With Honor Student Caption For Facebook Novels & Stories

May mabigat man na pinagdadaanan, nagawa ko pa rin maging masaya at ngumiti sa araw na ito. Umakyat ako sa stage na may ngiti sa labi nang tanggapin ko ang aking dalawang medalya. Hindi lang ako makapaniwala na kahit lagi akong lutang nitong school year, nagawa ko pa rin makakuha ng award, With High Honors at Outstanding Student in Humanities and Social Sciences. Gusto kong maiyak sa tuwa nang si Mama ang nagsabit sa akin ng medalya. Katulad ko, naiiyak din siya habang may ngiti sa labi.

Naglagay pa siya ng caption. Lira Cantavieja: ['Everyone, meet the new student of this school, Hyacinth!'] Dahil sikat nga si Lira sa school, agad iyon dinumog ng mga komento mula sa iba't ibang students. "'Iyan 'yung estudyanteng tinulugan ang klase ni Dr. Magalaman!" "Sana all patulog tulog lang!" Patawa tawa lang si Lira habang nagbabasa ng mga komento. Syempre, mostly doon ay puro nagetive comments talaga kaya napahagikhik na lang siya.

being a genuinely happy. "I'm so proud of you self... so proud of you," naluluha na usal niya habang nakatingin sa pangalan niyang kasali sa listahan ng mga graduating with honors. "Hindi ito ang kursong gusto mo pero naipanalo mo hanggang dulo."

“Tama ka. Pero ang kapal ng mukha niya para gawin ‘yon sa ganitong event. Walang kahihiyan.” “Sa pagkakaalam ko, top student siya sa Regal State University. Laging nasa honor list hanggang grumaduate.” “Grabe. Hindi mo talaga masusukat ang pagkatao sa awards at bait-baitan. Tignan mo siya ngayon.” “Akala ko matino siya. Pero ayan, lumabas din ang tunay na kulay. Nakakahiya.” “Akala ko matino siya. Pero ayan, lumabas din ang tunay na kulay. Nakakahiya.”

Pinayagan naman akong makapasok dahil kilala naman ako ng Prof ko ,dahil isa ako sa mga maaasahan niyang estudyante hindi na isali ang honor student ako. Pagkatanghalian ay pumunta na kaming canteen ni Madel ang bukod tanging close ko sa mga classmate ko .Pumwesto na kami sa usual spot namin yong tago sa lahat ng mga student .Maganda naman dito dahil sa halos dulo na ito ng canteen sa gilid ay maraming pang mga halaman na namumulaklak na isa sa mga nagpapasaya sa'kin lalo na kapag stress sa ganap sa school kabilang na rin sa trato samin ng mga kapwa ko estudyante .

“Bakit po kayo nagpunta rito?” Umayos siya ng upo. “Diretsahan ka pala.” “Kailangan po,” sagot ko. “Ayokong magpaligoy-ligoy.” Ngumiti siya nang bahagya. “Fair enough. I heard graduating student ka na pala. Civil engineering.” Tumango ako. “Opo. Tapos na po ang requirements. Graduation na lang ang hinihintay.” “May honors ka pa,” dagdag niya. “Summa Cum Laude.”

Nakatingin ito sa isang post na kasalukuyang nagvi-viral. “Look at this,” sabi niya habang pinapakita ang screen. Sa tablet, isang video compilation ng mga estudyante mula Grade 7 hanggang Grade 12. Hawak nila ang mga placard na may nakasulat: “We stand with Ma’am Allison.” “Not perfect, but real.” “Northview isn’t Northview without her.” May caption ang post na: "Hindi lang siya teacher, siya ang rason kung bakit kami natuto—hindi lang ng lessons, kundi ng tapang at katapatan."

Itinaas niya sa camera ang student ID ko at sinabing, “Silvia Felton ang pangalan niya, at sophomore siya sa Avant Design Academy. Paano mo masasabing kapatid ka ni Claude Stark kung hindi man lang kayo magkaapelyido?” Nataranta ako dahil inilalantad niya ang aking personal na impormasyon online sa pamamagitan ng tahasang pagpapakita sa internet ng student ID ko. Sinubukan kong bawiin iyon, ngunit hinawakan ako ng dalawang babae.

I wasn’t in the mood so I just frowned at her. “What’s with the smile?” I asked seriously. “Look!” Tinapat niya ang cellphone niya sa mukha ko habang may malawak na ngiti sa kaniyang labi. Isa itong post sa F******k app at ang una kong nakita ay ang caption. ‘Hi, expensive girl!’ I looked at the entire screen. It was posted on our school’s group page where only students post. There are also teachers involved, but they use different accounts.

Humakbang siya palapit roon at dinampot ang maliit na aparato. It was an I* notification from Vesper’s story. It was the second photo from the photo booth. At ang caption, ‘For the kids’ at may hashtag na ‘CharityGala, BagayKayo. Mayroon pa iyong smiley na ang mga mata ay hugis puso. The photo was posted nineteen minutes ago. And she knew he'd see it.