Widow Man Mga Nobela at Kwento

He tried calling the number many times, but he couldn't reach her. May hinala siya na mukhang inabandona na ng mga ito ang matanda dahil hindi niya makalimutan ang itsura nito noong narinig niyang buhay pa ang biyenan nito. The woman was expecting that her father-in-law was already dead, and was planned to bring the urn with her back to Canada, but to her dismay, he was still alive. Napabuntong-hininga na lamang siya bago sumandal sa kanyang kinauupuan. If they decided to abandon the poor old man, then he would keep him. Ituturing niya itong pangalawang tatay niya.

Hindi niya kayang harapin ang asawa niya matapos niya masaksihan ang pagtataksil nito sa kanya. Pumasok siya sa elevator at pindindot ang ground floor. Para sa kanya ba ang divorce na nakita niya kanina sa closet ni Azrael? Talaga bang nagbabalak na ito na iwanan siya dahil nakahanap na ito ng bagong papalit sa kanya? Her heart heavy with regret and pain. Dapat ay pumasok siya sa loob at sinabunutan ang kabit ng asawa niya at walang habas na pinagsasampal.

Usisa niya at ngumiwi naman ako sabay humakbang ako palapit sa kaniya. "Sino ako? Ako lang naman ang asawa niya. Ako ang legal wife nang tinatawag mong fiancee." Malakas kong tugon dito upang marinig ng mga taong nasa paligid namin ang totoo. Lahat sila ay nagulat at napatitig kay Rose. Maging siya ay nagulat din sa kaniyang narinig at nanlaki ang mga mata sa nalaman niya.

Bigla akong kinabahan dahil naisip ko na bukas ang ilaw nang ako ay dumating tapos ngayon ay may ingay na nagmumula sa kwarto ni Jared. Lumalakas ang ingay na nagmumula sa loob ng silid ngunit lalo nitong pinabilis ang tibok ng aking puso dahil ang ingay na aking naririnig ay ingay na halinghing ng isang babae. Walang ibang taong nakakapasok sa condo unit ni Jared siya at ako lamang dahil kami lang dalawa ang may susi nito. Hindi ko inaasahan ang pagtawag ng babae sa pangalan ng aking kasintahan habang umuungol.

sabi ko naman. Napailing naman si Cindy. "Ang misteryoso naman ng asawa mo. Malakas talaga ang kutob ko na hindi kaaya-aya ang itsura niya. O kaya naman ay isa siyang bading na nais itago ang tunay na katauhan sa pamamagitan mo. Hindi ba't ganoon sa mga teleserye. Gagawin kang 'front wife' para hindi mahalata ang tunay na pagkatao."

The night was cold so as a gentleman, I took off my jacket and wrapped it on Beatrice. “You are such a gentleman, Indi. I wonder how it feels to have a boyfriend like you,” ani Beatrice. Sinabi man iyon ni Beatrice but her eyes told me otherwise. From the way she mentioned that she was a lonely widow, I know she only loved her deceased husband. Just like any other wife whom I bedded and scammed. They wouldn’t cheat if they were happy with their marriage. “But as I see, you have been happy to the fullest. Your husband was lucky to have a wife like you.”

The moment she chose to manipulate everything in my life just so she can create that illusion that I’m still her possession. Until now, it’s still my life’s biggest regret that I let myself cower at her and her minions in that hell-hole organization. “Your wife is dead!” Then she laughed like crazy, “she’s dead because of you! Because you’re weak!” My jaw clenched. I know. She’s not all that I lost. I even lost my unborn child with her. It’s my fault for being the greatest fucked-up husband of all time. “You’re weak so that makes you in my possession, Ivan!” Lara laughed evilly, “because you can’t even fight us, right? You’re still my pathetic little toy — whether you like it or not.”

Tumingin ulit ako sa screen ng TV pero ang isip ko ay lumilipad na naman. Siya si Manang Luz. Katulong siya sa bahay namin mula pa noong high school ako. Matagal na itong nagtatrabaho sa amin kaya noong umalis ako para bumukod kami ni Ashton, sobra itong nalungkot. Natuwa naman ito noong nalaman na babalik na ako, pero medyo nalungkot nga lang matapos malaman kung ano ang nangyari sa amin ng asawa ko.

Isinara niya ang pinto ng malakas. Naiwan akong nakatayo sa gitna ng silid. Ang mga papel ng divorce draft at diagnosis mula sa ospital ay nasa kamay ko. Tatlong salita. Divorce. Disease. Despair. At ako lang ang nagdadala ng bigat ng lahat. Napaluhod ako, hinayaan ang mga luha na matagal nang pinipigilan. Minsan, hindi sigaw ang nagpapalaya sa tao — kundi ang katahimikan.

It was comfy as it looked. Amaze na napako ang mga mata ni Arriana sa itaas ng pagdilat niya ay tumambad ang magandang disenyo sa ceiling. It was a painting of a man and a woman, hindi niya ma-describe ang pananamit nito dahil hindi siya familiar. Ang magandang babae ay patihayang nakahiga sa damuhan na napapaligiran ng ibat-ibang klaseng makukulay na bulaklak, habang ang lalaki naman ay nakapatong ang ulo nito sa tiyan ng babae. Both are staring at her, which means they are staring at the sky. Pero ang hindi niya maintindihan ay kung bakit magkaiba ang ekspresyon ng dalawa. The woman was lively and she was smiling. Medyo bright din ang parte nito, samantalang ang lalaki ay seryoso at malami