White Nights Book Novels & Stories

Kasalukuyang nandito ulit ako sa bookstore at naghahanap ng bagong librong babasahin nang may nagsalita mula sa likuran ko. "You're still a bookworm, huh?" Lumingon ako sa nagsalita at nanlaki ang mata ko nang si Yuri iyon. He's wearing a black polo sleeves na nakabukas ang ilang butones ng kwelyo niya and dark pants habang naka brush up naman ang buhok niya. Sandali akong natulala sa kanya pero kaagad ko rin binawi ang tingin ko at nagfocus nalang sa mga librong tinitignan ko.

The early morning light filtered through the blinds, casting soft shadows across Madison's office. She sat behind her desk, fingers hesitating over the keyboard. The quiet of the office was a welcome contrast to the storm of emotions she had been wrestling with the past few days. The photos had circulated like wildfire, and the whispers, even in the supposedly professional atmosphere, were unavoidable. Some employees had been kind enough to avoid bringing up the topic directly, but others weren’t so subtle. She could feel the eyes, the curiosity, the judgment.

Gayunpaman, nang lumiwanag ang flashlight sa isang sulok sa tapat nila, nakita nina Jordan at Lauren ang isang nakakatakot na eksena! Si Whitey ay nakahiga sa lupa, pinaghiwa-hiwalay ng isang grupo ng mga pangit at manipis na itim na pusa! Ang lahat ng mga itim na pusa ay ngangatngat sa maliit na puting pusa! Si Whitey ay kinain ng grupong ito ng mga itim na pusa! “Ahhhh!”

Ang bango ng dagat ay humahalo sa amoy ng mga pahina ng luma at bagong libro sa Library of Shadows—ang tanging pamana ni Sofia na nagbibigay sa kanila ng dahilan upang gumising sa bawat umaga. Ngunit sa gabing ito, ang langit ay tila nagbabanta. Ang kulay ng dagat ay hindi na esmeralda; ito ay naging itim na parang tinta, sumasalamin sa Mafia Noir na atmospera na tila hindi kailanman lumisan sa kanilang mga anino.

Magulat ka, andito ako matapos mo akong hamakin, itapon at abandunahin I will be your living nightmare, Remonise. AN: Ayon, kita ko mga demanding nyong comments na UD na po otor, mga bhie. Hinahabaan ko na kasi diba nga bitin lagi, at please bare with my unexpected update since i am very busy, kung gusto nyo ng araw araw update, nasa d****e nyo makikita. Ibang story nga lang. Ibang genre din, but i am hoping that you guys will support Night Shift in D****e. Tanong ko lang, kung ipapublish ba ang Night Shift bibili ba kayo? Let's see, but now. Thank you for undying support. I love you all! 𝙭𝙤𝙭𝙤

Hula ko ay pumasok kami sa isang pinto bago ko naramdaman ang pagtama ng likod ko sa malambot na kama. Alam kong hindi dapat ako nagpapadala sa tukso ngayon, pero alam ko rin na hindi na ako makakaatras pa. I could feel him removing his shirt before hovering on top of me. Alam ko rin na kanina niya pa natanggal ang heels ng suot ko at ang mga tali ng suot kong gown. One strong pull and I was already naked under him. I titled my head to the side when I felt his lips on my neck again. Ramdam ko ang bigat ng paghinga niya sa leeg ko. “Can I turn on the lights? I want to see you.”

ATHY’S P.O.V NAALIMPUNGATAN ako nang maramdaman kong naiihi ako. Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata at sumalubong sa akin ang madilim na silid. Tanging ang night lamp ang nakasinding ilaw sa loob. Napapikit akong muli para alalahanin ang mga nangyari kagabi at doon nagbalik sa akin ang lahat.

Magdamag pa silang nanatili roon habang nakaupo sa buhanginan. Nang makita nila parehas ang papalubog na araw ay muli na namang humangin ng malakas dahilan upang sayawin na naman ang kanilang mga buhok na nakaramdam pa sila ng lamig sa buong katawan kaya umalis na lang sila dun at bumalik na sa tinutuluyang cottage. Maayos naman ang lahat noong gabing iyon, nagpaalam pa silang dalawa sa isa't isa bago pumasok sa kaniya-kaniyang kwarto.

“Nasaan ang Don?” “Ah, nasa library si Don Juan.” Kaagad siyang iginiya ni William sa loob ng mansiyon at inihatid sa library. Walang nagbago sa bahay mula noong huling punta niya roon. Tahimik na tahimik pa rin at maririnig pa rin ang tunog ng sariling yabag kapag naglalakad sa mga pasilyo. Maging ang sariling paghininga ay naririnig ni Jacob. He found it annoying, for some reason.

- Talliah Jae's POV. Nagising ako ng walang katabi, pag tingin ko sa orasan ay mag 10pm na. Ibinalot ko ang sarili sa comforter at tumayo upang hanapin si Ice ngunit nalibot ko na ang buong kuwarto ay wala sya, napalingon ako sa counter ng maliit na kitchen, May pasta and juice na nakatakip at may nakadikit na notes. Ilang oras na kaya siyang nagpapahangin sa labas?