Novel & Cerita Window-shopping

Sa kabilang banda ay naroroon ang isang malapad na glass cabinet kung saan nakahanay ang mga branded na bag, iba't-ibang disenyo, kulay at laki. Mas lalo akong nalula ng makitang ang iba doon ay may price tag pa, parang kalalabas lamang muna sa shopping bags. Napaawang ang labi ko ng makita ang note sa gilid. For my wife, This is for the days you spent without me on your side. Hindi ko maintindihan ang nilalaman niyon ngunit nangilid agad ang luha sa aking mata. Damn shit Kleindro. Para saan ito?

Sa labas, nakasabit ang karatulang may simpleng font: “La Maison de Lumière — Charity Boutique.” Napahinto siya. Hindi niya ito napansin noon. Ang display window ay may mga pre-loved designer dresses, handbags, at accessories—hindi bago, pero iningatan nang mabuti. Mayroon ding mga shelves na may ceramic bowls at vintage books.

Hindi ko na pinansin pa ang mga echoserang frogy- este wolfy at tumuloy na lang sa counter hindi pa kasi ako nag-aalmusal at tanghalian na, like duh late here? I roam my eyes around the place. This place is really unbelievable, it is huge! It’s a high ceiling one storey building with glass window from floor to ceilng. You can totally see the beautiful wide field view. Kita rin dito ang mga maliliit na pamilihan sa labas Pagkapasok mo ay may pababang hagdan, sa kanang bahagi ang counter at kitchen sa kaliwa namang ang mga upuan at ang malakin salamin na bintana.

Paula asked, thinking that we couldn't afford the expensive prices of any things in that store. Ang saleslady na si Lazy ang sumagot kay Paula. "Nagpunta sila sa store na ito para mag-window shopping lang. Pero kung umasta sila ay parang mayayaman kahit na wala naman silang pambayad. " Ngumiti ito ng matamis kay Paula. "VIP customer namin kayo, Ma'am Paula at Ma'am Jessa. Kung gusto niyong hindi kayo maabala ng dalawang iyan ay ipapakaladkad ko sila sa security guard."

"What are you selling?" Binuksan ng alalay niya ang glass sliding door at maingat kong tinulak ang wheelchair sa bahaging ito. Namangha ako sa paligid. Nasa patio kami, balkonahe kung baga at maraming halaman at bulaklak sa bawat gilid. "Fashion and stuff. It's Blood&Mary Fashion." Ni-lock ko ang gulong at saka inayos na muna siya bago ako.

Ano bakayo ililibre ko kayo promise para saan pa na naging kaibigan niyo ko deserve natin to" saad ko "Hindi nako tatanggi dyan" saad ni nicole na dali daling pumasok ng chanel store at sumunod naman si venice Ang saya lang sa pakiramdam dahil pangarap namen tong tatlo noon na makabili ng kahit anong item dito o kahit nga makapasok lang na store nato. kase dati tamang window shopping lang kami minsan taas baba pa kaming titignan dahil sa mga suot namen.

Hindi napapagod ang mga paa sa pag papalipat lipat ng shop na kanilang pupuntahan. Matapos makapili ng mga damit, bag at sapatos sina Sunny at Mica. "Gutom na ako sis, let's eat na?" sabay hawak sa tiyan ni Mica "Oo nga kaen na tayo" sagot ni Sunny Nakasunod naman sa kanila si Mj na bigat na bigat sa mga dala na pinamili ng dalawang dalawa. "Ganito pala mag shopping ang mayayaman walang tigil sa pag waldas ng pera" isip isip ni Mj

Bandang ten o’clock ng umaga, hindi masyadong abala ang shop ngunit may laman naman ito. Isang babae na stylish ang suot at may edad na 50 ang lumakad papunta sa shop. Naglakad siya kaagad sa cash register habang pinag-aaralan niya ang buong shop. Mukhang hindi siya naparito para kumain.

Bahay nina Bryan. “May kulang,” sabi ko. Napatingin siya. “Ano?” “Halaman.” “Halaman?” “Oo. Kahit maliit. Para hindi mukhang showroom.” Bahagya siyang natawa. “Sige. Bibili ako.” “At plato na hindi pang-display. Tsaka basahan. Tsaka dishwashing sponge.” “Luna, lilipat ako, hindi magtatayo ng sari-sari store.”

May mga namimili ng kung anu-ano, mga magkakaibigang kumakain sa mga food & drinks stall, mga nagwi-window shopping, minsan nagpapalamig lang. Masigla si Wendy habang naglalakad; halos hindi mapigilan ang excitement sa bawat display na nakikita niya. Kapag may napapansin siyang cute o interesting, agad niya itong kinukomento kay Czarina. “Uy, ang ganda nito!” masiglang sabi niya. “Bagay kay—” Hindi niya na natapos dahil napansin niyang parang wala sa sarili si Czarina.