Work Quotes Tagalog Novels & Stories

I felt chills on my vines when I heard another voice. Kumpara sa lalaking tinulungan ko noon, mas nakakatakot ang boses na iyon. Walang emosyon ang mababakas sa boses na nanggagaling sa nagsalita. Cold is an understatement. Hindi lang basta malamig ang boses na iyon. It was screaming the word of death. Para bang kapag nakagawa ka ng isang pagkakamali ay kayang-kaya niyang gumawa ng isang bagay na hindi niyo pagsisihan.

Palibhasa anak mayaman. "Masusunod po sir" tanging sagot ko na lang. "Anyway here" bigla siyang naglabas ng pera mula sa pitaka niya. Wow! 5k. "Bumili ka ng gamit mo sa pagpasok, sa monday na ang start ng klase natin, enrolled ka na rin, at yung uniform mo? nasa kwarto mo na iyon, napadala na ng school kanina. Sige matutulog na ko, intayin mo na lang bukas iyong schedules mo"

Tama. “Diba ang sabi mo, walang nakikinig sa side mo kaya ang nangyari ay ikaw ang naging masama sa paningin nang iba. Then write, ija. Isulat mo ang mga bagay na hindi mo na sabi at hindi nila kayang pakinggan. Siguradong gagaan ang loob mo,” nakangiti niyang sabi bago tumango. Hindi naman masamang mag simula ulit. Nandito na ako, ito nalang ang tangi kong makakapitan sa ngayon.

Tapos nandito pa mukha ni Jack Ma with his quotations. "May isang linggo pa naman para maituro ko sayo lahat." "You mean, sasamahan mo ako ng isang linggo?" Tumango siya. Kakatapos lang ng isang linggo namin ni Seth. Ngayon naman kay Liam. Ano 'to isang linggong pag-ibig?

Nailayo ko ang phone sa tainga ko ng marinig ko ang malakas na sigaw nito. “Are you sure? Hindi ka ba nagbibiro?” Paninigurado nito. “Anong akala mo sakin joker?” Irap ko. “Waaaa! Ang swerte mo girl. Ang balita ko ay maraming nagtangka na mag apply diyan pero hindi nakakapasa. Masyadong mataas ang standard nila.” Napaismid ako. “Anong swerte? Hindi ba dapat malas. Mukhang hindi mapagkakatiwalaan ang ceo no’n.” saad ko.

Ganoon na ba talaga ang galit at poot na nararamdaman niya sa'kin? A- akala ko'y unti unti na iyong nabubura. Lalo pa't kagabi ay may pinagsaluhan kami. Nanlumo ako,alam kong parusa lamang iyon. Walang ibig sabihin ang nangyari kagabi. WALA. "Clean that mess and leave!". Bahagya pa akong napalundag ng muli itong sumigaw. Dali dali kong pinulot ang mga bubog na nagmula sa basag na platito at baso. Kumuha na rin ako ng basahan upang malinis at tuyuin ang basang sahig na galing sa nagapong tsaa.

First time ko ’to, utang na loob! "Alam kong marunong ka kaya ikaw na bahala,” mayamayang sabi niya. Muntik ko na siyang samaan ng tingin pero ninais kong tumango na lang. “Oo naman. Kaya nga may Tobi na, e," pagsisinungaling ko. Napangiti siya dahil doon. Humugot ako ng malalim na hininga, pagkatapos ay saglit na nakipagtitigan sa dalawa niyang āri.

Bahagya naman siyang tumawa. “Let’s get back to the topic,” aniya. “What reward do you want? I’ll give it to you once you win in the essay writing.” Tila kumislap naman ang aking mga mata. Sabi ko, “Puwede ba akong magdaya?” Sinamaan naman niya agad ako ng tingin kaya agad akong nag-peace sign. “Joke lang,” sabi ko pa. “What do you want as a reward? Name it. Anything.”

May nakita akong isang note, kinuha ko 'yon at binasa. Good morning! Eat your breakfast before you go to work. Ily. Natigil ang pagbasa ko sa 'Ily' na nakalagay. Anong meaning nito? I love you? I like you? Napanguso ako dahil umaasa na naman ako.

Umaasa ako na magkasama nating malalampasan ang hamon na ito. "Vielen Dank, Mr. Quentin. Ich bin zuversichtlich, dass wir es schaffen werden," sagot ko, puno ng kumpiyansa. Salitang Filipino. Maraming salamat, Mr. Quentin. Kumpiyansa akong magagawa natin ito.