Novel & Cerita Why Do You Hate Me

I murmured while gripping his shirt. Mas lalong naging mapusok ang mga halik na binibigay niya sa akin hanggang sa unti-unti na rin akong natupok. I hate myself, too. I hate myself for loving him even if I should't. I hate myself because I can't push him. I hate my life. I hate my life because it's short. I hate myself because I want to kiss him. I don't want this kiss to end.

May diin sa pagkakasabi niya na para bang naiinis siya sa mukha kong umiiyak. "Everything is your fault. I hate your smile, I hate your tears. You fvcked up my brain! That's why you need to pay everything you did to me." Nangunot ang noo ko. Akong ginawa ko to deserve the hate? Paano ko ginulo ang buhay niya if all I did was for him cause I love him.

I curse myself as I feel my eyes getting warm due to the forming tears. I hate him so, so much. But I guess it really was my fault. Maybe I pushed him too hard. That instead of making him fall for me, I’m only making him hate me more than he used to. Kaya kahit anong pilit maging mabait sa harap niya, he only sees me as annoyance and a nuisance.

That is the only thing left for me to do. Every day, I wake up angry. Galit sa mundo, galit sa pamilya ko, galit kay Clarisse, galit sa mga kaaway ko, pero higit sa lahat… galit sa sarili ko. I hate myself for letting her go. I hate myself for hurting her. I hate myself for not being strong enough to protect her without pushing her away.

Hindi na ako sumagot. I hate her being around,but what would I do. I need to pretend that we're fine infront of my parents.. I'm aware on how my mother hate violence. SHe even had her past trauma when she experience being abuse by those asshóle. She hated violent person. And I do not want her to hate me.so as my dad Maybe I can swallow my hatred towards that women. Perhaps "Get in" hindi parin siya gumagalaw. Nakatingin lang siya sa akin pagkatapos ay titingin sa lalaking kasama niya.

Pinilit ko itong ayusin sa pagkakahiga niya naamoy ko sa kanya ang alak, habang hinuhubad ko ang jacket nito at medyas. "Ano naman bang problema mo hah?" Bulong ko habang inaayus ang kumot sa katawan nito. "Mmmmm" " Hayy!! hindi na talaga kita maintindihang tao ka" Akmang aalis na ako sa tabi niya nang bigla nitong hatakin ang palapulsahan ko dahilan para mapaibabaw ako sa malapad na dibdib nito. "A-dela why d-do you hate me"

Kailangan kong itanong sa kanya 'to. "What is it? Come on lumabas ka muna riyan at mag usap tayo ng maayos okay?" Tumango tango ako sa pinto na para bang nasa harap ko siya at nakikita n'ya ako. "Why do you hate me so much? Bakit mo ako sinisisi sa pangyayaring hindi ko rin ginusto? Namatayan din ako ng kapatid Ziyo. Kung masakit sayo mas doble ang sakit sa akin kasi kakambal ko ang namatay Ziyo. I love my twin so much. Kaya bakit ako ang sinisisi n'yo na parang hindi rin ako nawalan?" Tanong ko. Wala akong narinig na kahit ingay mula sa kanya.

Bulas niya sa pagitan ng paghikbi niya. Tumango ako sa sinabi niya. “Naiintindihan ko, hate me all you want, Gen dahil napakalaking kasalanan din naman ang binigay ko sa’yo. Kung hindi sana sa’kin, hindi ka masasaktan ng ganito…” I actually don’t know what I did to make her hate me. Because I flirted with Baste? Pagkakaalam ko ay wala na sila nang mga panahong nilalandi ako ni Baste. Kaya, does it count?

Wala akong maintindihan, hinayaan ko na lang ito dahil wala na naman akong takas dahil ramdam ko na ang pagkagat nito sa ubod ng aking pagkababae na naging dahilan upang sumirit muli ang init sa aking kaibuturan. Hindi ko iyon mapigilan, Naluluha ako sa hindi mawaring dahilan pero wala ring saysay iyon kasi hindi naman nito ako mapapakinggan. Hindi nito alam na ang puso ko ay matagal na nitong pag-aari tanging konting pisi ng pagtitimpi at takot na lamang ang siyang aking pinanghahawakan. Oh Flix... Why is it difficult to hate you and forget you?

It’s painful and warm and sweet all at the same time. “I thought a really great guy loves me. But right now, I doubt if he really did. Tingin ko, dapat at kailangan ko siyang kalimutan. Pero tingin ko rin, hindi ko kaya. It’s . . . complicated.” Humiga siya sa pa-letrang L na couch. Nakipagtitigan sa mga guhit ng ilaw na sumasayaw sa kisame. “How can I hate someone yet not hate someone? Do you get what I mean? ’Yong . . . galit ako pero parang hindi ako galit?