Way Back In Tagalog Novels & Stories

Nagsalita ito ng Tagalog. "Oo, siya ang nobya ko." Sa pagkakabigla ko'y napaawang ang labi ko. Hindi ko inaasahan ang pagkukrus ng landas namin sa oras na iyon. And I didn't expect na marunong siyang magsalita ng Tagalog. "We part our ways and never looked back, hindi ko na siya nakita muli," mapait na sambit nito. "Bakit?"

Ngumiti naman ako sa kaniya nang mapang-asar. "Yes, it means Dyosa in tagalog, kung hindi mo pa rin naintindihan." Sagot ko at bumaling na kay Reigan. Ang boring makipag-usap kay Sabrina. Weak ma-mlastik, play victim pa sa harap ni Reigan. Halata namang nagpapansin siya sa tatay ng baby ko. "Pasok na, magpapahangin lang ako rito sa labas." Napaayos naman siya at sinulyapan pa 'ko bago pumasok.

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

Pareho kaming humihingal habang naglalakad pabalik sa aming mesa. "That was fun," komento ko na may ngiti sa labi. "I told you na masaya roon, ikaw lang talaga ang nega. Babalik ulit tayo mamaya pero ngayon ay uminom na muna tayo. Nakakauhaw rin ang sumayaw."

Eriez. Tinapik niya ako sa balikat. At bago umalis… "Isipin mo ng mabuti, habang may oras pa ang gagawin mo." @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO. Marami akong tagalog books and will update sooner. Love you guys!

Syempre pilipino ako, ngayon lang ako nagkataong magtanong rito. "I don't know as well. Basta ng mamulat ako sa aking kaalaman ay english at tagalog ang itinuro sa amin na lenguwahe. Sabi naman sa history, yun daw ang gamit ng ancestors namin adapted from earth. Hindi nga namin alam na tagalog ang tawag. Ang alam namin eh lenguwahe namin to." Sagot naman nito sa akin.

Kabaliktaran sa mukha ni Lance, striktong gwapo. Teka, bakit bigla siyang napasok sa isipan ko. "Oie, kilala mo? Parang ngayon ko lang nakita rito." Si Joan na pilit pa ring tinitingnan ito kahit maraming tao ang dumadaan "Seaman 'yan eh. Kakababa pa lang daw sa barko kaya ngayon lang ulit naka balik dito," sagot ko na hindi pa rin inaalis ang mata sa kanya.

"Tay?" Yumugyug ang balikat ng itay niya saka siya nito kinabig at niyakap nang mahigpit. "P-patay ang sanggol, anak," ani ng Itay niya sa pagitan ng paghagulgol nito. Napatingin siya kay Juancho na umiiyak na rin sa tabi ng Itay niya. Inaantay niyang magsalita ito at sabihing nagbibiro lang ang Itay nila.

Ang laki ng bahay pero sobrang tahimik kaya tumutugtog ako para magkaroon man lang ng musika rito. "Nagpapaantok lang po. Kayo?" we usually speak in Tagalog because I used to it and I really wanted to feel at home whenever I'm home. I just wanted to be comfortable and they gave that to me. Nag-adjust sila para sa'kin. "Matutulog na rin. Nakita mo na ba ang liham ng iyong Tiyo?" Tumango ako. "Nais mo bang bumalik?" "Hindi ko pa po alam," sabay strum ng gitara para mabaling na sa iba ang usapan namin. For sure, pipilitin niya rin akong bumalik dun. Ayoko pa rin.

"Ain, baby, we will be back at the Philippines." Napalingon sa akin si Aingelle. Dahil sa sinabi ko. Malamig niya akong tinignan. Tapos ang ngumisi. Inilagay ko sa bulsa ko ang dalawang kamay ko. "It's time to go back, baby!"