When Boredom Strikes Novels & Stories

Kalmado ang boses nito. “I don’t smoke. I don’t drink. I don’t gamble. I don’t do drugs. I get bored of games after ten hours and I’m too afraid to die to enjoy racing.” Bahagya itong ngumiti. “My life has always been proper.” Huminto ito sandali. “Too proper. Too boring.” Sinuntok siya ni Bryan sa balikat. “So nagloko ka dahil bored ka?” Ngunit hindi nagalit si Vernon.

"Hindi mo 'ko niloloko 'no? Wala kang pinaplano?" For some reason, that made me laugh. I'm slowly getting used to all the maids hesitating to approach me because of what I did to them. Sienna was ten times more cautious around me, I may have caused her a trauma. Tinaas ko ang mga paa ko sa couch, umusog para bigyan pa siya ng malawak na espasyo. "I'm bored," I said. "Palagi kang bored," pagtatama niya. "May kaylangan ka ba sa'kin?"

“Syempre, hindi!” “But I don’t talk to you. How come you’re not bored?” Tumaas ang isang kilay niya. “Syempre kasi marami kang pinapagawa. Sinong mabobored kapag busy, ‘di ba?” He looked away. Mukha na namang galit. “Right…” Char lang iyong hindi ako nabobored dahil sa maraming ginagawa. Tanga lang ang matutuwa sa halos hindi na makapagpahinga. Though, hindi naman ako inaabuso ni Evander sa trabaho.

Humiga si Ysa sa kama at naglaro sandali sa kanyang cellphone. Ngunit maya-maya ay nabagot siya. Gusto sana niyang magbasa ng libro. Ngunit pakiramdam niya ay sapat na ang binasa niya nitong mga nakaraang araw. Ayaw na niyang humawak ng libro kahit isang linggo man lang. Mahina niyang kinausap ang sanggol sa kanyang tiyan. “Baby… I’m bored.” Ngunit hindi pa rin niya matiis ang pagkabagot.

Malay ko bang wala kayo sa mood. Sagot ni Marian at napa ismid. "Siguraduhin mong mawawala ang boredom namin sa pupuntahan natin Mars. 𝖬𝖺𝗒 𝗉𝖺 𝗌𝗎𝗌𝗉𝖾𝗇𝗌𝖾 𝗄𝖺 𝗉𝖺𝗇𝗀 𝗇𝖺𝗅𝖺𝗅𝖺𝗆𝖺𝗇 𝖽𝗂𝗒𝖺𝗇!" 𝖲𝗂𝗇𝗀𝗁𝖺𝗅 ni Yanah 𝗌𝖺 𝗄𝖺𝗇𝗒𝖺, 𝖽𝖺𝗁𝗂𝗅 𝗆𝖺𝗒 𝗌𝗈𝗆𝖾𝗍𝗁𝗂𝗇𝗀 𝖿𝗂� �𝗁𝗒 𝗌𝖺 𝗆𝗀𝖺 𝗄𝗂𝗅𝗈𝗌 𝗇𝗂to.

I knew that this won't bring me any good. Tumikhim ako at matapang siyang hinarap. "I'm bored. Wala akong makausap sa bahay at isa pa, walang ibang ginawa 'yong magagaling kong mga pinsan kundi ang bigyan ako ng sakit ng ulo." Umangat ang dalawang kilay niya at pagak na natawa. "You're bored? Iyon ang dahilan kung bakit ka nandito? Nagpunta ka rito dahil bored ka? Parang napakababaw naman yata niyon?"

Napabuntong-hininga ako at walang ganang naupo sa sofa. Nag-talumbaba ako habang nakatingin sa kawalan. Ano bang gagawin ko dito buong araw? Nakakabored. Wala akong kausap. Wala akong ginagawa. Maya-maya, bigla akong napaisip. Napaupo ako nang maayos. Pwede akong mag-drawing! Matagal na rin simula nang huli akong gumamit ng sketchpad.

“Akala ko hindi ka madaling sumuko. First day pa lang umaayaw ka na.” “Actually, wala naman akong masyadong pake sa ibang tao kaso nahihiya ako na pati ikaw nadadamay. Tsaka hindi ako dumaan sa proseso talagang may masasabi ang ibang tao.” “Then, prove them wrong. Tsaka I feel bored sometimes, I need a toy. Kaya kita dinala dito,” anitong lumapit sa kanya at napatingin sa dibdib niyang basa pa din.

patuloy ang pagdaloy ng luha sa aking mga mata habang sinasabi ko ang katagang iyun. Kay hirap pala kapag bored ka sa buhay! Kapag maghapon ka lang dito sa bahay! Nakaka-excite lumabas at excited akong makita ang outside world! Sawa na ako sa kakaikot sa bawat sulok ng bahay na ito

Huminga ako nang malalim at gustong umalma pero pinipigilan ng kung anong init sa aking katawan iyon. "I'll promise you that you won't get bored here, I will provide for your needs, everything you need.. everything you want... I'll give it to you.." namamaos na aniya, tumango-tango ako, wala na sa sariling wisyo, ni hindi ko na nga alam kung saan sumasang-ayon. "You can call me every time you're bored .. I will go to you and.." he dropped his hand on my chest "make you happy... "