Wild Passion Fruit In Tagalog の小説・ストーリー

Irish whisper. Pagmulat ko ay pareho kaming napatawa ng malakas ni Iris. "Woo... I finally ran away." Hiyaw ko ng malakas. "Woo, go Amber. Shout out with your freedom." "Wooo... I am free..." "Louder..." "I am free..." at mas nilakasan ko pa.

That is how we call him… Vô, that is the Portuguese word for grandfather or lolo in Filipino. At iyon na nga… dalawang buwan kami sa Brazil at halos araw-araw ay mga bagong damit ang suot namin ni Paige. Mama didn’t like to do laundry. Si Mama ay prinsesa yata ng katamaran kasi lahat ayaw niya gawin. Ayaw niya magluto, ayaw niya maglaba, ayaw niya maglinis ng bahay… sarili lang niya ang inaayos niya pati kami ni Paige.

sabi ko sa kaniya "sige po Mam kung hindi po kayo mahihirapan okay lang po. Dito po tayo" sagot niya sa akin Tuwang tuwa akong manguha ng mga grapes at oranges dahil ito ang unang beses na mag harvest ako ng sariling prutas mula sa sariling garden. Hindi naman kasi ito karaniwang nakukuha sa Pilipinas. Nang makarami na kami ay nagdesisyon na kaming bumalik sa mansyon. Naggagabi na din kasi, ayaw din naming maabutan ng pagdilim sa daan.

"Hell, no! I am not cursing you. Oh come on! It means sweet candy in our lingo and definitely not a cuss words. My friends in São Paulo used to call their mistresses that way. Hindi naman nakakasuka, 'di ba?" Talaga namang hindi! Actually parang sinabuyan pa ng tubig ang mga insekto sa tiyan niya at pakiramdam niya ay kinikiliti ang mga bituka at puson niya. Kung susuka man siya baka iba't ibang kulay at laki ng mga puso ang lumabas sa bibig niya. "Hindi ka man lang ba kikiligin?" He pouted. Hitsurang nagpapaawa.

Wish "Kuya safe ba 'toh?" maluha-luha kong tanong. Wala akong nagawa nung nahila ako ni Evan papunta dito sa may Zipline, hanggang ngayon ay nangangatog pa rin ako sa sobrang kaba habang si Evan ay natutuwa sa reaksyon ko. Matalim ang tingin ang ginawad ko sakanya ngunit hinayaan niya lang ako.

simula nito. Napalunok ang dalaga nang maalalang sinulatan nga pala niya ang likurang bahagi ng frame na iyon. Noon wala sa loob na itinalikod ng dalaga ang frame saka tahimik na binasa ang nakasulat sa likuran niyon. Pero dahil nanatili nga siyang walang imik ay muling nagsalita ang binata. "L.A.M stands for Lana Amara Montes, right?" amusement ang nasa tono ng binata.

She chokes at her sobs and turn away her face. "Because I can't resist to..." Tumigil siya. "What?" I whispered. "To do this," inilapat niya ang mga labi niya sa labi ko. Nagulat ako, iiwas na sana ako…Pero suddenly, I just wanted to kiss her, and she answered back. She brought her hand to my face and touched my cheek, brushing it softly with her fingers. I leaned in and kissed her deeply, and she did the same, feeling the years of hatred melt down into a passion. Madami na akong nahalikan na babae, and I can honestly say that our kiss is the most passionate kiss of my life; it's beyond compare. It feels so right.

Sabi niya na kinagat kagat ang hinlalaki. " Yan, ang landi. " Sabi ni tasia at sinapok siya. " Grabe ka naman. Malandi agad? " Mahinhin niyang sabi sa taklesang kaibigan. "O sige ode hindi. Ano crush mo iyon?" Ani tasia. "Parang oo, parang love at first sight." Sabi niya na nangalumbaba pa. Sinapok nanaman siya nito.

Hindi maiwasang mapapikit ng isang mat ani Danica ng kumislap ang relong suot-suot nito dahil sa pagtama ng ilaw. “Where do you think you are going? After wasting my time to wait for you, aalis ka without a word? Isn’t that the thing you also did eight years ago?” May pangungutya nitong saad sa dalaga, “come inside, unless may iba ka pang paraan para iligtas ang isang bagay na gustong-gusto mon a makuha.”