Why Do You Hate Me Novels & Stories

Pero hindi ko alam kung bakit kapag sya ang kaharap ko, para bang nanghihina ang puso't isipan ko. I hate love, and I hate him because I fell in love with him. I never wanted to love him. Kung alam ko lang, sana hindi na ako pumayag na maging kaibigan sya. Pero huli na ang lahat dahil nahulog na ako sa patibong ng tadhana at pag-ibig. "I... I don't like you. Sorry."

"Why you hate me so much?" tanong nito sa akin habang nagmamaneho. Nagtanong pa talaga siya. Hindi ko naman siya hate. Hindi ko lang siya like. Kapag hate na kasi ang usapan masyado nang malalim iyon. "Stop pestering me. I don't know why are you doing this but I want you to stop."

Na ako parin talaga simula noon. "Ssshhh... tama na yan. Hanggang ngayon sobra mo paring iyakin," he whispered, rubbing my head. "Go away! I hate you!" I squirmed, shaking my head off. "The more you hate the more you love." Tingnan niyo? I just went into moping at my own stupidity tapos mang-aasar naman siya? "The more you hate the more you hate," I retorted. "You know what's the exact definition of hate?"

"I want to end his d'mn fvcking life Yanna..I really hate someone who disrespect you!" Napahigpit Yung pagkakayapos ko sa paldang suot ko.....his still upset.. "I want to kill him!..I want to wrech every bone of his body!!..I want to kill him!..." He stop...and breathe deeply "But I don't want you t-to hate me..I don't want you to despise me" Napapikit ako.. Ilang sandali kaming natahimik saglit...tanging paghinga ko lang Yung naririnig ko...

At ang puso ko ay parang pinitas at binagsak sa lupa sa sinabi niya. Hinilot ko ang aking noo. Hindi naman tungkol doon kaya ko siya gustong kausapin. Tingin ba niya gusto kong humingi ng chance sa kaniya? Tingin ba niya, gusto kong makipagbalikan sa kaniya? Iniisip niya talaga na hinahabol ko siya? Dahil wala na si Xavier? "Why do you hate me?" tanong ko. Hindi ito ang dapat na sasabihin ko, pero hindi ko na napigilan ang sarili na itanong ito.

May diin sa pagkakasabi niya na para bang naiinis siya sa mukha kong umiiyak. "Everything is your fault. I hate your smile, I hate your tears. You fvcked up my brain! That's why you need to pay everything you did to me." Nangunot ang noo ko. Akong ginawa ko to deserve the hate? Paano ko ginulo ang buhay niya if all I did was for him cause I love him.

Napaatras ako sa kakaibang sensation. "Ayokong pumunta. Ayaw kitang makausap. Ayaw kitang makatrabaho." "Why do you hate me so much? May ginawa ba akong mali?" Sa unang pagkakataon umangat ang aking tingin at nakapokus sa kanya. Hindi lumilingon. Hindi umiiwas.

I can feel that Greg was shocked. “Me? Like her? No way! She’s like someone that I won’t get along with!” Napailing na lang ako. Sabi nga nila, the more you hate the more you love. But of course, I can’t just tell that to Greg since he said that he’s not interested in other women right now and I respect that.

"Okay lang 'yan Marina. He's handsome at nasa kan'ya na lahat ng mga katangian na hinahanap ng mga babae." "Except me kuya. Pero, kung sakali mang magkagusto ako sa kan'ya. Ang gusto ko ay yung magugustuhan din niya ko. Pero malabo ata mangyari 'yon kuya dahil sobrang hate niya ko noon pa man. So hindi ko deserved na magugustuhan niya ko." "Dahil mataba ka? Am I right?" "Parang ganun na nga kuya," malungkot na sabi ko.

"Do you hate me, Gene?" Doon muling humarap si Gene. Sa pamamagitan ng liwanag na nagmumula sa poste sa labas ay nakikita niya ang iritasyon sa mukha nito. "I don't hate you, Trini. I don't hate anyone. Ang gusto ko na lang ay umusad na tayong pareho tulad na rin ng sinabi mo. Dahil sa tuwing nakikita kita ay nauudlot ang pag-usad na gusto kong mangyari para sa sarili ko. At hindi iyon dahil sa mahal pa kita. Nangyayari iyon dahil nanghihinayan ako."