Novel & Cerita Way Back In Tagalog

pahabol pa nito saka tuluyang umakyat sa itaas. Nagkibit balikat na pinagpatuloy ko na lang ang agahan. SA isang makipot na daan ako lumiko. Medyo malayo ito sa bayan ng Vigan. Masukal at lubak lubak ang kalsada. Pawang talahib at malalaking't matatayog na puno ang nadadaanan ko sa gilid. Kinabahan na ako at tila kanina ko pa binaybay ang malubak na daang ito pero wala pa rin akong natanaw kahit na ni-isang bahay.

Sabi niya sa akin. Hala siya, Halatang seryoso ang gagi. Tapos yung 'I love you' niya walang can. Tapos panis! I can revive you daw ack! HAHAHAHA. Kaya kitang buhayin sa tagalog HAHAHA. Pak na pak at may dating Yawa.

Doon ko lang napansin na ansakit sa balat ng init kaya pala sila naka long sleeves "Englishera pala iyan Karyo , halatang Mayaman at naligaw lang dito, mga Taga Manila " Nagtawanan sila , teka Anong meron hindi ba nila alam na naiintindihan ko sila .Napangiti ako ng awkward dahil wala ako sa mood para magalit "Sorry po pero nakakapag Tagalog naman po ako " bigla akong nahiya nang Ngumiti ang Manong na halos katabi ko na

Tumikhim siya at umayos ng pagkaka upo. "Marunong ka pala mag tagalog. At… first time kong marinig na magsalita ka ng tagalog." Puna ko. "Mukha kang mayaman na napadpad sa probinsya. Pero ang bongga ah mas lalo kang nakakaakit kapag nagsasalita ka ng tagalog."

Medyo traffic kaya't bahagyang natagalan. Nang makababa ako ng bus ay nagtanong-tanong ako sa mga tao kung paano akong makakarating sa Verde Island. Bahagya pa akong nagukat sa tono ng kanilang pananalita. May kakaibang tono ang mga Batangueño. They also speak tagalog but the accent is differ from how we speak in Manila. Madali ko lang na nakuha iyon. Napaka-approachable and generous ng mga tao do'n.

tawag ko nang mahina habang nakatitig sa nagliliyab na apoy sa harap namin. "Bakit, baby?" tugon niya sabay halik sa buhok ko. "Kahit... kahit matapos na ang twenty days natin... kahit bumalik na tayo sa Maynila... hinding-hindi ko makakalimutan ang gabing ito. At hinding-hindi ko makakalimutan ang mga alaalang iniwan natin dito sa Mountain Province."

Nasaan ang mag-ina nya? Doon na cya kinabahaan at binlisan ang paglakad. "Papa, Tito, Tita... anong pong nangyari? Bakit niyo ako pinabalik dito sa Pampanga? Saka saan po ang mag-ina ko? natatarantang wika nya.

Hanggang tuluyan silang mapunta sa lugar na halos kakaunti nalang ang dumadaan. “Uh I guess we must go back kuya. This place seems creepy to me!” Narealize naman ni Zayne ang sinasabi ng kambal niya dahil maging siya ay nakakaramdam na ng papalapit na gulo kung magpapatuloy pa sila sa paglalakad. “Okay, let’s go back—” “And where do you think your two going?” (P.S. in Spanish language po ang salita ng bawat makakasalamuha nilang taga-Spain. Gagawin ko nalang English para less hassle sa translation)

nakiusap siya sa akin at marahang naglakad na papalapit. Walong taon s'yang nanirahan sa ibang bansa kaya marahil hindi na siya sanay magsalita ng tagalog pero siguro naman naiintindihan niya pa rin kung tagalog ang sasabihin ko. "Wala na tayong dapat pag-usapan, wala na si mama at wala ka na ring babalikan pa, simula ng iwan mo kami kinalimutan ko nang may ama pa ako." matigas kong binitawan ang mga katagang iyon saka nagpasya na akong talikuran sila, patakbo ulit akong naglakad pabalik sa taas dahil ramdam ko ang pangingilid ng luha ko na hindi ko na makayang pigilan pa.

sabi ni Kuya Phillip. “Congrats, bayaw!” sabi naman ni Kuya Hunter. “Mommy? What is bayaw?” tanong ni JJ kaya biglang humalakhak ang mga magulang at kuya ko. “Bayaw, is the tagalog word for brother-in-law.” paliwanag ko kay JJ. “Yan ang sinasabi ko! Konti lang ang alam ni JJ na tagalog words.” sabi ni James. “Baka mas marami pang alam na bisayan words yan dahil kina yaya at inday!”