Whiskey Neat Novels & Stories

Umupo agad ito sa highstool. “Can you give me some?” Napaawang ang bibig niya. “H-Hindi ko po alam ang gusto niyong brands.” Marami kasing variant ng whiskey na nakahilera doon. “Oh... anything. It's fine.” Ngumisi ito. Napalunok siya at ngali-ngali na kumuha ng alak doon. Hindi siya pamilyar sa ano mang alak ang mas okay sa panlasa nito.

He wasn't wearing his tie anymore, his sleeves were rolled up, and he was holding a bottle of dark, amber liquid. He didn't go to the bar. He walked straight to me. "This is a 30-year-old whiskey," he said, pouring a small amount into two crystal glasses. "It’s not meant to be drunk fast. It’s meant to be savored." I took the glass, the liquid burning as it hit my throat, but it was smooth—rich, oaky, and dangerous. Just like him. "You really don't like me getting drunk, do you?" tanong ko, turning to face him. He was standing close—too close.

Nagsalin ng whiskey si Jackson sa wine glass at diretsong ininom iyon. "Alam mo palagi kang gan'yan. Gan'yan ka rin ba sa ibang tao o sa akin lang?" Inagaw ni Jett ang wine glass sa kaniyang kuya. Sinalinan niya iyon ng whiskey at saka nilaklak ng diretso tulad nang ginawa ng kapatid niya. "Ano na naman bang problema mo sa akin?" kunot-noong tanong ni Jackson.

sabi niya dito. Inilapag ng bartender ang brandy snifter sa kanyang harapan, nilagyan ng yelo at sinalinan ng martell. Nalanghap agad ni Gil ang aroma nito, tila maasim na pinatuyong prutas. "Hindi naman, nauna lang ako sa'yo ng mga five minutes. Pang pagana lang 'to sa pag-uusapan natin." Hinawakan ang baso ay pinaikot ang laman ng whiskey sa yelo. "Ano ang inaasahan mo sa laman ng flash drive?"

Walang saysay kung magiging masyadong pormal. "Miss, paki-order nga ng dalawang kahon ng beer, dalawang bote ng Moutai, dalawang bote ng red wine, at dalawang bote ng whisky." Kumaway siya sa waitress. "Beer, alak, whisky... lahat na! Sir Anton, balak mo ba kaming lasingin nang tatlong araw?" natatawang sabi ni Danilo. "Hindi naman kailangang ubusin lahat. Ang mahalaga, magsaya tayo," tawa ni Anton.

Sa sandaling ito, sabik na sabik at napukaw si Jiro, pero sa parehong oras, nababalisa rin siya nang sobra. Kaya, sinabi niya agad sa kanyang assistant na nasa tabi niya, “Bigyan mo ako ng isang baso ng whiskey na may yelo!” Tumango agad ang kanyang assistant bago siya naglabas ng isang bote ng isang seventeen years whiskey na gawa sa Japan sa ref ng kotse. Pagkatapos punuin ng whiskey ang kalahati ng baso, nagdagdag siya ng ilang ice cube sa baso.

The soft amber lights reflected on the crystal glass in front of him, half-filled with Yamazaki 18, a Japanese whisky that only rich people could easily order. Tahimik siyang nakatingin sa glass habang pinapaikot-ikot ang likido gamit ang perlas na ice cube. He looked blank, but his forehead wrinkles. Para siyang binato ng maraming-maraming problema. Opposite him sat Daius, his best friend, wearing a steel-gray blazer, mukhang kakagaling lang sa isang board meeting tapos inaya si Vash na uminom.

Binuksan ni Greyson ang isang canned beer at sunod-sunod na sinimsim at nilunok ang alak na nasa lalamunan niya. Hinayaan niya lang na naka bukas ang dahon ng pinto sa ganun ay makapasok dito ang malamig na simoy ng hangin. Nakailang canned beer na rin ang naubos ni Greyson. Dumating si Cyril Edmund. May bitbit din itong whiskey. Nakasunod lang ang tingin niya sa kapatid na kakarating lang nito. Nilapag ni Cyril Edmund ang bitbit nitong whiskey sa ibabaw ng center table na katabi ng mga beer na binili ni Greyson.

Isang ngiting may halong respeto, paghanga, at kaunting tapang. Hawak nito ang isang baso—makapal ang salamin, malinaw ang likido sa loob, kumikislap sa ilalim ng ilaw ng mga chandelier na nakasabit sa open space ng resort. Whiskey. “Sir Sebastian,” sabi nito, medyo nanginginig ang boses, “para po sa inyo.” Saglit na napatigil si Sebastian. Hindi dahil sa alak.