Werewolves Dress To Impress นิยาย & เรื่องราว

sagot ni Charm. Mas lalo akong kinabahan. “May isa pang paghahanda,” sabi ni Rafael. Lumabas ang isang rack ng mga damit. Iba’t ibang gown. Itim. Pula. Navy blue. Emerald green. “Pipili ka,” sabi niya. Napatingin ako sa mga iyon. “Hindi ito fashion show,” sabi ko. “Hindi,” sagot ni Rafael. “Psychological warfare.”

Nangako ka! Magsasalita pa lamang sana si Alexander nang biglang may babaeng lumapit sa amin. Nakapulupot sa katawan nito ang isang slim black dress na nagpapatingkad sa hubog ng katawan niya. May balot siyang puting fur sa balikat at kumikislap ang mamahaling alahas sa leeg at tainga niya. Ang make-up niya ay matapang at elegante, parang isang kontrabida sa mga teleseryeng mayaman ang pamilya.

I asked out of the blue when I remembered the visage of those two. "Yep, speaking of wedding. . ." Tumayo si Arion at nag-stretch. Ngayon ko lang sila nakitang naka-kaswal na damit. Kadalasan kasi ay naka-uniporme ang mga ito. Now, they're wearing white polo shirt inserted in a black pants. Simple lang pero ang lakas pa rin ng datingan. "Let's go to a dress maker para gawan ka na ng isusuot mo!" Excited na sabi nito at hinila ako patayo.

Her work in various charities has earned her respect and admiration in the community. Si Mr. Lindberg, a prominent business tycoon, is dressed in a classic black tuxedo made from high-quality wool. His crisp white shirt and black bow tie add to his sophisticated look. Known for his successful ventures in the tech industry, he carries an air of confidence that's hard to miss. Si Ms. Karlsson, a renowned fashion designer, stands out in a chic jumpsuit made from satin. The jumpsuit, in a bold shade of red, showcases her fashion-forward style. Her innovative designs and contributions to the fashion industry have made her a celebrated figure.

Agad namang nanlaki ang mata niya pagkatapos. Isang dosenang tao ang nagtipon sa loob ng pangunahing bulwagan. Lahat sila ay nakasuot ng sneaking suit. Isang babae sa gitna ng karamihan ang nakasuot ng itim na leather jacket na may crossbow sa likod niya, na nagbibigay sa kanya ng sobrang dominanteng hitsura; mukha siyang femme fatale. Ang singkit at mahahabang mata sa kanyang napakagandang mukha ay nakatitig kay Wes na may masamang hangarin.

Isang maliit na kwarto na nag lalaman ng mga damit at pang ayos siguro. Tinitigan ako ng isang werewolf —babaeng werewolf mula ulo hanggang paa. Kumuha siya ng damit bago niya hinubad ang suot ko. Sinuot niya iyon sa akin at kumuha ng suklay ngunit hindi niya nasuklay ang buhok ko dahil sa sobrang pag kakabuhol nito. Kahit ako ay hindi naisip subukang gumamit ng suklay dahil alam kong hindi naman tatalab.

Malakas pa namang makaramdam ang isang iyon. Tumikhim naman si Zarayah at pasimpleng hinila pababa ang maiksing dress na suot. Pulang-pula iyon na pinaresan ng killer heels. Maiksi na nga ang tela tapos backless pa! Muntik na niyang kalbuhin kanina si Lexie dahil ito ang nagbigay ng damit na susuotin niya. Akala nga niya ay tatanggi si Carcel o magrereklamo pero nagulat siya nang pumayag ito na magsuot ng ganito ka-sexy na dress.

"Sabagay. Oh, siya. Kumain na kayo. Kukunin ko sa labas si Yvonne at paliliguan." "Salamat po, 'Nay." Xndrix. "Sabi ng babae kanina, kaya daw sila napasugod sa ulan ng wala sa oras dahil pinasok ng mga rogue and Pack nila sa kanluran." "Pack Name?" "Udderrated Pack, Mander Pack." "And?" "They are insane. They describe rogues as warewolves with huge fangs and claws. They smell bad. Sabi pa n'ong bata, ulol na lobo raw."

Ang mga lalaki doon ay nakasuot ng isang open sleeveless blazer na iba't-iba ang kulay, nakaballoon pants at turban. Ang mga babae naman ay nakasuot ng parang bra...no, it's a bra, pero tadtad iyon ng mga diamante. Imbes na balloon pants sa ibaba ay mahabang makukulay na saya ang suot nila. Marami silang suot na alahas at medyo makakapal ang kolorete sa kanilang mga mukha. Kung gaano kabalot ang Valeria, ganito naman ka exposed ang Waldorf.

Her duty had always been to protect humanity from the monsters lurking in the dark, but tonight, she had to become part of that darkness. She arrived under the guise of a wealthy noblewoman from a faraway land, her disguise meticulously crafted to blend in. Her usually loose golden hair was styled in an elaborate updo, pinned with obsidian ornaments, and she wore a sleek, form-fitting dress that gave her an air of effortless elegance. It was uncomfortable—far from the combat attire she was used to—but necessary. The less she stood out, the better. Soren had insisted on sending men with her, much to her frustration.