Window To Window Novels & Stories

Nabuksan ko nga ito pero wala naman kwenta dahil may nakaharang na window grilles dito. Sa banyo kaya? Tumakbo ako papunta doon. Nasiyahan ako nang makita ang maliit na window glass, siguro naman wala na itong grille ano? Ang kailangan ko na lang ngayon ay upuan at bagay na pwede kong magamit pambasag sa glass.

Mayroong mga pintuang para sa bawat silid nang gusali ngunit iilan lamang ang mga ito at mas malayo sa isa't isa kumapara sa mga silid na matatagpuan sa kabilang gusali. Lumiko silang muli sa pangalawang pagkakataon at ilang hakbang pa ay tumigil si Exelle sa harapan nang isang silid na mayroong pintuang katulad ng mga pintong nadaanan nila kanina. It has a medium-sized window glass that enable for her to see what was inside. And from were she stand, Exelle's beautiful yet emotionless eyes turned into a crescent as well as her lips into a slant and wide smile.

Hiding in the corner which is beyond the reach of human eyes, ina-assemble ko ang M200 saka pumwesto kung saan visible ang double hung vinyl glass window ng kabilang gusali. I aim for the glass window of the VIP condo on the other side. Makalipas ang halos limang minuto ay narinig ko na ang boses ni Thunder sa kabilang linya. "Sky, on position Okami is coming up." "Got it!" Dali kong pinuwesto ang sarili, magnifying the lens of M200 nilakbay ko ang paningin sa kabilang ibayo. Hanggang nahagip ng vision ko ang aking target.

Hindi ba’t wala pang isang oras nang mangyari ito? Kung titingnan ang anggulo na ito, isa itong palihim na video mula sa isang maliit na puwang sa kurtina ng balkonahe. Sinong gumawa nito?! Bukod dito, ang hindi niya maintindihan ay laminated ang mga pinto at bintana ng villa ng hollow system door at window. Sinasabi na puno rin dapat ng inert gases ang glass interlayer para siguraduhin ang sound at heat insulation. Dahil nakasara ang mga pinto at bintana, kahit na may sumabog na mga paputok sa labas, halos hindi nila maririnig ang mga pagsabog. Malinaw na sa labas kinuha ang video na ito, kaya bakit sobrang linaw ng tunog na nakuha, halos tila ba nagsasalita sila sa harap ng tao?

Saka dahan dahang bumaba sa kama para alisin yun. Hinawi ko ito at tinabunan Yung glass window...kitang Kita ko mula rito Yung labas hindi ko pa Alam Kung one way mirror ba to..basta ang Alam ko lang..kitang Kita ko Yung lawak ng laniman na nasa labas... Kung siguro nasa city ako...Puro matataas na building at city lights ang makikita ko.. I sighed... Tsaka dahan dahang bumalik sa pagkakahiga sa king size bed..

Tumayo na rin ako sa kinauupuan ko at lumapit kay Larah to check who she was referring to. "Sino ba 'yang sinasabi mong..." I saw Sir Troy outside sitting on a bench. May mga upuan at tables kasi sa atrium kapag walang events. "...pogi?" I doubt he'll see us. Tinted kasi 'yong glass window and only people from inside the room can see what's happening outside the window. He can't see us. He has to be close to the window to at least have an idea who's inside. But he's a few meters away and wasn't looking at our direction.

Araw ng Sabado, nagising ako sa malakas na katok mula sa pinto ko. Hindi, hindi na iyon basta katok kung hindi, kalabog na. Agad akong kinabahan sa bumungad sa akin. Agad kong tinakpan ang mukha ko gamit ang palad ko dahil sa nakakapasong sikat ng araw. It is a disadvantage of having a sliding window. Kung bakit kasi nakalimutan kong isara ang mga kurtina kagabi eh.

Nakaupo ako, kamay sa ten and two sa wheel na hindi naman umiikot, at pinabayaan kong tumayo siya sa labas sa cold at sabihin yun sa closed window, kasi may part sa akin na hindi pa ready hayaan siyang pumasok sa same air as me. Huminto siya isang foot mula sa door. Hindi niya hinawakan yung handle. Hindi niya tinap yung glass. Nakatayo lang, hands loose sa sides, pinababayaan akong mag-decide—yung paraan niya lagi—at God, ang hirap tanggapin kung gaano ko na yun kinakailangan in six days. Inilunsad ko yung window halfway. Hindi yung door. Yung window lang. Ilang inches na cold between us.

ELISA CIANA Napa ungot ako sa pinag halong kiliti at kirot ng maramdamang may kung ano na gumagalaw sa pagkababae ko. Dahan dahan kong iminulat ang aking mga mata. Naka sirado parin ang kurtina ng window glass ng kwarto ni night pero mayroon paring pumapasok na sinag ng araw dito sa loob mula sa labas ng kurtina

Makikita rin sa isang sulok ang maliit na bar counter na madalas kong tambayan sa tuwing nag-o-overtime ako sa trabaho. I went straight to my desk chair and took the remote beside my personal computer. Pinindot ko ang isang button para mabuksan ang malalaki at makakapal na curtains na tumatakip sa malaking glass windows. These large windows offers breathtaking views of the city skyline.