Novel & Cerita Through My Window 2

Mahina kasi ang tolerance ng kanyang katawan pagdating sa alak kaya ganoon. Biglang nagliwanag ang kanyang mukha at napangiti siya ng matamis nang matanaw niya sa labas ng gate nila ang pagdating ng kotse ni Bradz. Ngunit ang matamis niyang ngiti ay dagling nabura nang makita niyang bumaba sa kotse nito ang pinsan niyang si Carla. Todo alalay pa rito ang binata na para bang babasaging crystal ang kasama at ingat na ingat na huwag mabasag. Lalo tuloy sumama ang mukha niya.

Napagitnaan nila akong dalawa. Napansin kong iniangat ni Sir Maui ang window shade hanggang sa halos 1/4 na lang ang makikita mula sa bintana. Kapagkuwan ay tumingin siya sa akin at ngumiti - na siyang hindi ko napaghandaan.

Nakaupo ako, kamay sa ten and two sa wheel na hindi naman umiikot, at pinabayaan kong tumayo siya sa labas sa cold at sabihin yun sa closed window, kasi may part sa akin na hindi pa ready hayaan siyang pumasok sa same air as me. Huminto siya isang foot mula sa door. Hindi niya hinawakan yung handle. Hindi niya tinap yung glass. Nakatayo lang, hands loose sa sides, pinababayaan akong mag-decide—yung paraan niya lagi—at God, ang hirap tanggapin kung gaano ko na yun kinakailangan in six days. Inilunsad ko yung window halfway. Hindi yung door. Yung window lang. Ilang inches na cold between us.

Ang gamit ko ay nasa baba. Naglakad ako patungo sa malaking up down window nito na nababalutan ng makapal na kurtina na kulay abo. Sa pagsilip ko ay napapikit ako dahil sa pagsalubong ng liwanag sa akin. Nakahinga ako ng maluwag dahil hindi pa naman pala gabi.

I'm stuck with him again. Lumapit ako sa may bintana. I looked at his direction, nakahiga lang siya sa kama habang nakatingin sa ceiling. Binalik ko yung tingin sa labas. Tatakas na lang kaya ako. Sinubukan kong buksan yung window pero ayaw bumukas ng glass window. Kanina ko pa pilit na buksan pero ayaw talaga at dahil sa inis ko ay pinalo ko na yung glass pero ayaw pa rin.

Mga ilang minuto ng paglalakad ay nakarating na ako sa pinakadulo at doon ko na rin nakita ang kwarto. Pinagmasdan ko naman 'yong pintuan at tinitigan ang numero nito. Napabuntong hininga ako nang tanggapin na ng isipan ko na nandito na nga talaga ako. Napatingin ako sa gilid at nakita ko ang may kalakihang glass window doon. It's a bulletproof glass kaya kung balakin mang sirain iyon ng pasyente ay hindi siya magtatagumpay agad agad. Kagat labi akong lumapit doon para tignan ang magiging pasyente ko.

Ang kaya ko lang gawin ay umiyak at hayaan na masaktan sa bawat oras na maalala ko s`ya. I looked at my reflection on the window, madilim at malakas ang ulan ngayong gabi. Naupo ako sa gilid at inabot ang inumin ko, binuksan ang phone ko, I wanted to delete all of my pictures wuth him, pero hindi ko pala talaga magawa.

Ang lakas-lakas ng ulan. Nandoon ako malapit sa may window kaya kitang-kita ko ang pagbuhos ng malakas na ulan. Hinawi ko 'yong makapal na kurtina para makita ko sa labas. Nakasara 'yong glass window kaya hindi ako mababasa although nakikita ko sa labas.

And then, he thrusted fast and deep while holding me from behind which made my breast jiggled as I looked at the serene view outside of the glass tinted window. Sagad na sagad siya sa loob ko habang nakatuwad ako. Napatirik ang aking mga mata habang nakalapat ang aking mga palad sa tinted glass window at sumadal do’n. Hindi ko alam kung mayro’n bang tao sa labas ngunit ang hiya at takot na dapat kong maramdaman na baka mayro’ng makahuli sa amin ay naghatid ng isang kakaibang excitement na ngayon ko lamang naramdaman.

sigaw ko pero 'di nila ako pinapakinggan. May humila sa akin para mapalayo ako sa pinto, marami sila kaya naman 'di ko na kinaya pa. Bigla na namang nagsilandas ang mga luha ko. Mula sa glass window... Nakita ko nang malinaw kung paano ang bako-bakong linya at tuluyang tumuwid iyon.