Novel & Cerita With Honor Student Caption For Facebook

Kung may award lang sana para sa pinaka-unlucky na estudyante sa unang araw ng klase, sure akong uuwi akong may trophy. Gold. May ribbon pa. At may pangalan ko na naka-engrave nang bongga: Amora Cloughdeth Medina Faulkerson — ang student na sinampal ang sarili niyang professor bago pa man magsimula ang semester. Yes. That happened. At yes, buhay pa ako.

anunsyo sa pangalan ko kaya huminga ako ng malalim at ngumiti nang yayain ako ni Lei paakyat ng stage. Kita ko pa ang bonggang graduation picture ko sa screen na nasa magkabilang gulid ng stage. "She's a consistent achiever since seventh grade! Today, she is recognized With Honors and will be receiving a Loyalty Award! Again, congratulations, Ms. Reina Vincenzo!" Napangiti ako lalo nang batiin din ako ng mga teacher namin sa iba't-ibang subject. Isa isa ko silang pinasalamatan at kinamayan ang Dean na nagbigay sa akin ng certificate ko.

Ngunit, ngumisi lang siya sa akin. “ Summa Cum Laude, Rose Anne Mcdonne, Flevie Stewarts and Halliea Infuentes. ” tumayo ako at napabalik din sa pagkaka-upo ng ma-realize ko kung ano iyon. Summa Cum Laude— this trio got the highest honor among all the graduating students in Mist University. Sa taas ng qualifications dito ay nakamit nilang tatlo iyon. Napatingin ako kay Halliea na nakatayo na at naghihintay ng kasama. And then i glance at my children who's staring at Halliea kaya't binalik ko ang tingin ko doon.

Pasimple silang nagngitian dalawa. Mataas ang standard ng eskwelahan na pinapasukan ng kapatid kaya maswerte ka na kung mag Cum Laude ka. Laging Dean’s Lister ang kapatid at hindi ito nawala sa honor kahit noong high school ito. May tatlo pang tinawag na may latin honors pagtapos ng kapatid. Tumatakbo si Phoebe palapit sa kuya niya pagkatapos ng ceremony.

Hindi ako tumigil kaya wala na akong maintindihan. “… Congratulations, Class of 2020! May we step into the future with courage, confidence, and a little bit chaos that keeps life exciting.” Kasunod niyon ang masigabong palakpakan. Doon lang ako napatigil sa pag-iyak. Mabuti na lang at hindi nakita ni Frank ang pag-iyak ko dahil proud father din sa panganay namin na nakapagtapos ng highest honor pa. Pero hindi iyon nakaligtas nang matapos, maging kay Kai.

Kumunot ang noo ko nang mabasa ang caption, "It's not that bad to try something new." Nanlisik ang mga mata ko at kaagad na umakyat ang dugo sa ulo ko nang mabasa ang mga comment mula sa mga kapwa bulakbol na estudyante nina Lyka. Hindi sya pumasok sa sunod na klase!

nakangiti kong sagot sa kanila. “Mom, can you please take a photo with us?” “Oo naman.” Her mom took several shots with different poses of us. “I am so glad you two are friends, hija. Dati ay hindi siya nag-aaral ng mabuti pero simula ng maging magkaibigan kayo ay halos gabi-gabi ng nag-aaral at tingnan mo naman, tulad mo ay nagtapos din with Latin Honor.” proud na sabi ng kanyang mama. Nagkatinginan kami ni Trixie at nagtawanan. His father laughed too.

“Aalis na ako. Matulog ka na rin. May pasok pa bukas. See you tomorrow.” “Yeah. Take care.” I glance at the student ID he was wearing. I read his name. Console Valerius Fabroa. 4th year, College of Architecture. I giggled at his name. Pati pangalan ang guwapo. Ang sarap mong angkinin, Mr. Fabroa. “Goodnight, Fortunate.” “Goodnight, Rius.” Bahagya siyang nagulat sa sinabi ko pero napangiti rin kalaunan. Gusto kong maging unique ang nickname niya, na kapag binanggit iyon ako ang maaalala niya.

Makalipas ang ilang minuto, may panibago na namang grupo ng students ang pumasok. “Excuse me po.” Pagharap ko sa kanila, agad silang napangiti. “Author Petalyn po?” “Opo.” Bigla nilang inilabas iyong cellphone nila. “Puwede po bang paki-video greeting para sa friend namin? Siya po kasi nagpakilala sa amin sa story ninyo.” Lahat ng request nila, go lang, laban lang. Kailangan maging mabait para suportahan nila ng husto ang books na palabas palang. “Sige.”

Nakita ko ang screen. Sa itaas: MISSING STUDENT: DIANE —— May larawan ko. May pangalan ko. May caption na ‘Help us find her.’ Sa ibaba: Isang poll. Who’s more beautiful? At sa tabi ng pangalan ko, mas mataas ang bilang. Ako ang nangunguna. Nanikip ang dibdib ko. “Hindi!” sigaw ni Sophie. “Hindi puwede ’to!” Lumapit siya, halos nakadikit na sa mukha ko.