Welcome Home Quotes Novels & Stories

Huh! " Your welcome Love... " nakangiti kong sabi.

Sebastian, dahil may mahalaga itong kausap sa telepono. "Maraming salamat talaga Hija sa pag papaunlak ng imbestasyon kong dumalo sa family dinner namin ngayong gabi." Hanggang maka rating kami sa labas, walang katapusan pa rin ng Ginang na pasasalamat sa akin. Well, wala naman talaga akong masabi dahil mabait siya at ramdam ko naman na welcome ako sa pamilya nila. "Welcome na welcome kang pumunta o kaya naman dumalaw dito sa bahay namin kong gusto mo at matutuwa pa ako ng ganun."

I walked slowly and I scan the whole surroundings. "Home sweet home, baby... Welcome to our sanctuary." That was his first words while he's embracing me behind my back. Bigla akong nalungkot sa pagbabalik-tanaw ko sa magagandang nangyari noong nakaraan namin sa bahay na ito. It will never happen again, Hikk. Please, forget about the past! "Creamy coffee, Cappuccino, milk or—" "Black coffee will be fine with me," sagot ko pagkaharap ko rito.

"Let's go inside, quit overthinking Baby, I want you to enjoy our new home." Home... Somthing tugged inside my heart after hearing it from him. Since when did I feel at home? Do I even have one? "Welcome home, Angel." he said. I feel the sincerity in his voice, it made me smile. May pinindot siyang remote control at nakita ko ang dahan-dahang pagbukas ng gate. "Wait for me here. I will park the car inside." aalis na sana ito pero natigil at muling humarap sa akin. "Wala naman na tayong pupuntahan diba?" Tumango ako, I don't feel like going outside today. Gusto ko lang magpahinga.

Simple lang iyon, pero iba ang dating sa kaniya. “S-Sana nga po, ninang. Sana proud si nanay sa ‘kin.” “Proud siya sa ‘yo, Nimfa. Magtiwala ka sa ‘kin, okay? Nga pala, gusto kong sabihin sa ‘yo na simula ngayong araw, welcome ka na rito sa bahay ko. Hindi mo na kailangang kumatok o mag-doorbell dahil welcome ka rito, always.” “Nakakahiya naman po yata sa asawa at anak niyo, ninang.”

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

gulat na tanong ko. "Hindi ka na welcome rito kapag malungkot ka na namang bumalik katulad noong dati. Pero welcome na welcome ka rito kapag katulad nang sayang nakikita ko sa mga ngiti mo ngayon ang makikita ko sa pagbabalik mo."

Gulat na sabi nito "Akala ko umuwi kana" gulat parin na sabi nito pero tinawanan lang ako ng Loko, di kalaunan ay hinatid na nya ako. "Salamat sa paghatid" nakangiting sabi ko, he just smile genuinely "Its nothing, but always welcome" natatawang sabi nito I just smiled when I remembered earlier what he said that he was taking care of me "okay go home maybe your family is looking for you" I said worriedly, and maybe I'll scold him because it's too late to go home

Iniwan na namin ang aming mga inumin at tumawid na kami sa kanyang unit. “Welcome Home Love!” Malambing nitong wika. Nilingkis kaagad ako ni Arnaldo habang papasok sa loob ng kanyang unit. Kapit niya ang aking bewang habang napakapit naman ako sa kanyang batok.

"Salamat Rj, ah? wag kang mag alala pag may matitirhan na ako___" "Ano kaba you are always welcome here parang di naman tayo mag best friend niyan" Natawa siya sa sinabi nito. Kahit papaano ay gumaan na din ang bigat sa dibdib niya. Salamat at may kaibigan siyang nandiyan at handa siyang damayan sa oras na lugmok na lugmok siya.