Working In Progress Quotes Novels & Stories

“I’m imagining this finished.” Ngumiti ako. “Me too.” “What does it look like?” “Warm.” “That's vague.” “Comfortable. Like somewhere we can come home to.” Lumapit siya, malapit na malapit. “Then that’s what we’ll make.” Ngumiti ako. “You make everything sound easy.” “It isn’t.” “Then why do you say it like it is?” Hinaplos niya ang pisngi ko. “Because some things are worth the work.”

Mukha akong hindi marunong sumuko. Well… maybe I’m not. Binuhos ko ‘yung last na natirang kape sa mug, amoy pait at pagod. Pagharap ko — ayun siya. Nakatayo sa may pinto. “Working late.” sabi niya, kalmado pero ‘yung tingin — matalim, parang sinusukat ako. Tumango lang ako. “The Westbridge revisions aren’t done yet.”

“Sure ka bang hindi scam ‘tong trabaho na ‘to, Jasrylle? Baka mamaya, ibugaw mo na naman ako, ha. Sinasabi ko sa ‘yo, quoting-quota ka na. Isa pang aya mo sa akin sa ganiyang trabaho, hindi na talaga kita kakausapin kahit kailan.”

“Pero hindi ibig sabihin nun na pwede na akong magpahinga. I still have reports to finish.” Ngumisi siya na may halong you can try, but I’ll still win message. “Baby, you’re always working. Hindi ka ba napapagod?” tanong niya, sabay hagod ng daliri sa braso kong kanina pa niya hawak.

The screen presents sentences and paragraphs. Sunod-sunod ang message sa social media ko kaya ni-log out ko na muna ‘yon para hindi sila istorbo sa pag-uusap namin ni Mom. I am glad a lot of my workers, interns, and planners are improving. It will help me a lot so that I won’t get tired easily. Dati kasi kahit hundred ang trabahador ko, parang ako lang ‘yung gumagalaw. I must say I disciplined them well when it came to their duties.

“Tatakbo pa rin ang kompanya kahit wala ako.” “Pero mape-pending ang ilang trabaho dahil sa pirma mo. Later na lang ang gusto mo. Sabi mo nga, you work for us.” “Yeah.” Umisang h alik pa ito sa kanyang pisngi bago siya hinawakan ang kanyang kamay at iginiya siya palabas ng kwarto nila.

Ngayong marami ng nangyari sa pagitan naming dalawa ni One. Umiling ako sa sarili ko. Hindi ko na rin maintindihan ang takbo ng utak ko. "Kumusta na rin pala ang trabaho mo Tue? Sorry, di pa ako nakakapunta sa workplace mo. May mga ginagawa rin kasi ako, maraming pinapagawa sa school."

Halos maglilimang araw na siya na lumalagi sa lugar na iyon. "Hmmmm ok lang naman ang pagta trabaho ko rito. Medyo hindi pa ako nasasanay sa ngayon pero kalaunan siguro masasanay na rin ako kasi nga hindi ba. Kailangan kong kumayod ng todo para naman makabawi na rin kami ng paunti unti sa malaking pagkakautang namin sa inyo. First time ko nga po na nagwork," naging sagot naman ng walang kamuwamg muwang na batang inosente na si Safira

"Oo, need ko lang din 'to tapusin within this morning." "Galing, ah. Puro codes or something pala ginagawa mo sa work mo. Wala akong magets, hehe..." "Kunwari ka pa, eh. Wala ka naman talagang magets sa lahat ng mga ginagawa ko. You can't relate sa mga smarts like me."

“If hindi man ako nakakauwi dito minsan, ibig sabihin ‘nun may mahalaga akong trabahong inaasikaso. Unlike you. Kapag umaalis ka, paniguradong walang kwenta ang pinag-gagawa mo.” “Walang kwenta? Siguro nga para saiyo wala lang sina Tonet pero sakin, mahalaga sila!!!” yamot na sigaw niya saka nagdadabog na pumasok na sa loob ng kuwarto. Iyak siya ng iyak nang nasa kuwarto na siya. Walang kwenta ang pinaggagawa? Napakayabang mo!!!! Ang yabang-yabang mo!!!!