Novel & Cerita Why Do You Say So In Tagalog

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

sigaw ko "I'm so-sorry, Atasha. Sorry, sana maintindihan mo ako. Ayaw ko na masaktan ka pero wala na akong iba na pagpipilian pa." "Sorry? Iyan lang ang sasabihin mo? Buhay ng mga anak ko ang nasa alanganin, sorry lang?! Bakit mo ito ginawa? Bigyan mo ako ng sapat na rason at dahilan." “D-dahil kay Kane.”

sabay talikod ko rito " sab please" yakap nito sakin mula sa likuran" i love you hindi ko kayang mabuhay na wala ka" iyak nito " dapat inisip mong my mahal ka bago mo ginawa ang bagay nato" matigas na turan ko at inalis ang braso nito na nakayakap sakin lumabas ako ng bagsak ang balikat iyak na iyak na animoy wala ng katapusan wala sa sariling lumabas ako ng building at tinungo ang kalsada wala narin namang silbi ang mabuhay kung ganto lang rin naman ang iapaparamdam sayo ng taong lubos mong minahal asakit sakit isipin na ang lalaking pinakamamahal mo ay panandalian lang pinamalagi sa tabi mo

Ako man ay lalong nag iinit pa ang mga pisngi. "Sir please", pakiusap ko Dahil alam kong pinagloloko niya ako. "I mean what is the Tagalog of You" Yun naman pala eh.. " You is "ikaw" sir." "How about me?" "Me in Tagalog is "ako" , then if you want to know the Tagalog of you and me is "ikaw at ako". tuloy tuloy ko Ng wika. " Ok, Mahal Kita' , ikaw at ako", tilian Ang mga estudyante ko.

tawag niya sa'kin at bahagyang lumapit pa, "Ano bang ginagawa mo d'yan?" Napa-iling naman ako, "Wala naman. Tinitignan at hinihintay ko lang kung kalian talaga babagsak ang ulan. As you can see, makulimlim na nga siya at medyo maambon na," I said and sighed, "Siguro ay mamaya pa talaga babagsak 'to."

sagot ni Mark na aking ikinasimangot at ikinadismaya. “Saging?” pag-uulit ko ng kaniyang sinabi kasabay ng aking pag-iling. “Saging, as in banana in english. Wait. Kukuhanin ko sa kotse ko.” Hindi napansin ni Mark ang aking pagka-disgusto at nagtatakbo pa siya papalabas ng aming bakuran. Napatingala na lang tuloy ako sa langit at napakamot sa aking ulo.

"You are so beautiful sweetheart wala nang papantay sayo nag iisa ka lang" "Did i already told you that you look so hot when speaking tagalog" "Kung ganun ay madalas na akong magtatagalog" hinuli nito ang kamay ko at dinala sa kanyang labi. Dinampihan nito ng halik ang likod ng palad ko, why do you need to be sweet like this mas lalo akong nahuhulog at natatakot ako. "What are you thinking?" "Wala"

Tumingin siya sa akin na tila ba nagulat sa naging sagot ko. "SIGE NA ALIS KANA" pagtataboy niya ulit "IT IS OKAY WITH YOU?" alanganin kong tanong "BAHALA KA" tanging sagot niya. Yan na naman tayo! Bahala means, either ayaw niya o nagbabanta. "UPO KA DITO" utos niya sa akin sabay turo sa may kama. Nagtataka man ako pero umupo parin ako. Mahirap na at baka mahampas na naman ako ng wala sa oras.

seryosong sagot ko "Yeah, nakaraan na iyun pero alam kong alam mo na mahirap kalimutan. Alam kong nasa puso mo pa rin ang sugat na dulot ng nakaraan at alam kong mahirap para sa iyo na kalimutan ang lahat-lahat." seryoso niyang wika

Bakit napatawag 'to? "Ano kailangan mo?" inis kong tanong. "Hindi kaba talaga tinuruan ng mga magulang mo ng tamang asal?" Straight na tagalog nito. Napaikot naman ang mata ko. "For more information sabado at hindi kita boss ngayon. So, basically hindi kita kailangan galangin...so ano nga kailangan mo? Paki bilisan inaantok na ako," bagot kong sabi.