Novel & Cerita When Naruto Birthday

bati ko, bahagyang yumuko bilang respeto. Lumawak ang ngiti niya. “I guess you're going somewhere,” aniya habang sinulyapan ang pulang Kawasaki Ninja 400 ko. Muling bumalik ang tingin niya sa akin, saka may iniabot na maliit na puting envelope. “My 55th birthday is coming up. And you’re invited. See you soon?” Magaan ang tono niya, tila siguradong hindi ako tatanggi.

Nag angat siya ng tingin, na akala mo nakarinig sya ng joke, “What? Why would we do that? We’re not kids, we are grown up, no need for that, and besides, I let him distract me, without hearing any nag from me, isn’t that a best gift for him?” Hindi ko napigilan na matawa, “Syempre hindi! Kahit naman hindi nya birthday, nandito pa rin sya at nagkukwento! Wala naman pinag kaiba!” nailing pa ko, at pinunasan ang kaunting luha sa gilid ng mata ko, “Ipag handa natin sya sa birthday nya, kelan ba yon?” Tinignan nya sandal ang maliit na kalendaryo niya na nakapatong sa mesa, “Two days from now,”

Napatingin ako kay Eros na nakasimangut na. "Sorry." "Para ka namang walang pake e!" maktol niya. "Sorry. What is it again?" mas lalo siyang napasimangut ro'n. "I said, my birthday is coming!" My mouth form an 'O'. Oo nga pala. Birthday niya na next week. How did I forgot his special day? "Ano naman?" pang-aasar ko pa. "I want to celebrate my birthday with you!" saad niya kaya nanlaki ang mata ko. It was so sudden! Nag-init ang pisngi ko kaya tinakip ko ang unan sa mukha ko.

"Hmm, sige." Pagkatapos nun ay binaba na niya ang tawag. Binalik ko ang cellphone ko sa bedside table. Nandun din ang picture frame ni Lorcan. April 7 ang birthday ko at April 16 naman si Lorcan. Kung sana nandito siya. Ngayong April 16 ay magt-thirty-seven na siya. Even if wala na siya sini-celebrate pa rin namin ang birthday niya.

“Manang, pakitawag po si Brix. Huwag niyo pong alalahanin ang pagsigaw noon. Sabihin niyo lang po na ako ang naghahanap.” Alas dies na rin naman ng umaga. Kapapasok lang ng January. Malapit na ang birthday ko. Hindi magtatagal, February na. Ayaw ko na mag-celebrate kami ni Lyn ng mga importanteng okasyon na may sama pa rin ng loob kay Brix.

Ultimo ang pagiging natural na gentleman ni Nate ay mayroong malisya para sa kanila, lalo na sa malanding si Billy. Rain really do wanted to be with Jack tonight, she hopes that her dear friend went there with them too. Pero kung ikakasama lamang ng loob nito na masaksihan ang ginagawang pagtutulak sa kaniya kay Nate ng mga ka-trabaho nila. . .tsss! Nevermind. Baka mas lalo lang magatungan ang plano nitong world war III... * * * * * "HAPPY BIRTHDAY, Ms. Mel!" maligayang bati ng grupo nina Rain kasabay nang pagtayo mula sa kani-kanilang upuan nang magkaroon na ng chance ang birthday celebrant na lapitan ang table nila.

And, I was so tired. The reception has taken place at past 4. April, Tin and Chriz and his 'mag-ina' were there. Chriz did not come near to my new born baby, as if he's not interested. Well, fine! I don't care, too. The party was as usual as others. Unlike Hanna's first year birthday, Yoshimi's birthday was a plain eating only. Thus, I have compared them to each other and I have claimed that Margaret's birthday party, last July 16, 2006 was one of the kind.

His staring boredly at the boxes. "Hindi. Ibang items. Bubuksan ko sa...sa..." nag- isip ako ng petsa kung kailan matutuwa siya kapag nakita niya ang mga laman niyon. At parang magic namang naalala ko ang birthday niya. "Sa?" tanong niya habang nakatitig sa mga mata ko. Napalunok ako while my fingers are crossed at my back. "Sa November 8."

Sabik na paanyaya ng isang kamag-aral na apat na taon ko nang kasama sa kolehiyo. Tumango lamang ako sa kanya at pilit ngumiti. Sagot iyon ng pag-sang-ayon. Iniiba ko na lamang ang pagtingin ng aking mga mata sa tuwing nakikita ko ang birthday cake sa kanilang hapag. Kita ko ang asul na katagang "HAPPY BIRTHDAY!" na nakaukit sa ibabaw nito. Nakasindi na ang kandila at handa na itong ihipan ng kanyang bibig. Sumabay akong kumanta ng “Happy Birthday Song” sa mga bisitang kapwa kamag-aral ko rin at pagkatapos ay hiniwa na ang cake sa maraming hati upang pagkasyahin sa mga dumalong bisita.

Bumangon siya at sinalubong ang mata ko. “Birthday ko?” napatingin pa ako sa kisame para isipin kung kailan nga ba ang birthday ko. November 13? 14? Hindi! 15! Tama! Ang bilis naman. Bukas na pala. Nakalimutan ko kasi na birthday ko pala sa 15. “Nakalimutan mo?” he asked so I look at him.