Work Life Balance Quotes Mga Nobela at Kwento

Pagkatapos ng programa ay nagkaroon ng kaunting salu-salo, saktong dumating iyong mga magulang namin na mukhang nasisiyahan naman sa masayang pangitain sa loob ng opisina. "Ganito pala kayo sa opisina, ang saya." Rinig kong sabi ng mommy ni Aldrich habang nakatingin sa mga empleyado naming nagkakatuwaan habang ninanamnam nila ang kaunting handa na nakalapag sa mesa. "We just let them feel the happiness despite of tons of workloads running here. Worklife balance at its finest," saad ni daddy. Pagkatapos kong makihalubilo sa mga empleyado ay nilapitan ko sila.

May halong curiosity, at kaunting expectation ang tono. Samantha napangiti ng mahinahon, dahan-dahang pinili ang mga salita. “Ah… busy po talaga sa trabaho, Dad. Wala pa po akong time para diyan.” “Busy, huh?” sagot ni Conrad, may kaunting smile. “Well… importante ang focus sa career. Pero hindi mo rin puwede i-ignore ang personal life mo. Balance ang kailangan.”

“Kakaiba ka talaga, Zeno! Kahit bakasyon mo, trabaho pa rin nasa isip mo.” “Siguro rin kasi ayokong nababasa at ayokong nasa ilalim masyado ng araw. I’ll burn under the sun.” “Hindi lang workaholic, bampira rin pala. Kaya ka pala nagrereply sa mga text ko na anong oras na ah!” hindi pa rin humuhupa ang kanyang pagtawa. “Kailangan mo talaga mag-let loose noh! Ayos lang na magkasunburn kasi experience din. Ilang araw kang hindi makakagalaw nang maayos pero ayun yung batid na sobra kang nag-enjoy sa swimming.”

Napabuntong-hininga ako. “The offers are too big to turn down. It would be a waste.” Narinig ko ang pagbuntong-hininga ni Papa Ronan habang binababa ang hawak niyang libro. "You should take a break sometimes, Ada. Work will always be there, but if you push yourself too hard, you’ll burn out." Hindi ko alam kung paano ipapaliwanag sa kanila na mas gusto kong ilubog ang sarili ko sa trabaho. Dahil kapag wala akong ginagawa, mas lalo kong naiisip si Mishon.

Aam ko kung anong ibig niyang sabihin at kontento na ako sa bagay na iyon. “Gusto kong matuto kang mag explore. Madaming magagandang bagay sa mundo na dapat mong maranasan at makita. Alam kong workaholic ka pero dapat ienjoy mo rin ang buhay. Ang pera nandiyan lang, ang kompanya nandiyan lang pero ang oras ay nauubos. Maiksi lang ang buhay kaya dapat ay sulitin mo dahil pag tanda mo ay hindi mo na ulit magagawa ang mga bagay na dapat ay ginawa mo nang bata ka pa.” Tumango siya ay yumakap sa akin.

“Nakikita ko ang dedikasyon mo, Rosemary. Pero alam mo, minsan ang labis na dedikasyon ay nagiging dahilan para mapagod at mawalan ng balanse sa buhay.” Tumango ako, walang maibigay na tugon. Para sa akin, ang balanse ay isang bagay na matagal ko nang nawala. Ang nakaraan ko, ang sugat na iniwan niya sa puso ko, ay nagiging kasabay ng bawat desisyon ko sa trabaho.