Novel & Cerita Wild Passion Fruit In Tagalog

di ko na inintay yung sagot dahil yung footpath naman visible na isang daan lang. Nang may … ampangit naman nito! Isang kalabaw, natawa ako sa sarili ko kala ko, gorilya. Ahahaha. Pero sila ang dakilang pambansang hayop ng Pilipinas, Kalabaw, parang kapatid ko lang. Nyahahaha. Wow, daming pinya. Ano yun? Santol? Manga? Saging? Bayabas? Makopa? Star Apple? Ayyyy wow, gawa ako fruit salad, and daming puno ng niyog! Akyat ako!

Ang talas talaga ng pandinig n'un! Pero mukhang hindi naman siya narinig dahil malayo ang distansya nina Rafael at Valeria. Medyo malawak din kasi ang greenhouse ng mansyong ito. “Ay, bakit mo naman naisip 'yun? Hindi naman nakikitang magkalapit sina Ayesha at si ano nga, sino yun? Si Apple??.” “Huy, hindi apple 'yun. Pangalan ng prutas 'yun, bwisit, hindi pangalan ng tao.”

Tanong kothrough my mouth full of food. "It's the city's fruit. Ang yabang nila. Sila ay sikat sa pagkakaroon ng masarap na prutas na ito na tinawag na 'The Durian Capital of the Philippines' sa lungsod." "Oooohh," Tumango ako at nagpatuloy sa pagkain. Mula sa isang sulok, nakita ko siyang nakatitig sa akin, may ngiti sa kanyang mukha.

I think pa lang naman kasi 'yun, hindi pa final. “Ayoko na ng Dragon Fruit e – gusto ko na ng pakwan.” Sabi ko sa aking sarili at humiga na lamang muli. Ilang minuto lamang ay narinig ko na ang pag park ng sasakyan sa labas hudyat na nakarating na ang aking asawa. Naka ngiti itong lumapit sa akin habang bitbit ang supot kung saan lulan nito ang mga dragon fruit na kanina ay gusto ko pero ayoko na ngayon.

Andaming bagong pisang pawikan na nag-uunahang makapunta sa tubig. “It’s a hatched season nga pala,” ani Timothy at ibinaba na ang hawak. “Palawan is also known to be a hatching place for pawikans. At siguro sa sobrang secluded nitong lugar kaya dito nila napiling mangitlog,” paliwanag pa nito. “So, how can we get to the yacht ng hindi natin sila naapakan?” nag-aalalang tanong niya rito.

Muli ay nagsimulang magsituluan ang pawis niya mula sa kan'yang noo habang walang kurap na nakikipagtitigan sa ngayo’y kaharap na niyang kulay berdeng kaibigan ni Dulce. Maayos itong nakapulupot sa isang baging at ang kabuuan nito’y hawig ng hinog na dayap, may iilang mga pula at puting patse sa paligid ng likuran nito. Ang mga mata’y tila mga matatalim na hugis ng pangil. Sa tingin pa lamang ay mahihinuhang ito ang tanyag na ahas sa kagubatan ng Pilipinas, ang Trimeresurus flavomaculatus o mas kilala bilang ang Philippine pit viper. Siyang isa sa mga pinakamakamandag na ahas sa buong bansa.

wika nito. "Ano nga po?" tanong ko ulit dito dahil ngayon lang ako nakarinig ng pangalan na pachushay. "Hay na ko, pachushay ang ibig sabihin ay puke, bisong kung sa bisaya pa kapang Tagalog ay bilat!" walang prinong sambit nito kaya ako na lamang ang nahiya sa kanya sinabi. 'Lord, kayo na po ang bahala sa aking ina. Talaga lang po ay ganyan na po ang kanyang bibig walang preno kong masalita!' piping sambit ko.

I bite my lips first bago humarap dito at ngumiti. “Let’s go?” Nauna na akong bumaba saka sumalubong saakin ang malaking pamilihan, akakaunti pa ang tao dahil maaga pa. I walk to the stall of fruits, bumili ng mansanas at mga prutas na pwede ko istock sa ref ko. Strawberrries make my mouth drop sa luay nito. Nakakagigil na kainin.

Lakad-takbo na nagtungo siya sa tabing dagat, nang nasa spot na siya kung saan may malakas na signal, binuksan niya ang data ng telepono at nagtungo sa Go*gle at doon tinayp ang salitang 'Hayatim', nagulat siya sa lumabas na resulta. "Sweetheart?" bulalas niya nang basahin ang ibig sabihin ng salita. Hayatim means 'sweetheart'? Kung ganun maaring kasintahan nga niya ang lalaking iyon sa panaginip niya. Ano ang nangyari sa kanila? Bakit nagkahiwalay sila? Bakit siya nakunan? Sino ba ang lalaking iyon? Sino ba talaga siya?

kausap niya sa mga bulaklak. Ugali na niyang gawin ang bagay na iyon. Naniniwala kasi siyang ang mga halaman ay nangangailangan rin ng paglalambing na parang tao. Ayon sa Lola Mareng niya ay nakakarinig at nakakaunawa rin raw ang mga ito. Inabot niya ang isang may kataasan ng tangkay. Isa iyong Hawaiian Hibiscus na siyang paborito niya sa lahat dahil sa malalaking petals at matitingkad nitong kulay. Bawat talulot ay iniinspeksyon niyang maigi pero duda siya kung may makikita siyang higad sa dahon niyon. Nang makuntento ay nilapitan ni Anya ang katabing rosemallow o kilala sa tawag na gumamela ng Pilipinas. Inilapit niya ang tangkay sa kanyang ilong.