Word Of Endearment Novels & Stories

Parang normal lang sa kanya na tawagin ako sa ganitong endearment. "Saglit lang Love, maghihilamos lang ako at mag toothbrush tapos puntahan na natin si Baby.'" sagot nito at mabilis ng naglakad patungong banyo. Nasundan ko na lang siya ng tingin habang hindi ko mapigilan ang unti-unting paguhit ng ngiti sa labi ko. Ewan ko ba! Kinikilig talaga ako sa tuwing tinatawag niya ako sa ganung endearment.

“See you when I see you, frenny.” “Frenny?” Kumunot ang kanyang noo rito. “What the hell is that?” “It’s an endearment.” Mahina itong natawa. “I’ll be calling you that from now on.” Halos magsalubong na ang kilay niya sa narinig habang nakatingin kay Gavin.

tawag niya rito. "Yes, honey?" Napangiti siya. Simula nang magalit siya rito tungkol sa pagtawag niyo sa kaniya ng 'babe' ay iniba na nito ang endearment sa kaniya. Minsan ay honey o kaya ay love. And she really appreciates it. "Puwede ba tayong mag-dogstyle?" namumula ang mga pisngi na hiling niya rito.

Kumakain na kami ng biglang nag ring ang cellphone ko kaya sinagot ko yun. "Merry christmas, Babe" Sabi ni Ryevann. Minsan niya lang gamitin ang endearment na yan para sa akin kaya napapangiti ako kapag sinasabi niya yan. "Merry christmas, love" Sabi ko at tinawag din siya sa endearment ko for him. Super corny noh. Pero wala akong pake. Narinig ko pang nangantyaw sila Kuya Dong. Binalewala ko na lang at ngumisi.

“Ano nga pala ang magiging tawangan natin.” “Ha? Anong tawagan?” “Dapat kasi may term of endearment tayo. Halimbawa ay sweetheart, honey o mahal.” “Kailangan ba yon?” “Oo para sweet.” Naglalambing na yumakap pa ito. “Alam ko na. Mahal na lang ang magiging tawagan natin.” “Okay. Ikaw nang bahala.”

Sumilay ang ngiti sa labi niya. “Pwedeng pangalan ko na lang ang itawag mo sa ‘kin or much better kung endearment din gaya ng tawag ko sa ‘yo, Love.” Sumilay ang matamis na ngiti sa labi niya at tila nag-blushed. Napangiwi naman ako. Hindi ako sanay maging sweet sa ibang tao lalo na sa lalaki.

Doon lang ako bumitaw nang nasa tapat na kami ng sasakyan. "Bakit may pa endearment? " kaagad na sambit ko dito. Napahimas siya sa kayang batok at umiwas ng tingin sa akin. "Iyon sabi ni g****e, e. " Napasighap ako sa sagot niya. "Nag research ako tungkol sa girlfriend-boyfriend... At isa yung endearment sa nabasa ko na dapat may tawagan ang isang magkarelasyon, " namumula ang tainga na saad niya pa.

nang-aasar na tanong nito pero tumingkayad lang ako para hulihin ang labi niya. “Don’t forget about that!” wika ko kaya naman natawa siya. “Of course I won’t Fily.” Habang nakangiti siya ay muli kong naalala ang tawagan namin noon. Love, that word was so special to me and we used it as our endearment. “Love,” bigla na lang lumabas sa bibig ko kaya naman biglang napatitig si Colton sa ‘kin.

Pero dahil desperada na siya ay sasabihin na niya dito ang bagay na gustong-gusto niya pero hindi niya makuha o mas tamang sabihin na tao at hindi bagay. "Are you sure dad?" paninigurong tanong niya dito. "Yes, what do you want my dear?" muli ay banggit nito sa endearment nito sa kanya noong siya ay maliit pa lang. Nangingilid ang mga luhang napatitig siya sa ama. Na miss niya ang endearment nito sa kaniya at ang mga paglalambing nito noong batang paslit pa siya. Minsan ay hinihiling niya sa itaas na sana hindi na siya tumanda--na sana ganoon pa din ang trato sa kaniya ng daddy niya noong siya ay maliit pa lang dahil noon ay damang-dama pa niya ang pagmamahal nito.

umiiwas siya ng tingin kay Brielle ng inangat nito ang mukha nya. "Baby, it's not important to say, "I love you" to someone, as long as you care about that person, it's a kind of expressing love and affection," "Magbibihis na ako. Hintayin mo na lang ako sa living room!" aniya. "You use to call me, HONEY, a few days ago. Pero isang saglit lang ng pag-aaway natin ayaw mo na akong tawagin ng ganong endearment," maktol ni Brielle.