Why Do You Say So In Tagalog Novels & Stories

“Leigh” “Leigh” “Leigh, totoo ba ang kumakalat na balita?” Umigting muli ang panga ni Leigh at kasabay noon ay ang pangngitngit ng kanyang mga ngipin sa labis na inis. “Shit! Hindi ba talaga nila ako tatantanan? Masyado silang interesado na malaman ang nangyari sa aming dalawa ng halimaw na ‘yon. Sobrang nakakarindi at nakakaubos na ng pasensya ang pangungulit nila!”

Kung nakasusugat lang ang tingin, sigurado akong sugatan na siya ngayon. "Without reading our book, could you please give us the cause of acid rain?" English talaga? Tagalog ang subject namin ah? Nganga. Hindi ko memoryado. At dahil pakitang gilas siya, tumayo siyang muli. “Ano? Sagot! Alam mo o hindi?” Presko talaga. “Hindi.” "Okey, do you want me to define it for you Miss Reporter?"

“Bakit? Bawal ba magalit sa ‘yo?” Nakita kong tumaas ang sulok ng labi niya. “No, but you love me and you seldom to get angry at me.” “SICO!” Naiinis na ako. “It’s ‘honey’, baby, say it again!” “Hindi ako nagbibiruan sa ‘yo, Sico,” “It’s honey,” “Sico!!” “Honey,” “Ano ba Sico!!” “Again, it’s honey,” “Honey. Oh ayan. Masaya ka na?”

Pfft. “Alright, big boy. Ba-bye na. Just behave there, okay.” “Opo.” Medyo may pagka-slang niyang sabi. 'Po' at 'opo' pa lang kasi ang alam niyang tagalog at 'yong iba ay hindi pa niya kayang bigkasin nang hindi nagkakabalintukan ang mga letra. “Okay. I love you. Give the phone to your Mommy ninang.” “Love you too, Mom.”

seryosong sagot ko dito na labis nitong ikinagulat "A-ano? Anong sabi mo? Senyorita, naririnig mo ba iyang sinasabi mo ngayun? Hindi pwede...malaking kasalanan sa Diyos ang ggawin mong iyan." seryoso nitong wika. HInawakan pa ako nito sa kamay pero mabilis na din akong napapiksi

“Oo na, I love you too. Sagutin mo kasi ako. Ano ang ibig sabihin ng gihigugma kaayo tika?” “It means, I love you so much.” nakangiti niyang tugon na ikinatigil ko. He said that to me before and after my birthday. Tiningnan ko siya ng masama. “Alam mo bang hindi ako pinatahimik ng katagang ‘yan? Bakit kasi hindi mo sabihin ng diretso nang sa ganon ay maintindihan ko.” “Eh bakit kasi hindi ka gumamit ng g****e translation?” natatawa niyang sabi.

“Kuting?” “Uh?” “Sabi ko, I love you.” “So?” “Anong so?” Tila naiinis n’yang sabi. “So lang talaga ang isasagot mo?” “Okay, I love you, too.” Halos tinatamad ko nang sagot bago ko ipinikit ang aking mga mata. “Napa-cold naman no’n.” Tila nagtatampong reklamo niya. “Mas malamig pa sa ilong ng pusa.”

Sabi Ng mommy ni mae sa kanya At nagkatinginan SI mark at mae, at bumalik na Ang daddy ni mae, sa upuan nito, at patuloy na itong kumain, at nagsalita ulit Ang Mommy ni mae. "can you tell me,who's that? Sino yang tawag Ng tawag Sayo, Nung nasa ibang country pa Tayo, panay tawag Ng tawag Din Sayo, and now, hanggang Dito pa Naman sa Bahay, Kasi kung applicant Yan, or what, alam Naman nilang nasa Bahay ka Diba, in case nalang kung importante Yan, eh parang Hindi Naman importante, parang kinukulit ka lang"Galit na Sabi Ng mommy ni mae sa daddy ni mae

"i can't forget that day when she said that the game was finally over and it's time for her to let you go coz you are finally happy with your family..that she already lost you.,masaya kana daw sa lalaking mahal mo, masaya kana daw sa pamilya mo" Umiling iling na ako. Ang lakas na ng iyak ko. Pinagtitinginan na kami ng mga tao. Nasasaktan na ako at hindi ko na kayang pakinggan pa ang iba pa niyang sasabihin. Baka tuloyan ko ng hindi mapatawad ang sarili ko kapag may narinig pa ako. Ayaw ko na..

Natatawa niya pang sabi. "My false ka nang my false diyan." "Hindi mo alam? Uso kasi ngayon 'yang salita dito sa Pilipinas. Instead of saying 'sorry, my fault', we say 'sorry, my false', ang galing 'di ba?" Bakas pa yung exciteness sa boses niya habang nagku-kuwento. Napa-ngiti na lang ako. Boses bata siya pakinggan na nagpa-paliwanag sa akin―basta hindi ko lang makikita mukha niya. Baka lalo lang ako maasar sa kanya.