Welcome Home Quotes Novels & Stories

Sa unang pagtapak ko he suddenly spouted words that I wouldn't expect to hear from him. "Welcome home." –– Klareynah

"Dapat pala nagpanggap na lang akong homeless noon pa." Napailing ako pero natatawa. "Welcome to my humble penthouse." "Sobrang humble nga," biro niya. "Feel at home, Rachel." Nginitian ko siya, at sa tingin ko, unti-unti nang bumabalik ang sigla niya. "Salamat, Tristan. Hindi ko alam anong gagawin ko kung wala ka." "Huwag mo nang isipin ‘yun," sagot ko. "Basta nandito ako, okay ka."

At kulang ang salitang nagulat o nabigla para ilarawan ang aking naramdaman o reaksyon nang makita ko kung sino-sino ang mga nasa loob ng dati naming bahay at tila naghihintay sa pagpasok ko sa loob. "Welcome back home, Anak!" nakangiting bati sa akin ng taong hindi ko inaakalang makikita ko sa labas ng kulungan. At siya ay walang iba kundi ang aking ama na na bagama't nakangiti ay may luhang pinipigil para huwag bumagsak. "Welcome home, Ate Brianna!" nakangiting bati rin sa akin ni Bryle na katulad ni daddy ay nakangiti rin ito at halatadong tuwang-tuwa ang hitsura.

mahinang sabi nito. Inilapag ko muna sa lamesa ang pagkain saka umupo sa tabi niya, “Welcome, sa ating bagong Home sweet home. Mula ngayon ay dito na tayo titira hanggang pagtanda natin dalawa. Huwag kang mag-alala dahil hindi tayo maghihirap. May pera ako at kahit anong gusto mong kainin ay ibibigay ko maliban sa paglabas. Dito lang tayo at wala ng makakahadlang sa atin kahit kalian.”

Mahimbing pa na natutulog ang lahat kaya maingat sila pumasok sa loob ng bahay para hindi sila makaistorbo. MAKALIPAS ANG ISANG LINGGO “Maraming salamat po sa mainit na pagtanggap at pagpapatuloy sa amin, Inay Nora. Sobra po kami nag-enjoy dito sa lugar niyo kasama kayo.” Taos puso kong pasasalamat. “Walang anuman, hija. Kami ang taos puso na nagpapasalamat sa lahat ng binigay mo. Welcome kayo dito anuman oras.”

At hindi ko alam kung dapat ba akong mainis o… …matuwa. No. Hindi ako natutuwa. Napahawak ako sa sentido. This is ridiculous. Hindi pwedeng makaapekto sa akin ang isang probinsyana na hindi marunong tumahimik. Pag-uwi ko kinagabihan, tahimik ang bahay. Sa wakas, peace. O, at least, akala ko. “Sir! Welcome home!” And there she was. Nakasalubong ko agad sa pinto, nakangiti, parang may banner ng Congratulations, Nakabalik Ka!

sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life. "Hahaha siraulo! Napaniwala mo 'ko ro'n, ah? Akala ko favorite quote mo 'yon, eh, kaya kabisado mo!" bulalas ni Seb. "Pero kung words of wisdom para kay Jaq..." tinignan niya ako na para bang alam niya 'yong nararamdaman ko at alam niya ang sasabihin. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." she said straight to my face and gave me a bright smile after.

Sinenyasan nito ang mga pinsan na kahit ang nakahilatang si Athila ay agad na tumalima sa sinabi nito. “Welcome home!” bati ng mga ito sa kanya. Hindi naman niya mmaiwasang ma-overwhelm sa ginawa ng mga ito sa para sa kanya. Ever since she was a kid ngayon lang niya naranasan na may makasama siya para sa isang salo-salo kahit nna ba kung tutuusin wala namang okasyon.

Pasasalamat na sabi ko. "You're welcome po. Makakauwi na kayo" Isang napaka-simpleng salita mula sa nurse pero para sa akin. Parang isang himala ito na matagal ko ng dinadalangin. Sa wakas makakauwi na rin kami ng anak ko.

"Okay kalang ba?" Alalang tanong ni Wyne habang naglalakad kami papasok. "Ayos lang ako."matipid kong sagot. Hindi naman na din siya nag tanong. Napangiti ako ng mapansin ko ang banderitas at nakadesign na Welcome Home. Is heartwarming, to be honest. It feel like I was home. "My princess, sit down." Pag-hatak ni Aiko ng upuan sakin.