Novel & Cerita Work Life Balance Quotes

Sa sobrang pagmamahal hindi pwede na may kaunting tampo man o kahit ano. Ganoon din siya, hindi kami nagsasabayan ng galit at pagod dahil mahirap na, lagi naming kasama ang mga bata at panget kung makikita nila. Nagawa naming maging balance sa lahat, sa family at work. We want to give the best of everything sa mga anak namin kaya kami nagtatrabaho ng mabuti. May times na masasabi kong mahirap pala pero para sa pamilya mo kakayanin mo. Kailangan gawin. Kasi sa huli, alam naman nating masusuklian lahat ng paghihirap. Lahat may kapalit na maganda.

I replied. "Is the work in the office hard? Ganyan talaga anak kapag ikaw na yung nagha-handle ng sariling business. You get busy all the time. Don't forget to rest, okay? Getting busy is good but let your body rest din," she said from the other line. "Don't worry, Mom. Hindi ko po pinabayaan yung sarili ko gaya ng sabi niyo," I said while smiling.

“Ikaw ba? What does a CEO do on weekends?” He chuckled. “There’s no weekend rest for a CEO. Even on weekends, I still find myself working. Meet new people, attend meetings.” Suminghap ako. “Wala kang time na lumabas? Mamasyal? O manood ng sine?” “I have time if I want to. If I have someone to go to the cinema,” he said with a smirk. Tumango ako. “Dapat lumalabas ka rin na hindi mo iniisip ang trabaho. Yung mag-eenjoy ka lang. You should have life balance. Hindi puro trabaho lang.”

“Ang workaholic niyo po kasi. Hindi ba kayo napapagod?” Naibaba niyo ang hawak na iPad. “Hindi ba ganito ang asawa mo?” Umiling siya. “Then, he must be a weak businessman.” Namimilog ang mga mata niya sa sinabi nito. ‘Judger’ na matanda! “He’s not weak. Alam niya lang kung paano ibalanse ang trabaho at personal na buhay.” “A businessman should always make the business a priority. Walang dapat na kahati. He should take every opportunity coming and do not waste time.”

Lumapit ako sa kaniya at pinagmasdan nang maigi ang kaniyang mukha. “Huwag mo sasabihing sasamahan mo ako? Ayokong maabala ka, Jacob. We’re both running a company. We’re both busy.” “You’re right. Pero hindi porket marami kang trabaho ay makakalimutan mo nang asikasuhin ang sariling buhay mo. You have your own life too. Hindi lang dapat sa trabaho iikot ang mundo mo. Nagkakaintindihan ba tayo?”

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

"May point ka rin naman lola, if masyado kang carefree sa kanila, baka hindi na nila iisipin na ikaw ang amo nila. Okay lang rin ang sinabi mo." "Don't worry hija, I'm serious if, may iuutos ako sa kanila and carefree if wala. It should be a balanced hija," nakangiting sabi ni lola. Tumango ako at napangiti rin sa kanya. Yeah, it should be balanced.. we need to thank our maid and employees, dahil minsan sila ang dahilan kung bakit hindi ka mahihirapan at sila ang isa sa mga dahilan kung bakit successful ka sa buhay mo. We need their help, we should also appreciate them.

sabay yakap niya sa aking likuran. “Paborito ko ang ideya ng work-life balance na ito,” sagot ko. “Ang bawat sandali na kasama ang pamilya ay mahalaga, lalo na sa gitna ng lahat ng mga gawain!" sago ko naman habang ni nam-nam ang bawat init sa katawan ng aking asawa mula sa kanyang katawan.

wika ng isa pang empleyado mula sa marketing team. "Salamat," sagot ko, "Nais ko lang na maging komportable at epektibo ang lahat sa pagtatrabaho." Patuloy ang mga pagbati at papuri mula sa kanila, at sa kabila ng lahat ng pressure at stress, pakiramdam ko ay nakatagpo na ako ng tamang balance sa buhay. Sa bawat hakbang, sa bawat papuri, ramdam ko ang lahat ng pinaghirapan ko ay unti-unting nagbubunga.

“Good. Because I never want to lose you again, Love. Not for work, not for deadlines, not for anything.” Napatingin siya sa kanya, eyes soft. “Then I guess… I’m right where I belong.” Cesar squeezed her hand. “Exactly. And this time, it’s just us. No headlines, no cameras… just us.” Zoila and Miggy peeked through the glass. “Kilig overload!” bulong nila. Gavine laughed softly. “Work-life balance… Luxe Life edition.” Cesar leaned closer and whispered, “Work or play, Love… we do it together.”