Novel & Cerita Winced

Ang mga kamay niya ay hinila ang suit ni Wright nang mabilis, ang mga butones ay natanggal nang paulit-ulit, ang tela ay nahulog sa sahig na may basag na tunog na halo sa kanilang hininga. Si Wright ay hinila pababa ang zipper ng red gown ni Jane, ang tela ay dumulas sa kanyang balikat, sa kanyang dibdib, sa kanyang baywang ang balat niya ay mainit at nanginginig sa haplos ng malamig na hangin at mainit na kamay ni Wright. Ang halik ay lumipat sa kanyang leeg, sa kanyang collarbone, sa bawat haplos ay puno ng "sorry" na hindi niya masabi sa salita, ngunit nararamdaman sa bawat galaw ng kanyang mga labi.

”, inis nitong sambit at bigla akong sinuntok nang malakas sa aking tiyan. Bumalatay sa aking sistema ang matinding sakit dahil sa ginawa niya. Nanlalabo na rin ang mga mata ko dahil sa mga luha. Napansin ko na lang na tila umiilaw ang link na nasa aking wrist. ‘’YOU DAMN ASSHOLE!”

Tumahimik ang buong kwarto, yung mga excited naming expression ay dinoble ang bigat ng pakiramdam ko nung kapapasok ko pa lang sa kwarto kanina. Mas bumigat ang pakiramdam namin matapos marinig ang mga operations. "Something is wrong." Bulong ni Wencie. ---------- NEXT CHAPTER: SUSPICIONS

Kaagad kong isinara ang bintana at umupo sa kan'yang kama. "Damn! Argh, it hurts!" Napatayo ako nang biglang sumigaw si Kington mula sa loob ng CR. "Anong nangyayari?!" Taranta kong sigaw. "M-My arm, i-it hurts so much," malakas ngunit utal-utal na sigaw nito. Napahawak ako sa sentido ko nang may napagtanto. Umuulan nga pala! Sumasakit ang parteng senemento dahil sa pagkakabali kapag umuulan.

he winked before he went back to his lane, nag-ayos na ulit siya ng baril doon. I pouted my lips at napatingin na lang sa suot kong crocs. Ayos naman 'to ah, cute naman, e. I heard Dame groaned again kaya napaangat ang tingin ko sa kanya. He's now placing his hands on his waist. I can see his irritated look. Bakit ba napakasungit niya ngayon?