister ko akala ko kasi ay aalis kang muli, akala ko pabalik ka na kaagad sa Cotabato. Akala ko ay wala lang sa 'yo ang pagkawala ng kambal." Wika ko habang ang aking mga luha ay nagbabadya ng kumawala. "Gagawa na lang tayo ng kambal ulit, Misis ko." Nakangiti nitong wika

sagot niya pagkatapos ay nagkibit ng balikat. Napatango naman ako dahil sang-ayon ako sa sinabi niya. Kahit ako ay sabik din sa alaga ng isang ina dahil lumaki ako at nagkaisip nang hindi man naramdaman ang pag-aaruga ng nanay ko.

“Tagalog.” “Tagalog na kanta… medyo mahirap hulaan, boss. Pakantahin ko na lang sila nang kung ano ang kinakanta nila kanina. Tagalog din ‘yon.” “Ano bang kinakanta nila kanina?” “Hindi ko rin alam, boss. Basta may…” tumigil ito sabay buwelo para kumanta. “Ibon mang may layang lumipad…. Kulungin mo ay umiiyak… bayan pa kayang sad—”

rinig kong bulong niya pero masyado na akong inaantok para ma i-sink in pa sa utak ko ang sinasabi niya "But I'll come back, babalikan kita" _______________ Aykafaye❤️❤️ ******* Vote Follow Comment

tawag ko at nadapo naman ang tingin sa kinaroroonan ko. "Wait, you look familiar to me. Nakimutab ko lang ang pangalan mo." lumapit ako. "Via po sir. Via Kaye Morales po." "Oh yeah. I remember you now. Kamusta ka. Mukhang professional na tayo ngayon ah." Mukhang professional pero encoder naman ang trabaho sa kumpanya. "Hindi naman po sir. Sa school parin po kayo nagtuturo?" tanong ko. "Hindi na. Matagal na akong umalis doon magmula ng ikasal ako. We migrated in California after my wedding."

Bigla niya akong inakbayan at pareho naming tinitingnan ang tanawin dito. "Natagalan man ako pero babalik at babalik pa rin ako sa'yo. Huwag kang mag-aalala hindi ka tatandang mag-isa, kasama mo ako. Ang tagal kong hinintay ang pagkakataong ito na sabihin mo sa akin ang nararamdaman mo. Masaya ako na iisa ang nararamdaman natin para sa isa't isa." Napangiti ako at nangingiligid na rin ang mga luha ko.

“Why would you sacrifice all your birthright for me?” “Kailangan,” I used Tagalog words this time. Iyon lang ang lenggwahe namin ni Althea na hindi maiintindihan ng mga tao ko. At kahit may tiwala ako kay Samuel na driver namin ngayon ay mas mabuti pa rin may mga bagay na para sa amin ni Thea lang.