Working In Progress Quotes Novels & Stories

Kinuha ko iyong gatas at hinabol siya. Nakakapagod ang normal na takbo ng bawat araw sa Pristine. Lalo na at sabay ang bugso ng mga proyekto namin. Ngunit pagkatapos ng bawat araw, sabay kaming umuuwi. Kahit papaano, sapat na iyon upang pawiin ang lahat ng pagod. "Are you done with work?" Zephaniah's voice was hoarse on the other line.

In the midst of working, he texted and we exchanged some messages. Siya: You're working? Are you busy? Ako: Yup. Ikaw? Are you in your company? Siya: Yes. I'm bored. Punta ako diyan. Ako: Baliw ka ba? Magtrabaho ka. Don't be too clingy, Reilan. Busy ako. Iistorbohin mo lang ako dito. Siya: Ayaw mo no'n, may inspirasyon ka sa pagtatrabaho? I won't disturb you, promise.

plain na sabi saamin ni Aiden at nagkaniya-kaniya na kaming upo sa upuan habang ako ay nasapinakang dulo dahil ayokong mapansin niya ako. "Hindi na ako magpapaligoy-ligoy pa, nakikita ko na magaganda ang wokrs niyo Marketing team but this month? Worst, walang progress," sabi nito habang tinitignan ang papers na hawak niya. Pinagpapawisan na ang kamay ko dahil sa sobrnag kabang nararamdaman. "Sir, about that we're still working about it this week we promise you to give progress this week," sabi ni Ms.Janice. Mabuti nalang talaga at magaling makipag talk to talk si Ms.Janice.

Hindi siya hinawakan agad—tumayo lang siya roon, parang anino na nagbabantay. “You did well today,” sabi niya. “Ginawa ko lang ang trabaho ko,” sagot niya. Ngumiti si Adrian. “Exactly.” At sa labas ng opisina, habang palubog ang araw, malinaw sa lahat— May mga laban na hindi na mauulit. At may mga pangalan— na hindi na muling babanggitin.

"Eh di wow!" reply ko. "Hahaha!" reply naman niya. Tumagilid ako ng pagkakahiga dahil tuluyan na akong naa-aliw sa palitan namin ng text messages. "Are you working?" Muli kong usisa sa kaniya. "Yeah, I'm already working for our future." aniya na ikinatawa ko. "Haha! puro ka banat dyan, duwag ka naman magpakilala in person.

ATHENA'S P. O. V It's been almost a week since I started working with Justin. Pero hanggang ngayon ay masasabi kong wala pa ring progress sa mga pinaggagagawa namin. Puro na lang research, discussions, pero kung ang mismong manuscript ang titingnan, wala pa ring maski isang salita kaming nadagdag doon.

Hindi sila kumibo at nakayuko lang. “Kung ayaw niyo magawa sa inyo edi ‘wag mong gawin sa iba. That’s a golden rule. Remember it.” Sabi ko at tumayo. “Now, pakiramdam ko ay naliliwanagan na kayo sa posisyon niyo sa team na ito? Good, then let’s get to work.” Sabi ko at tinapon ulit ang mga sketches tulad ng ginawa ko sa mga sketches nila kahapon. They all ended up at the trash bin.

“Oh, ayan ah, naka-set up na yan. Kung kailangan mong tignan yung mga schedules natin nandyan na rin, ocular visits at yung mga quotation at mismong progress ng projects.” “S-sige po, Sir.” “Okay, all settled then, goodluck, Babygirl.” saad niya. Nanlaki ang mata ko sa gulat sa sinabi niya habang siya naman ay ngumiti lang ng sarkastiko sa akin. Walang hiya talaga! pisti! makakapag trabaho ba ako ng maayos nito?

Ang mukha ng taong nakauna sa labi ko. Nagpatuloy lang ako sa pag-iinom kahit pa nahihilo na ako. Bahala na basta maglalasing ako ngayon at bahala na ang trabaho ko bukas. ***** Ang mga sinabi ko kagabi na bahala na ang trabaho ko ay hindi ko naman nagawa dahil ito ako ngayon. Tumatakbo na naman papasok sa loob ng building lalo na ngayon na late na naman ako. Ayaw ko naman na mabugahan ako ng apoy ng boss ko na masungit.

Kita ko sa mata niya ang pag-aalinlangan dahil bakas pa rin sa mga mukha namin ang hapdi ng mga luhang pinipilit naming itago. “Work time!” pilit kong ngumiti. “Good morning,” dagdag kong bati sa staff. Tumango lang si Scarlett, seryoso pa rin ang mukha. “Hindi pa ako tapos dito. Mamaya, i-rereport ko sa’yo ang progress habang wala ka,” nakangiting sabi niya.