Wealthy Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Bukod sa ayokong makulong si Mama ay ayoko din namang lumala ang sakit niya. Inilapag nila ang apat na suitcase sa sahig. "Ten million ang halaga ng lahat ng iyan. At heto pa, binibigyan ko din kayo ng bahay at lupa na matitirhan"sabi ni Vleen at may iniabot na susi at envelope kay Mama. "Ten Million Pesos?! Tapos may Kasama pang bahay at lupa?! Nagsasayang ka ata ng pera Vleen!"

Bagsak ang balikat na napasandal siya sa upuan. “And who’s the lucky guy?” sumusukong tanong ko. Ano ba naman kasi ang magagawa ko? Bata pa lang ako iminulat na sa akin na wala akong karapatang mamili ng lalaking mamahalin dahil ang Lolo ko ang pipili ng mapapangasawa ko. Kaya hindi ko na rin inabala ang sarili ko na makipagrelasyon ng seryoso dahil alam kong masasaktan lang ako bandang huli kung hindi rin naman siya ang pipiliin ni Lolo para sa akin. “Manolo Marcial, the sole heir of Salcedo chain of hotel and casino and the Mayor of this town.”

Heather heaved a sigh as she close her eyes and discard her negative thoughts. “That building is expensive, you know. Nandoon ang penthouse ng boyfriend mo?” tanong ni Primo habang nasa biyahe sila. “Yeah.” “So he’s rich?” Napatango-tango ito. “Kaya pala bagay kayo. Parehong mayaman.” “Hindi ako mayaman. Naghihirap na nga ako ‘di ba?”

'Omg. Sinasabi ko na nga ba. Kaya pala familiar 'yung lalaki sa post last last day, It was Anthony Montenegro naman pala! Swerte nila sa isa't-isa' 'Famous owner and famous CEO, accxkkk. Saan kaya ako makakakuha ng ganon huhu. Hirap naman ng requirement. Wala bang para sa mga tamad d'yan? Huhu' 'Congratulations, both!'

Bilyonaryo at namamayagpag ang pangalan sa larangan ng negosyo. "You're right! Kaya nga madali kitang naipasok dahil hindi ka naman basta sinu-sino lang. You are a billionaire and you are famous in business industry," paliwanag ni Denver bago ito bumaling sa'kin. "Si Gemini madali ring naipasok. Salamat sa pangalan ng napakayaman niyang tatay." "That's good! Para naman mapakinabangan ko 'yong gunggong na 'yon." mapakla kong turan.

Nanliit pang lalo ang mga mata ko habang pinapanood siyang tila nahihirapang pangatawanan ang sinasabi. "..though you don't really have to, like what you said, I'm rich, I'm freaking rich." Kumunot ang noo ko sa sinabi niya. Hindi ko iyon naintindihan. Anong kinalaman noon sa akin kung mayaman siya? **

Na namali ng bahay ang napuntahan? Seryoso, pagmamay-ari 'to ng magiging asawa ni Ate Alina? Like, was he sure? Because, hello? This guy wasn't just rich. He was obscenely wealthy. Tiwala naman talaga ako na sobrang ganda ni Ate, na hindi imposible na may magkagusto sa kanya na ubod ng yaman... pero, hindi ba nasobrahan naman ata sa yaman ang Riel na ito?

saad ni Eleizha at saka humagulgol ng iyak. Napayuko ako, hindi ko akalain na ganun ang dinaranas niyang paghihirap sa kamay ng kanyang ama. It’s like, you’re a prisoner. You are trapped. “Fine, I’m sorry, what’s his name?” “Who?” “The guy earlier,” “His name is Warren Agustin, dad said that he came from a wealthy family in L.A. kaya ganun na lang kung ibenta ako ni daddy,” saad pa ni Eleizha na humuhikbi.

Did I said something wrong? "Magta-trabaho ka pa?" tanong niya at maya-maya pa'y tumawa. "Mapple, asawa mo si Aciel... si Aciel na isa sa pinaka-mayaman na tao sa buong Pilipinas at Asia. Kaya na niyang ibigay ang lahat ng gusto mo in just a snap. Baka nga kung sabihin mo na bilhan ka nya ng condo unit, buong building pa ang ibigay sa 'yo, e," pagpapaliwanag nya.