We Are Married Novels & Stories

walang gana nitong sagot. "Huh? But this is my room." Ramdam ko ang tahip ng puso ko. "It's my room as well because we are married," walang emosyon nitong sagot. Bahagya akong napairap sa hangin. "Sa daming kwarto sa mansyon na ito, ba't kailangan pa natin mag-share? And we're just on a contract marriage," pagtataray ko.

We kiss like we're both logging for each other a long time, like we really need to make it up tonight. Well, after all. Since we got married, we never consummate our marriage. Wala pa kaming honeymoon dahil pareho kaming busy. Naiwan siya sa ibang bansa habang ako ay bumalik sa Pinas. I am now officially handling the Zhao's Elite. At nangako kaming pareho ni Chase na sa pagdating namin sa bahay ay pupunan namin ang pananabik ng isa't isa. Actually, kanina sa sasakyan nanglalandi na s'ya eh.

Maraming reporter ng iba't-ibang network ang manggugulo sa aming pamilya dahil sa ginawa naming ito sasabihin na lang namin ang totoo legally married kami sa ibang bansa at sa bansang sinilangan. Sa bahay ni Mama ng (biyenan) ko kami umuwi para hindi mahirapan mag-byahe kasama namin si kuya Zhang at ate Xiulan kasama ang mga anak niya.

Umupo ako sa tabi niya at umuga naman ang kama. "It's been almost a year since we've been married. Akala ko ba, we will file an annulment after six months?" I asked. Niligpit niya ang laptop niya at tumayo para ilagay sa table where he's always putting his laptop. Umupo rin siya sa tabi ko. "I thought we were doing this for our own good? We're trying to work this force marriage. All I'm doing is just for our businesses and besides we're both happy," he said.

“We are already talking.” “I know, what I mean is, pag-usapan natin ang tungkol sa atin. Sa pagsasama natin.” Napaunat ako ng upo bago napasandal. Mataman ko siyang tinitigan at ganun din siya sa akin. Bakit bigla yatang matino siyang kausap? “Ano naman ang tungkol sa atin?” “Ayaw mo bang subukan na magsama tayo ng maayos? We’re married and I don’t have any intention of getting an annulment.”

No! Bumuntong-hininga ako, saka humarap sa kaniya. "Yes, kasal nga tayo pero hindi ibig sabihin na nakatali na ako sa 'yo. We're just married in a paper at hindi iyon dahil sa mahal natin ang isa't isa. Don't act like you really mean this marriage," seryoso kong balik sa kaniya.

Nothing is cheap with Justin. “I, Arizona Marie Consigna, take you, Justin Paul Calderon, as my lawful husband, to have and to hold from this day forward, for better, for worse, for richer, for poorer, in sickness and in health, until death do us part. I will love and honor you all the days of my life.” We are officially married.

Marriage certificate namin ni Zari. Sa mata ng batas, we are a married couple. Magagamit ko ito kapag nagkagipitan na.

Sinipsip nito ang inumin gamit ang straw nang tingnan siya. Inis niyang tiningnan si Brittany; it's time to reveal the truth about her marriage, and these two should be aware. "We got married the other day, just a civil wedding so it means—" Tinaasan niya ng kilay ang dalawa na nakanganga agad at nanlalaki ang mga matang inaarok ang sinasabi niya. "Means he's my husband so hands off, Brittany."

nagtatakang bulong ko sa sarili pero pinagkibit balikat ko na lang iyon. I continued walking towards the kitchen para na din mabati ko sila. It's been so long since we had breakfast together. Nakangiting papasok na sana ako nang matigilan ako sa sinagot ni daddy. "Yes, honey. Besides, she's in the right age to get married," I heard him said that made me confused. What? Right age to get married?