Winced Novels & Stories

It seems to be throbbing too. Nahawakan niya ang dibdib. She felt like fainting. Paano ito kakasya sa kanya? Luke's brows knitted when he saw his wife's reaction. She looks scared as hell. He cursed when all of a sudden she started to cry.

Napasabunot siya do'n. "F*ck, Winston! Aaahhhhh!" muli niyang sigaw. Winston seems to enjoy Karina's expression. She's in deep pleasure and it'a turning him on even more. Isang magandang tanawin sa kanya ang nakikita niya ngayon na paghihirap ni Karina sa sakit at sarap. Hindi na ito alam kung saan ibabaling ang ulo niya. She can't stop moaning.

Napapikit ako sa sakit pero hindi ako gumawa ng tunog. "Don't waste time, sweety. I'm sure any minute now they will find the little princess." Ri triggered her as she secretly glance at me. She looks at me worriedly but I assured her by nodding. I'm sweating so much as the pain got stronger as I try harder to reached it. Seeing that there's still no progress, I banged my hand hard on the headboard causing my wrist to break. I suppressed my cries as the pain slowly take over me. Napatingin silang lahat sa akin pero agad ding iniwas ang tingin nang mapansin nilang kumakawala lang ako.

My billions were fucking useless kung uupo lang ako sa isang wheelchair at hihintayin kung kailan ako malalagutan ng hininga. Damn! Shit! Napapikit nalang ako ng mariin at hinayaan ang walang sawang pagkawala ng malaulang butil ng luha sa aking mga mata. My hands were useless too, I can even wipe this fucking tears!

Hindi niya inaasahang wala siyang narinig na kahit ano kahit alam niyang gusto siyang sisihin ni Ada. Dahan-dahang tumayo si Grace na namumula ang mata at ilong sa kakaiyak. Ngayon lang napansin ni Ada ang pamamaga at pangingitim ng kanang pisngi nito. Medyo namamaga din ang ibabang bahagi ng labi nito. Naalala niya, nasampal pala ito ng ilang beses.

Tinabig ni Wocre ang kamay niya ng akma siya nitong hahawakan. Nagulat si Grey. Mas lalong nadadagdagan ang galit niya kay Wommie. Naniniwala siyang napaikot niya si Woreign, Wocre, at Woxis. Pero sa pinapakita ni Wocre ngayon, ay nagpapakita lang na hindi siya nagtagumpay. Labis siyang naiinis at sa mga mata niya ay halos patayin na niya si Wommie.

From the grinning Clarisse, I suddenly saw the worry on her face. "Masyado ba kitang nagulat? Oh my God, sorry!" Tila nagpa-panic na sabi niya. Nasabi ko kasi sa kanya na lately parang sumisikip 'yong dibdib ko kaya ganoon na lang ang pag-aalala niya. Pero hindi naman sumisikip ngayon. Nagulat lang talaga ako. I chuckled upon seeing her worried face. Nang marinig niya 'yon ay sinimangutan niya ako.

Huwag mo akong hayaang malunod dito mag-isa. Anne slowly raised her head. When her gray eyes finally met Lauren’s tear-filled gaze, Lauren saw the terrifying, agonizing toll it was taking on her. Anne’s jaw was tight, her throat bobbing as she swallowed a lump of pure grief. She was watching the girl she loved get destroyed in front of the entire department, and she had to remain completely silent. Her hands under the desk were clenched into fists so tight her knuckles were stark white, her own soul breaking into a million jagged pieces.

Hahayaan ko na naman bang mawala ito? Napabagsak ako sa sahig sa labis ng panghihina. "Pechiee" na rinig kong takot at kabadong sigaw ni Wyne. Matamlay ako bumaling sa kanya. "My husband... wynee.. I'm in pain again."halos parang batang sumbong ko sa kanya habang humahangos. Hindi ko talaga mapigilan ang sarili ko. "Shss... I'm here. Don't worry."Malambing na bulong niya habang pinapatahan ako.

May manipis na ngiti mang sumilay sa mga labi nito pero ngiting may lungkot. Hanggang sa tumulo ang butil ng luha sa mga mata nito. Umiiyak si Hasmine. Kapagkuwa'y napatingin sa kanya. Hasmine was in pain. Nakikita at nararamdaman niya. "Hasmine," unsure of how to console her, called her name. Doon mas bumalong ang luha sa mga mata nito. God knew how badly he wanted to wipe those tears away. Ang aluin ito at yakapin.