Novel & Cerita Working In Progress Quotes

Pero dahil malakas din talaga si Walter, nabuksan niya pa rin iyon kung kaya naman ay napatakbo ako pababa habang napapatili at tumatawa. Ngayong wala na kaming trabaho, mukhang ito na lang talaga palagi ang magagawa namin—mag-asaran at habulan.

tanong nang isa sa akin. "I know this is a lame answer but I just wanted to experience working in this field, Sir. May experience na po kasi ako sa trabahong inaapplayan ko sa inyo kaya iyon na po muna ang gusto kong subukan ngayon since bago lang po ako sa industry. Sabi nga po nila ay hindi po agad nag-uumpisa ang isang tao sa pinakagusto niyang trabaho. In order to get my dream work first I must need to experience hardwork." Napatango-tango siya sa sinabi kong iyon habang ang dalawa pa niyang mga kasamahan ay abala sa pagsusulat doon sa portforlio ko.

“Manahimik ka na lamang at gawin ang trabaho mo.” A sigh. Then a manic laughter. “I can’t wait to see them fall. Isn’t this like a movie? If the rumors are true, we really have an ace with us. We’ll be untouchable if we do this correctly.” A hum. “So do your job, huh?” Another whimper. “Fucking do your job. And maybe I’ll reward you.”

Kita ko sa mata niya ang pag-aalinlangan dahil bakas pa rin sa mga mukha namin ang hapdi ng mga luhang pinipilit naming itago. “Work time!” pilit kong ngumiti. “Good morning,” dagdag kong bati sa staff. Tumango lang si Scarlett, seryoso pa rin ang mukha. “Hindi pa ako tapos dito. Mamaya, i-rereport ko sa’yo ang progress habang wala ka,” nakangiting sabi niya.

pahabol niyang wika. Ilang oras din kaming nakababad sa trabaho. Sobrang busy kasi ngayon, gawa nang maraming nakatambak na trabaho dahil ilang days din naman kaming absent minsan ni Gio dahil halos hindi na ako makapaglakad gawa nang p********k naming dalawa, hindi niya kasi ako tinitigilan. Kahit dito nga sa office ay ginagawa naming iyon. Bigla akong namula sa aking naiisip.

plain na sabi saamin ni Aiden at nagkaniya-kaniya na kaming upo sa upuan habang ako ay nasapinakang dulo dahil ayokong mapansin niya ako. "Hindi na ako magpapaligoy-ligoy pa, nakikita ko na magaganda ang wokrs niyo Marketing team but this month? Worst, walang progress," sabi nito habang tinitignan ang papers na hawak niya. Pinagpapawisan na ang kamay ko dahil sa sobrnag kabang nararamdaman. "Sir, about that we're still working about it this week we promise you to give progress this week," sabi ni Ms.Janice. Mabuti nalang talaga at magaling makipag talk to talk si Ms.Janice.

Hindi siya hinawakan agad—tumayo lang siya roon, parang anino na nagbabantay. “You did well today,” sabi niya. “Ginawa ko lang ang trabaho ko,” sagot niya. Ngumiti si Adrian. “Exactly.” At sa labas ng opisina, habang palubog ang araw, malinaw sa lahat— May mga laban na hindi na mauulit. At may mga pangalan— na hindi na muling babanggitin.

"Eh di wow!" reply ko. "Hahaha!" reply naman niya. Tumagilid ako ng pagkakahiga dahil tuluyan na akong naa-aliw sa palitan namin ng text messages. "Are you working?" Muli kong usisa sa kaniya. "Yeah, I'm already working for our future." aniya na ikinatawa ko. "Haha! puro ka banat dyan, duwag ka naman magpakilala in person.

ATHENA'S P. O. V It's been almost a week since I started working with Justin. Pero hanggang ngayon ay masasabi kong wala pa ring progress sa mga pinaggagagawa namin. Puro na lang research, discussions, pero kung ang mismong manuscript ang titingnan, wala pa ring maski isang salita kaming nadagdag doon.

Hindi sila kumibo at nakayuko lang. “Kung ayaw niyo magawa sa inyo edi ‘wag mong gawin sa iba. That’s a golden rule. Remember it.” Sabi ko at tumayo. “Now, pakiramdam ko ay naliliwanagan na kayo sa posisyon niyo sa team na ito? Good, then let’s get to work.” Sabi ko at tinapon ulit ang mga sketches tulad ng ginawa ko sa mga sketches nila kahapon. They all ended up at the trash bin.