With Honor Student Caption For Facebook Mga Nobela at Kwento

Datapwat ay lalo pa itong lumala. Sa pagtatapos ko bilang isang Grade 7 student ay 'di ko pa rin nakauusap si Greg upang personal s'yang pasalamatan, pero parang ang ilap ng tadhana na paglapitin kaming dalawa. Dahil rin siguro athlete siya kaya palaging busy sa training o laro. Bilang isang honor student ay may award ako, kaya andito ako ngayon sa recognition upang lumahok sa pagbibigay-pugay ng mga kagaya kong may awards din.

Lumapit ako sa kanya at sinipa ang kanyang tuhod. "Aray!" Daing niya. "Tita, kita nyo yon? Sinipa ako ni Kaye, laging nananakit yan tita" Pag susumbong niya. Inirapan ko lang siya. Pumasok na kami sa loob, may bulletin board sa loob. Lumapit kami doon at tinignan ang nga naka paskil na mga honor students. 'Grade 7 with honors' Reina Mae Castro Morina Villamor

Her sorrowful expression was already too familiar to me, na alam ko na agad kung anong ibig sabihin no'n. "Baka nahuli lang, 'nak. Doon na tayo maghintay sa loob." Pero hindi pala ang medals, awards, o kung anumang certificates ang hindi mahalaga. It's me. Ako pala mismo. I was a constant honor student but had no parents to go with sa bawat ceremony. Halos lahat na ata ng tao sa school ay alam ang katotohanang iyon. I could hear them whisper at times, may iilan na totoong naaawa, ang iba ay gusto lang makiusyoso.

Kinuha ko yung phone ko then siya naman pinicturan ko. Hinatid niya na ako sa tapat ng gate then nagpaalam sa isa't-isa. I posted another photo of us, and him. I put a caption "My favorite date." this time I tagged him. Madaming nagulat na nagcomment, then naglike. I got a notification that Kael tagged me also in his post. His caption is "Baby."

“Hello…” Napangiti ako. Sa ilang taon na akong nagsusuporta sa kanila ay hanggang ngayon nahihiya pa rin siya kapag tinatawagan ko. “Hi! How do you do?” tanong ko sa kaniya. “How’s school?” “I’m doing good, Princess Faith. I am in college now and will do my best so I won’t disappoint you for choosing me and my family to sponsor.”

--- HABANG nag-iikot ang grupo sa iba't ibang gusali ng unibersidad, napahinto sila sa lobby ng College of Business. Naroon ang malaking tarpaulin. “CONGRATULATIONS TO OUR LATIN HONORS GRADUATES!” Isa-isang binasa ni Mikael ang mga pangalan. Hanggang sa tumigil ang tingin niya sa isang litrato. Kay Marikit Valejo bilang cum laude. Hindi niya namalayang bahagyang umangat ang sulok ng labi niya. "Tulad ng inaasahan," mahina niyang bulong.

But to my surprise, he just laughed at my statement. "By the way, I'm Caleb, BSHM student," pagpapakilala niya. He also extended his right arm. "H-heart, BSHM," tipiid na pagpapakilala ko sa lalaki bago ko tinanggap ang kamaynitong nakalahad.

"Pero parang gusto ko ng pizza na spinach, or kahit baked sushi na flavor." I watched him take a U-turn. Binuksan ko muna ang phone ko para silipin kung mayroon nang reply si Wendy. Notifications from my friends appeared on the upper corner of the screen. Napangiti ako nang makita ang posts nila sa social media. Those were our pictures from the graduation. I continued scrolling, until I saw the post of Hailey. @defnothailey: I'm so proud of us. Architecture, please be good to us. Bahala nang mag-manifest ang isa diyan na hindi namin kaklase. @isitismael @ur_naiah @luv.isla

“Ibig sabihin ay hindi mo alam?” Umiling si Serene. Sa totoo lang, madalang siyang mag-scroll sa mga social media accounts niya dahil nauubos ang oras niya palagi sa pagguhit at pagbabasa ng mga libro. Dali-daling kinuha nito ang cellphone at pagkatapos ay ibinigay sa kaniya. “Tingnan mo.” sabi nito. Isa itong viral post na may libo-libong likes at share. May naka-caption na [Ang isang college student sa isang sikat na unibersidad—Serene the MISTRESS]

JENINE Alas syete pa lamang ng umaga nasa loob na kami ng gym ni Leslie. Konti pa lang ang naroon at wala pa ang mga estudyante ko. Parang excited na ako na makita silang tumuntong ng entablado. Masaya ako dahil 'With Honors' sila at "With High' naman si Huxley. "Besh, excited ka anoh?" tanong sa akin ni Leslie. "Of course, nakakaproud naman kasi na ang mga estudyanteng dating pasaway, sa wakas ay makakagraduate na rin. You know, bilang isang guro, 'yon ay parang reward na rin sa atin di ba?"