Wreck In Tagalog Novels & Stories

Habang papalapit sila, makikita na agad ang sira-sirang daan, mga poste na nakatumba, at mga tao sa kalsadang umiiyak. “Diyos ko…” bulong ni Iris. “Ang daming wasak na bahay.” Nang makarating sila sa lugar na itinuro ng contact ni Iris, natigilan silang dalawa. Ang inupahang kwarto ni Maya, wasak. Basag ang mga bintana, natabunan ng buhangin at kahoy. At sa di kalayuan, maririnig ang sigawan ng mga rescuer. “Tsunami alert! Move away from the shoreline!”

Hindi ko maisip kung ano ang pinagdaanan niya sa loob ng mga oras na iyon. “Mapanganib ang dagat na iyon. May koneksyon pa ito sa malalakas na ilalim-ng-dagat na agos.” “Maraming rescuer ang naniwalang nahila ka ng agos at hindi na muling makikita ang katawan mo.” “Kaya para mahanap ka man o makapaghiganti para sa iyo, sinimulan kong balikan at pagdugtung-dugtungin ang lahat ng nangyari.”

Ashton "Kaninang madaling araw lamang ay nahanap ng mga rescuers ang barkong sinasakyan ng Dating Gobernador ng Canada na si Erick Hernandez, nakita din nila na ang naging dahilan ng pagsabog ng sinasakyan nito ay dahil sa isang Granada na nasa loob ng barko. Pinaghahanap padin ng mga pulisya kung sino ang may pakana ng paglalagay ng Granada sa barko pero sa ngayon lahat ng nasa barko ay Patay at Isa na doon si Erick Hernandez..."

Kompirma ni Elijah dito. "I can say yes to that. Besides, all incidents in the seas are made by Scylla and no one else. It sunk ships and made the seas into a graveyard." Turan ulit ni Natalia. Parang gusto kong hilutin ang aking sentido. This is getting more complicated. Walang nakakaalam kung ano ang Charybdis. Paano namin ito matatagpuan, kung ang water globe ay hindi rin mahahanap?

Nagliliyab na sakit ang tanging nararamdaman niya. His jacket is soaked with blood and the wound is digging deeper. His right arm is trembling but he can't let go the gun. Not just yet. Nagkubli siya sa likod ng nakatagilid niyang sasakyan habang pinakikinggan ang atungal ng motorsiklong natitira. Saan na napunta iyong itim na sasakyan kanina? Alerto niyang tinanaw ang magkakabilang direksiyon. Ilang mga motorista na nagbabalak dumaan ang hindi na tumuloy at takot na bumalik na lamang sa pinanggagalingan.

Nagkalat na ang mga malalandi sa paligid kaya kailangan nang gumawa ng mga eksperto ng gamot para mawala ang kati ng mga higad na 'to. "Who are you?" maarteng tanong ng babaeng mas makapal pa yata ang make-up kumpara sa encyclopedia na nasa library. "I am his girlfriend and he's my boyfriend." mayabang kong sagot sabay hawak sa braso ni Drake pero tinarayan lang nila ako na parang hindi sila naniniwala. "In case you're not aware of the word 'my' I just want to make a brief recap about how the word 'my' means in my statement. If we're going to take a look in our previous lesson during our high school days..." saglit akong napahinto at tinitigan sila isa-isa. Mga bopols yata 'to.

"ANG TAGAL ko siyang hinanap..." parang batang sumbong ni Percy Hindi niya alam kung maaawa o matatawa kay Percy. Ngayon niya lang nakita itong mangiyak-ngiyak dahil sa babae. The high and mighty Percious Moretti Black is devastated over a woman. Wala nga talagang imposible sa mundo. "Pero dumulas na naman siya sa kamay ko," anito at tumitig sa palad na parang nakikita pa roon ang bakas ng nakakawala dito.

Wasak na wasak ang sasakyan, halos kalahati na lang ang natira matapos silang hampasin ng naglalakihang alon. ​"Sir! Hindi na kakayanin ng bangka! Patay na ang engine!" sigaw ng navigator niya, nanginginig sa ginaw at takot. ​George crawled out of the wreckage, basang-basa, ang kanyang mamahaling leather jacket ay punit-punit na at puno ng buhangin. He looked like a madman, ang buhok niya ay magulo, ang mga mata ay puno ng dugo at obsession.

, pagkagising ko, wala na ang mga magulang ko. Nabunggo daw kasi sila sa isang truck, mabuto na nga lang daw at hindi ako natamaam sa likod. May ilan akong galos na nakuha ko daw sa aksidente. Wala akong paki sa mga sugat ko, ang laman lang ng isip ko ay ang katotohanang wala na sina mama at papa. Hindi ako makausap at halos hindi rin ako kumain. Hanggang sa dumating sina lolo at lola sa hospital. Kinuha nila ako at dinala sa isang tahimik na probinsya. Nanirahan kami ng maayps dito sa bundok, at hanggang ngayon, hindi ko pa rin alam kung nasaan ang bangkay ng magulang ko. Tinanong ko iyon kanila lola pero ang sabi nila ay sa Manila daw sila inilibing, nagtataka nga ako kung bakit ni isang b