What Is Procrastination In Tagalog Novels & Stories

Ysla Inis na inis ako sa sarili ko. Sa sobrang inis, parang gusto kong suntukin ang sarili ko at paulit-ulit kong sinisisi ang sarili sa nangyari kagabi. Maaga akong nagising, mas maaga pa sa sikat ng araw, at dali-daling umalis ng bahay. Hindi lang dahil sa may trabaho ako dahil sobrang aga ko talaga, kundi dahil ayokong makita si Nathan. Ayokong makaharap ang taong ‘yon matapos ang lahat.

“Mabuti ng malayo kayo sa isa’t-isa ng hindi kayo nagkaka-initan.” Lumubo ang pisngi ko habang tahimik akong nakipagpalitan ng tingin sa asawa ko. “Okay na kami ng Kuya mo, bati na kami–” Lukot ang mukha ni Flynn ng tingnan niya ako. Nakabusangot akong lumipat sa kabila at umupo habang masamang nakatingin kay Flynn. “Kuya, huwag kang masyadong nagdidikit sa kapatid ko, mahahawaan ka niyan. Mahilig ‘yan sa procrastination.”

Anyway, mas mabilis ang takbo ng buhay sa mga araw na ito, kaya't maaari ba nating ituloy ito? "Wala kang ideya kung ano ang iyong ginagawa, hindi ba? Ikaw ay kumikilos tulad ng isang bata, at hindi mo sulit ang aking oras. Hindi mo ba naisip na mayroon akong mas mahusay na mga bagay na dapat gawin sa oras na ito ng gabi? Sa kasamaang palad, mayroong isang bagay sa iyo na pumukaw ng interes ng mga mahahalagang tao, at mayroon ka ring isang bagay na gusto ng mga tao. Kaya, ikaw mismo ang nagdala ng problemang ito sa iyong sarili. “ She sighed with him, obviously exasperated. “

Basta may libanagan siya ay wala siyang pakialam sa mga nangyayari sa paligid niya. Ganon ang sinabi niya sa akin kapag mayroong isang bagay na nakakuha ng atensyon niya. Lalo nung marami siyang sinusubukang mga bagay para mahanap niya kung saan ba talaga siya passionate. Sa sobrang focused niya sa ginagawa niya minsan ay kahit tinatawag ko siya ay hindi na niya ako naririnig. O hindi kaya ay magpo-procrastinate siya depende kung gaano niya katagal magustuhan ‘yung ginagawa niya. “Ate. Tignan mo sina mama oh.”

KAALAMAN TIME! Llamado - mas malaki ang pusta. Dejado - mas maliit ang pusta. -------- -buhay ay uunlad kung bisyo'y iiwasan.

napabalikwas ako at tumigil, but it's like i pee dahil tumalsik ito at nanlalambot sa hina "Inaantay kana! Bakit ang tagal mo?" "Susunod na ako, five minutes" nang hihina akong bumangon at nag bihis na

Hindi ba pwedeng, na miss lang kita? “Aysus nako sayo nak. ‘Wag mo na akong pinagbobola. Halika na at malapit ng mananghalian. Nagluto ang tita mo ng masarap na gulay.” Sabay giya ng tatay ni Tin sa kanya papuntang mesa. Malakas na talaga itong maglakad at hindi halata na inatake na noon.

Sabi ko sa isip ko upang palakasin ang loob ko. "Ang pag-abot sa pangarap natin ay parang byahe sa isang malaking kalsada. Minsan mabilis ang byahe at madali kang nakakarating sa iyong pupuntahan. Pero minsan mabagal rin ito dahil may mahabang traffic o balakid/pagsubok tayong dapat lampasan. Kailangan natin nang tiyaga at mahabang pasensya. May saysay naman ang bawat paghihintay mo dahil sa huli nakarating ka sa iyong pupuntahan, narating mo ang iyong pangarap."

"Bakit?" "Basta. Kunin mo na at sayang ang oras Kian. Kung aantayin lang natin silang gumawa, walang mangyayari. Masyado silang mabagal at marami silang inuusisa." saad nito.

Lalo na kung masakit yung mga salitang binitiwan niya tungkol sayo. Napapikit ako, I’m wondering why I'm doing this. Huminga ako nang malalim at nagtuloy sa pupuntahan ko. Madami akong nasalubong na kapwa ko studyante, paulit-ulit nila akong tinatanong kung ok lang ba ako, tinatanguan ko lang. Wala akong oras makipagusap sa kahit kanino. Wala ako sa mood, siguro dahil na rin masama pa rin ang pakiramdam ko dahil sa sipon.