Working In Progress Quotes Novels & Stories

Tila wala yata itong gana, o baka naman stressed lang. “Busy sa work?” tanong niya, parang casual lang pero may laman. “Mm.” “Hindi ba maaapektuhan ‘yung progress kung hindi ka personally nandun?” “May epekto.” Napatingin siya sa kanya. “Pwede ka namang bumalik doon. Para hindi ka ma-stuck dito.” “Hindi.” Diretsong sagot nito. Napakurap si Janella. “Ha?”

Hindi ko naman ikinahihiya ang pagiging undergrad. "Anong pinag kakaabalahan mo ngayon?" Tanong parin nito. "Wala" "Hindi kaba naiinip na wala kang ginagawa?" Tumawa ito na parang pinag tatawanan ang pagiging tambay niya. "Hindi ko ata kaya yon. Alam mo mas masarap mag trabaho. May goal ka at--"

"Babe, please. Intindihin mo naman ako--" "Intindihin? Ilang taon ko na 'yan ginagawa sa 'yo! Simpleng bagay lang naman ang hinihinga ko sa 'yo hindi ba? Oras mo lang. Masyado mong nilulunod ang sarili mo sa painting-painting na 'yan, e!" "Ano ba dapat kong gawin? Magmukmok dito sa condo tapis hihintayin ka lang na dumating para alagaan kita ulit? Hindi mo nga man lang akong pinapayagan mag trabaho--"

Tumawa na rin ako kahit pa alam niyang pinipilit ko lang na gawin ito para gumaan ang loob ko. "Ang mabuti pa'y magpatuloy na tayo sa pagtatrabaho. Marami pa tayong tatapusin para sa susunod na product lauching sa katapusan ng buwan. Let's go," wika ni kuys na nginitian ko lang at tinanguan.

Nakakatawa ba yun? "Sabi ko nga..makulit talaga ako. Maganda kaya yung plano ko…tsk. Malaki naman sahod mo, pwede ring sasayaw ka o kakanta para naman hindi ako aantukin habang nagtatrabaho," taas-kilay nitong sabi habang may nakakalokang ngiti ang mga labi. For sure wala talaga itong matatapos na trabaho kung puro pang-asar lang gagawin nito sa opisina at ako naman itong pikunin.

Siguradong-sigurado ako rito, pero kahit ganoon ay nagdadalawang-isip pa rin ako. Sinubukan kong muli na magpokus sa ginagawa pero hindi ko na talaga ito magawa. It's like my mind is floating. Sa bawat bukas ko ng mga folder ay hindi ko na ito binabasa ng mabuti, I just scanned my eyes through it and sign it. I kept my swift phase so I can still leave work early but at the same time, I am getting hesitant.

sambit nito. Sumulyap ako sa mga katrabaho ko. Nakahinga ako nang maluwag nang makitang abala na sila sa ginagawa. Hindi naman gaanong malakas ang pagkakasabi ni Sebastian. "I'm working." "Work hard, Baby," pang-aasar pa niya.

“Sige, sabihin mo ang naintindihan mo dito!” Sinabi in Quinn, “Ano pa? Pagdating sa physics, hindi ba’t invalid work lang ito? Hindi makukuha ang ninanais na pagbabago kahit na magsikap ka…” Kumaway si Dorothy, naiinis siya. “Isa akong estudyante sa liberal arts, kaya huwag mo akong kausapin sa physics. Ipapaliwanag ko ang ibig sabihin ng idle work sa madaling paraan na maiintindihan ng lahat.”

“Yup. Pero you’re the one making progress today, Heaven. Ang dami mo ngang nagawa sa first day mo bilang Junior Engineer.” Napangiti ako, kahit napapahiya. “Kaya ko rin naman. I have to prove myself, ‘di ba?” “Oo, at mahalaga rin iyon sa iyo,” sagot niya. “Gusto ko lang makita na hindi ka tinatamad sa trabaho mo.” Tumango ako, sabay kuha ng bulaklak mula sa kaniya. “Salamat,” malambing kong sabi.

“Pero minsan, Kerry, kailangan mo ring maglaan ng oras para sa sarili mo. Hindi ka robot.” Pinilit kong ngumiti, pero alam kong may laman ang sinabi niya. Sa kabila ng tagumpay at saya sa bawat proyekto, naroon ang pagod na hindi ko laging pinapansin. “Siguro nga. Pero paano naman tayo uusad kung hindi natin itutulak ang mga plano?” “Progress doesn’t always mean working nonstop,” sabi niya, seryoso na ngayon. “Sometimes, you need to step back to see the bigger picture.”