What Is Pda Mean In Relationship Novels & Stories

Sinamaan ko siya nang tingin. “So gumaganti ka? At ito ang ganti mo sa akin? Ang halikan ako sa harap ng maraming tao, nasisiraan ka na ba ng bait?” Muli ay tumaas ang kaniyang kilay. “Why? You’re my girlfriend. What’s wrong with kissing you in front of them? Tao tayo, tao rin naman sila. What’s wrong with that, Ira?” “I didn’t know you’re into PDA.” saad ko sabay irap sa kaniya.

Nakiapid siya. Cool-off lang ang mag-asawa, kung pagbabasehan ang sinabi ni Goddy. Hindi hiwalay ang dalawa dahil nag-uugnay pa rin ang kasal sa mga ito, kaya third party siya. Hindi lang sila magkasama pero may contact pa rin sila sa isa’t-isa. Kaya nga nahatid ni Goddy si Pia nakaraan, ’di ba?

Pagbibiro ko sa magkasintahan na nasa harapan ko. “What’s PDA?” Tanong ni Hiro. Napakunot ang noo ko sa tanong niya. Naiiling na inunahan ako ni Kean para magpaliwanag sa tanong niya. “PDA actually means P for public, D for display and A for affection, which literally means public display of affection, huwag kayong masyadong pa-display kasi hindi naman mga pangmodel ang mukha niyo. Ang sagwa kayang tignan.” Mayabang litanya niya na umarte pang nasusuka dahilan para masamang tumingin si Hiro sa kaniya.

gatong ko pa at ipinulupot ang dalawang kamay ko sa kanyang leeg. Sumama naman ang tingin nito sa akin bagay na ikinatawa ko. Dinampian ko ng halik ang tungki ng kanyang ilong. Walang mga PA dito. Tanging junior agents lang na naka-duty. Kaya malaya kaming maging PDA. "Ilang taon ka noong pumasok ka sa relasyon?" tanong niya pa. Bigla na lang din may musikang pumaimbabaw sa buong DH.

May mga secret admirer din ito, kapag nakakatanggap ng regalo galing sa kanila ay iling lang ang nagagawa nito habang nakangiti. Marami pang dumaan na kanta hanggang sa umabot na sa pangangaral ni Pader. Tungkol iyon sa pagaasawa. Pagsisimula ng relasyon. Aniya karaniwan sa magkarelasyon ang dumaan sa kilig, hiyaan hanggang sa walang hiyaang pati pagtae ay iuupdate na ikinatawa ng tagapakinig. Lahat raw ay hindi perpekto at kasama ang love doon.

Alam ko ang iisipin ng iba sakanya kung sakaling malaman na may relasyon kami. "This is one of the reasons why I also ordered outside than eating outside with you." "Huh?" Kinuha nya ang kamay ko, he intertwined our hands tightly. "You are against PDA while I love holding your hand. Dito sa loob, walang makakakita, hindi mo kailangang mag-alala." "Pero hindi naman ako makakakain nang maayos." Reklamo ko kasi ang hawak ng kaliwang kamay nya ay yung kanan ko.

Parang proud pa siya. Hindi ko sinasabing hinihiling ko ‘yon para sa amin, or nainggit ako. Hindi naman ganon. Ang punto ko lang… sa tagal ng relasyon namin, never ko siyang nakita na comfortable sa ganong klaseng PDA. Ni minsan hindi ko naramdaman na gusto niya ‘yong ganong level ng closeness kapag nasa labas kami. But then suddenly, kaya pala niya. Kaya niya pala maging sweet, maging expressive… maging ganon, with someone else. He's expressive to me as well, but not to that extent if he kisses me, sa cheeks lang or sa noo. Ang holding hands ay parang pangkaraniwan na lang.

Aniya at nagulat ako dahil lumapit bigla ang ulo niya sakin kaya hinarang ko na dalawang kamay ko para pigilan siya sa balak niya. “Huwag dito,” ang sabi ko dahil hahaIik na naman siya sakin. Nagsalubong ang kilay niya. “What’s wrong? We’re in relationship.” Namula ako. Alam ko yun pero marami kasing tao. “Ayoko ng PDA. Nakakahiya kaya yun.” Pinagtaasan niya ko ng kilay. “That is hard for me.” Sabi niya. “Every time I see you, gusto ko agad ng kiss.”

Relasyong wala man lamang kahit na anong pundasyon. A few weeks old based on nothing relationship. Subalit para sa kanya ay sa nakalipas na ilang linggo pa lang nagsisimula ang buhay niya. Kahit alam niyang walang kasiguraduhan sa hinaharap ng kanilang relasyon, nagpatuloy pa rin si Helaena sa pagtanggap ng kahulugan ng bawat araw na kasama si David. Sa bawat tawa at yakap, tila ba nananatili sa kanyang isipan ang kahilingan na sana ay tumigil ang oras.

“Saka masyado pa akong busy sa pagiging tagapagbantay ng dalawang lovebirds na sobrang PDA.” “Uy excuse me ha,” depensa ni Apple. “Family bonding ‘to, hindi PDA!” “PDA with kids edition,” sabay sabat ni Lance, sabay kindat kay Apple. Tumawa silang lahat, at kahit simpleng biruan lang iyon, ramdam ang saya at gaan ng damdamin sa paligid. Walang tensyon, walang bigat—puro tawa at pagmamahalan lang. Sa ilalim ng araw at lilim ng mga punong kahoy, para silang isang team na muling nabuo matapos ang ilang taon ng hiwalay-hilay na landas.